INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2007 r. (data wpływu do tut.
Biura 23 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowej kwalifikacji dostawcy wartości niematerialnych i prawnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 października 2007 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowej kwalifikacji dostawcy wartości niematerialnych i prawnych. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego.
Udziałowcami Spółki jest Spółka A, która posiada w kapitale zakładowym Wnioskodawcy udziały o łącznej wartości 49.500 zł, oraz Spółka B która posiada w kapitale zakładowym Wnioskodawcy udziały o łącznej wartości 500 zł (razem kapitał zakładowy 50.000 zł). Spółka rozważa podjęcie inwestycji na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Zamierza skorzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na podstawie wydatków inwestycyjnych jakie mają zostać poniesione w związku z tą inwestycją.
Pośród wydatków inwestycyjnych, jakie Spółka zamierza ponieść znajdują się wydatki na nabycie licencji, know-how oraz nieopatentowanej wiedzy technicznej. Nabycie tych wartości niematerialnych i prawnych jest niezbędne dla właściwego (i zgodnego z prawem) zorganizowania procesu produkcyjnego przez Spółkę. Właścicielem praw, które muszą zostać nabyte w ramach działań inwestycyjnych są spółki z Grupy M z siedzibą w Niemczech. Przy czym konkretne transakcje nabycia odpowiednich wartości niematerialnych i prawnych będą zawierane z poszczególnymi spółkami Grupy M, które dysponują tymi prawami.
Przewiduje się, że zbywającymi poszczególne wartości niematerialne i prawne będą: Spółka A (większościowy udziałowiec Wnioskodawcy), Spółka B (mniejszościowy udziałowiec Wnioskodawcy), inne spółki z Grupy M, które nie są powiązane kapitałowo z Wnioskodawcą. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, itp. od Spółki A (większościowy udziałowiec Wnioskodawcy) może zostać uznane za nabycie od osoby trzeciej w rozumieniu § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie SSE?
Czy nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, itp. od Spółki B (mniejszościowy udziałowiec Wnioskodawcy) może zostać uznane za nabycie od osoby trzeciej w rozumieniu § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie SSE? Czy nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, itp. od innych spółek Grupy M (niepowiązanych kapitałowo z Wnioskodawcą) może zostać uznane za nabycie od osoby trzeciej w rozumieniu § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie SSE?
Zdaniem wnioskodawcy wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej od spółek z Grupy M spełniają warunek określony w przepisie § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie mieleckiej specjalnej strefy ekonomicznej, tj. nabycia tych wartości od osoby trzeciej. Oczywiście nabycie to musi nastąpić na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych. Spółki Grupy M – niezależnie czy są udziałowcami Wnioskodawcy - są osobami trzecimi w stosunku do Spółki.
Wynika to z faktu, że każda z tych spółek jest odrębną osoba prawną założoną i zarejestrowaną zgodnie z prawem państwa jej siedziby. Właśnie okoliczność posiadania odrębnej osobowości prawnej przez spółki Grupy M (od których mają zostać nabyte wartości niematerialne i prawne) od osobowości prawnej Wnioskodawcy przesadza o tym, że są one „osobami trzecimi” w rozumieniu powołanego przepisu. Konstatację powyższą potwierdza także drugi z warunków sformułowanych przez ustawodawcę w analizowanym § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie mieleckiej specjalnej strefy ekonomicznej. Wymaga on, aby takie nabycie nastąpiło „na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych”.
Tego rodzaju warunek – ze swej istoty – odnosi się do nabywania wartości niematerialnych i prawnych od podmiotów powiązanych. W przypadku nabywania takich wartości od podmiotów niepowiązanych jest oczywiste, że warunki nabycia są określone przez rynek i formułowanie tego warunku byłoby zbędne. Innymi słowy, gdyby przyjąć (odwrotnie niż uważa Wnioskodawca), że spółki grupy M nie są osobami trzecimi w rozumieniu analizowanego przepisu, to formułowanie przez ustawodawcę dodatkowego warunku o nabyciu na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych byłoby zbędne. Tego rodzaju zastrzeżenie odnosi się bowiem wyłącznie do transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi.
W świetle powyższych wywodów okoliczność, czy dana spółka grupy M jest jednocześnie udziałowcem Wnioskodawcy pozostaje bez znaczenia dla uznania jej za osobę trzecią w rozumieniu § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie mieleckiej specjalnej strefy ekonomicznej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.