INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2008r. (data wpływu do tut.
Biura 21 sierpnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o zarządzanie – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 sierpnia 2008r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o zarządzanie.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W okresie od 11 października 2006r. do dnia 22 lutego 2007r. Pan K. pełnił w Spółce funkcję prezesa zarządu na podstawie „umowy o zarządzanie” zawartej w dniu 26 października 2006r. pomiędzy Spółką a Spółką z o.o. Z umowy wynika obowiązek wypłacenia w dniu rozwiązania umowy odszkodowania w wysokości dwunastomiesięcznego wynagrodzenia. Spółka z o.o. wystawiła na tę okoliczność fakturę VAT nr 17/2007 z dnia 14 kwietnia 2007r. na kwotę 645.569,22 zł brutto z opisem „za doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzanie” zgodnie z umową o zarządzanie z dnia 26 października 2006r.
Spółka zakwestionowała wysokość kwoty z w/w faktury i odesłała ją wystawcy. W związku z rozwiązaniem „umowy” oraz wytoczeniem przez Spółkę z o.o. powództw sądowych Spółka podpisała ze Spółką z o.o. dwa „porozumienia” w związku z czym powództwa zostały umorzone.
Porozumienie zawarte w dniu 22 sierpnia 2007r. opiewało na łączną kwotę netto 509.163,00 zł, VAT 112.015,00 zł, brutto 621.178,00 zł i obejmowało: odszkodowanie w wysokości 462.337,00 zł netto, premię kwartalną za okres zatrudnienia w wysokości 30.855,00 zł netto, premię roczną za okres zatrudnienia w wysokości 30.855,00 zł netto, Zgodnie z powyższym porozumieniem Spółka z o.o. wystawiła n/w faktury z opisem „świadczenie pieniężne zgodnie z umową o zarządzanie oraz porozumieniem z dnia 22 sierpnia 2007r.”: fakturę z dnia 27.08.2007r. na kwotę netto 100.000,00 zł, VAT 22.000,00 zł, brutto 122.000,00 zł, fakturę z dnia 28.09.2007r. na kwotę netto 81.832,60 zł, VAT 18.003,17 zł, brutto 99.835,77 zł, fakturę z dnia 02.11.2007r. na kwotę netto 81.832,60 zł, VAT 18.003,17 zł, brutto 99.835,77 zł, fakturę z dnia 01.12.2007r. na kwotę netto 81.832,60 zł, VAT 18.003,17 zł, brutto 99.835,77 zł, fakturę z dnia 02.01.2007r. na kwotę netto 81.832,60 zł, VAT 18.003,17 zł, brutto 99.835,77 zł, fakturę z dnia 01.02.2007r. na kwotę netto 81.832,60 zł, VAT 18.003,17 zł, brutto 99.835,77 zł.
Porozumienie zawarte w dniu 29 września 2007r. opiewało na kwotę netto 325.000,00 zł, VAT 71.500,00 zł, brutto 396.500,00 zł. Zgodnie z tym porozumieniem Spółka z o.o. wystawiła n/w faktury: korektę zmniejszającą wartość faktury nr 17/2007 z dnia 18 kwietnia 2007r. o kwotę netto 420.815,10 zł, VAT 92.579,32 zł, brutto 513.394,42 zł, fakturę z dnia 25.10.2007r. na kwotę netto 108.340,00 zł, VAT 23.834,80 zł, brutto 132.174,80 zł, fakturę z dnia 26.11.2007r. na kwotę netto 108.320,00 zł, VAT 23.830,40, brutto 132.150,40 zł.
Koszty z faktur otrzymanych po rozwiązaniu „umowy o zarządzanie” i wynikające z tej umowy i zawartych „porozumień” Spółka potraktowała w podatku dochodowym od osób prawnych jako „koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów”. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy słusznie Spółka wystawione faktury, już po rozwiązaniu umowy o zarządzanie, wynikające z w/w „porozumień” i wynikające z nich koszty potraktowała w podatku dochodowym od osób prawnych jako „koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów?
Zdaniem Spółki warunkiem koniecznym zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: koszty powinny zostać poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, koszty nie mogą należeć do kategorii kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sprawa odszkodowań, kar umownych znajduje uzasadnienie w art. 16 ust. 1 pkt 19 i pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Jednakże w przedmiotowym stanie faktycznym wypłata świadczeń pieniężnych przez Spółkę w części w jakiej dotyczy kary umownej nie wypełnia hipotezy ani art. 16 ust. 1 pkt 19 ani pkt 22 w/w ustawy. Ustawa określa również, że koszty mają być ponoszone w celu osiągnięcia przychodu, nie oznacza to jednak by w każdym przypadku cel ten musiał być osiągnięty. Wprawdzie wydatki te nie przyczyniły się bezpośrednio do uzyskania przychodu, ale był to koszt związany z funkcjonowaniem firmy wkalkulowanym w ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej. W świetle powyższego koszty poniesione przez wnioskodawcę w tym zakresie powinny stanowić koszty uzyskania przychodu.
Z uwagi jednak na różne interpretacje i niepewność zaliczono te wydatki w pdop za rok 2007 do kosztów „nie stanowiących kosztu uzyskania przychodu”. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 w/w ustawy.
Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot „w celu” oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 1 wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy. Przepisy omawianej ustawy nie przewidują wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu odszkodowania związanego z rozwiązaniem umowy o zarządzanie. Zasadnicze znaczenie dla dokonania oceny możliwości zaliczenia wskazanych kosztów do kosztów uzyskania przychodu będzie miało określenie, czy powyższe koszty zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej poniósł koszty związane z rozwiązaniem umowy o zarządzanie z prezesem zarządu Spółki. Koszty te były wynikiem zawartej ugody. Wydatek na odszkodowanie wynikający z w/w umowy w ocenie tut. organu podatkowego nie jest kosztem uzyskania przychodu. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż poniesione przez Wnioskodawcę koszty związane z rozwiązaniem umowy o zarządzanie nie zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu, ani zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
Wydatki te zatem nie stanowią na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztów uzyskania przychodów. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.