INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2008 r. (data wpływu do tut.
Biura 5 lutego 2008 r.) uzupełnionym w dniu 26 lutego 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowej kwalifikacji kosztów pośrednio związanych z uzyskanym przychodem dotyczących 2007 r. w sytuacji wystawienia i otrzymania faktury VAT dokumentującej ten wydatek w 2008 r. – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 05 lutego 2008 r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowej kwalifikacji kosztów pośrednio związanych z uzyskanym przychodem dotyczących 2007 r. w sytuacji wystawienia i otrzymania faktury VAT dokumentującej ten wydatek w 2008 r. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 12 lutego 2008 r. wezwano do ich uzupełnienia. W dniu 26 lutego 2008 r. do tut. Biura wpłynął uzupełniony wniosek. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług „czynnym”, mającym siedzibę na terytorium kraju.
Głównym przedmiotem działalności Spółki jest emisja ogólnopolskiego programu radiowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje zakupu towarów i usług, które wykorzystywane są w ogólnej działalności Spółki. Są to wydatki na zakup energii elektrycznej, usług telekomunikacyjnych, itp. Przedmiotowe wydatki Spółka kwalifikuje jako koszty pośrednio związane z uzyskanym przychodem. Kontrahenci Spółki wystawiają faktury VAT po zakończeniu miesiąca, w którym dokonano sprzedaży, określając w fakturze wyłącznie miesiąc i rok sprzedaży.
W związku z powyższym, z tytułu rozliczeń dostaw energii elektrycznej i świadczenia usług telekomunikacyjnych zrealizowanych w miesiącu grudniu 2007 r. Spółka otrzymuje faktury VAT w styczniu 2008 r. ze styczniową datą wystawienia. W takich przypadkach zgodnie z przyjętą przez Spółkę zasadą księgowania, wszelkie dokumenty i koszty pośrednie dotyczące 2007 r. księgowane są w 2007 r. nawet jeżeli faktury VAT dokumentujące realizację usług zostały wystawione i otrzymane w 2008 r., z zastrzeżeniem, że powyższe koszty nie są ujmowane jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w świetle postanowień art. 15 ust. 4e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, za moment poniesienia ww. kosztów pośrednich, w sytuacji gdy Spółka w księgach rachunkowych przyjęła zasadę, że koszty dotyczące 2007 r. księguje w 2007 r., nawet jeżeli faktury VAT dokumentujące zostały wystawione i otrzymane w 2008 r. należy uznać, dla celów podatkowych, dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych? Zdaniem wnioskodawcy za dzień poniesienia kosztu należy uznać dzień, pod którym zaksięgowano koszt w księgach rachunkowych.
Zatem, jeżeli w przedmiotowej sprawie otrzymanie faktury VAT nastąpiło w miesiącu styczniu 2008 r., a faktura VAT oraz koszt został zaksięgowany do miesiąca grudnia 2007 r., to wydatek ten będzie kosztem uzyskania przychodów miesiąca grudnia 2007 r. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654, z poźn. zm.) „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Równocześnie o poprawności dokonania odliczenia od przychodów poniesionych wydatków decyduje także właściwe ustalenie okresu (momentu), w którym można dokonać potrącenia poniesionych wydatków.
W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na postawie innego dowodu w przypadku barku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Z powyższego przepisu wynika, że dla celów podatkowych o momencie rozpoznania kosztu pośredniego decyduje jego ujęcie w księgach rachunkowych (zaksięgowanie) na określony dzień.
Jednocześnie przepis art. 9 wspomnianej ustawy stanowi, iż podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. W przypadku Spółki za przepisy odrębne należy uznać przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 654 ze zm.), a zwłaszcza art. 20 ust. 1, który stanowi, iż do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.
W związku z powyższym, w świetle postanowień art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, dotyczącego wydatków na zakup towarów i usług, takich jak energia elektryczna lub usługi telekomunikacyjne, które wykorzystywane są w ogólnej działalności i stanowią koszty pośrednie, jest dzień, na który faktycznie dokonano zaksięgowania kosztu na podstawie otrzymanej faktury zgodnie z przyjętą w Spółce zasadą księgowania kosztów.
Jednocześnie Spółka nie ujmuje przedmiotowych kosztów jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych, zatem w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania wyjątek wskazany w art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.