INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2008 r. (data wpływu do tut.
Biura 2 lipca 2008 r.), uzupełnionym w dniu 26 sierpnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek i prowizji bankowej od zaciągniętego kredytu na wypłatę dywidendy - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 lipca 2008 r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek i prowizji bankowej od zaciągniętego kredytu na wypłatę dywidendy. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 21 sierpnia 2008 r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. Biura w dniu 29 sierpnia 2008 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka w dniu 17 czerwca 2007r. zaciągnęła kredyt na okres trzech lat w Banku, który w całości (tj.
5 min zł) został przeznaczony na wypłatę dywidendy właścicielom Spółki. W 2007r. odsetki od ww. kredytu wyniosły 131.005,98 zł, natomiast 1/3 kwoty prowizji bankowej wyniosła 8.788,92 zł. Spółka zaliczyła ww. kwoty do kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu podstawy podatku dochodowego (CIT) za poszczególne miesiące 2007 r. Pojawiły się jednak wątpliwości co do zasadności zaliczenia ww. kwot do kosztów podatkowych - na skutek różnych interpretacji prawa podatkowego prezentowanych przez urzędy skarbowe oraz Ministerstwo Finansów, w zakresie opisanej wyżej kwestii.
Zgodnie bowiem z opublikowanym w Biuletynie Skarbowym nr 5 z 2007r., wyjaśnieniem Ministerstwa Finansów: wypłata dywidendy nie stanowi wydatku umożliwiającego powstanie źródła przychodu, ani nie jest związana z utrzymaniem bądź zabezpieczeniem źródła przychodów, o którym mowa w treści art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. Podobne stanowisko zajął też m.in. Trzeci Mazowiecki Urząd Skarbowy w Radomiu (pismo z dnia 25 października 2006r. Nr 1473/686/WD/423/83/06/JŻ), w którym postanowiono, że odsetek od kredytu nie można zaliczyć do kosztów, gdyż nie został zaciągnięty na potrzeby prowadzonej działalności. Odmienne stanowisko zajął jednak WSA w wyroku z dnia 13 lipca 2007r.
(sygn. akt III SA/Wa 382/07), w którym uznał, że: wydatki poniesione na pozyskanie i obsługę kredytu na wypłatę dywidendy są pośrednio związane z prowadzoną działalności, a więc mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Celem bowiem kredytu (tu: przeznaczonego na wypłatę dywidendy) jest zwiększenie posiadanych lub uzupełnienie brakujących środków finansowych, co w rezultacie prowadzi do poprawienia płynności finansowej Spółki. Podobnie odpowiedziała Izba Skarbowa w Warszawie w decyzji z dnia 12 listopada 2007r. (Nr 1401/BP-II/4210-51/07/GZ), która przyznała prawo odniesienia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytu na wypłatę dywidendy.
Uznała bowiem, że zaciągnięcie kredytu i wykorzystanie jego na wypłatę dywidendy można traktować jako związane z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w 2007r. Spółka miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zapłaconą kwotę odsetek oraz 1/3 kwoty prowizji bankowej - od kredytu zaciągniętego w celu wypłaty dywidendy dla właścicieli Spółki? Zdaniem Wnioskodawcy biorąc pod uwagę szereg pozytywnych dla podatników interpretacji podatkowych wydanych przez naczelników urzędów skarbowych (przykładowo: Pierwszy Wielkopolski Urząd Skarbowy w Poznaniu - postanowienie z dnia 7 września 2007r.
Nr ZD/4061-181/07, Łódzki Urząd Skarbowy - postanowienie z dnia 17 stycznia 2007r. Nr ŁUS-II-2-423/191/06/AG a także cytowany wyżej wyrok WSA z dnia 13 lipca 2007r.) Spółka uważa, że kwota odsetek oraz opłata prowizyjna od zaciągniętego kredytu wykorzystanego na zapłatę dywidendy dla Właścicieli Spółki, stanowią koszt uzyskania przychodu dla Spółki w roku poniesienia tych wydatków w przypadku odsetek oraz proporcjonalnie do lat zaciągniętego kredytu - w przypadku opłaty prowizyjnej (tj. 1/3 tej kwoty w 2007r.). Zaciągnięcie kredytu na wypłatę dywidendy służyło bowiem zachowaniu oraz zabezpieczeniu źródła przychodów, o którym mowa w treści art. 15 ust. 1 ustawy o pdop.
W przypadku niezaciągnięcia kredytu Spółka miałaby duże trudności w spłacie terminowych zobowiązań (np. zapłata za faktury dostawcom), w tym dla właścicieli Spółki z tytułu dywidendy. Podjęta decyzja o zaciągnięciu na ten cel kredytu była racjonalna i ekonomicznie uzasadniona. Kredyt przeznaczony na sfinansowanie dywidendy Wspólnikom miał na celu również dalsze prowadzenie działalności gospodarczej w Spółce. Zdaniem Spółki koszt kredytu (tj. odsetki i prowizja bankowa) powinny na podstawie treści art. 15 ust. 1 ustawy o pdop zostać uznane za koszt uzyskania przychodów.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) zwanej dalej ustawą o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1. Wypłata dywidendy nie jest związana z żadną ze wspomnianych wyżej przesłanek, tzn. nie stanowi wydatku umożliwiającego powstanie przychodu, ani też nie jest związana z utrzymaniem bądź zabezpieczeniem źródła przychodu. Tym samym nie stanowi kosztu podatkowego.
Konsekwentnie, także odsetki od kredytu zaciągniętego na wypłatę dywidendy, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów. Kredyt zaciągnięty przez Spółkę na wypłatę dywidendy nie został przeznaczony na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Dywidenda stanowi bowiem wypracowany zysk spółki. Jest to czysty zysk spółki, do którego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000r Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 Nr 94 poz.1037 ze zm.) - ma prawo udziałowiec (akcjonariusz) z tytułu posiadanych udziałów (akcji).
Dywidenda jest zatem wypłatą dochodu z tytułu posiadanych udziałów lub akcji dokonywaną z czystego zysku spółki (po odliczeniu strat i podatku) i stanowi dochód udziałowca. W świetle powyższych przepisów stanowisko Spółki, iż odsetki i prowizja bankowa od kredytu zaciągniętego na wypłatę dywidendy, stanowią koszt uzyskania przychodów jest nieprawidłowe. Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji organów podatkowych oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2007r., Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdza, ze zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego niniejszą interpretację .
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (t.j.
Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r. W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach ul. Prosta 10. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.