INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 04 listopada 2010r. (data wpływu do tut.
Biura 12 listopada 2010r.), uzupełnionym w dniu 28 stycznia 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku opodatkowania tym podatkiem otrzymanego odszkodowania – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku opodatkowania tym podatkiem otrzymanego odszkodowania. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 14 stycznia 2011r.
Znak: IBPBI/1/415-1153/10/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 28 stycznia 2011r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji mebli tapicerowanych. W wyniku opadów atmosferycznych w maju 2010r. na terenie, na którym Wnioskodawca prowadzi ww. działalność, wystąpiły osuwiska w tym zakładu – budynku, w którym Wnioskodawca prowadzi produkcję. Wnioskodawca zmuszony jest do rozbiórki tego budynku i wybudowania warsztatu na innym terenie. Z tytułu ubezpieczenia otrzymał kwotę 350.000 zł w dwóch transzach, tj. w czerwcu 2010r. kwotę 100.000 zł, a w sierpniu 2010r. kwotę 250.000 zł.
Pieniądze te zostaną przeznaczone na budowę warsztatu, w którym Wnioskodawca będzie mógł prowadzić działalność gospodarczą. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w momencie otrzymania kwot ww. odszkodowania Wnioskodawca miał obowiązek ująć kwoty w przychodach z działalności gospodarczej i opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawcy, przychody te podlegają opodatkowaniu, chociaż jest to dla Niego bardzo krzywdzące, gdyż odzyskane pieniądze z tytułu ubezpieczenia musi przeznaczyć na budowę zakładu, aby móc prowadzić dalej działalność gospodarczą.
Do kosztów uzyskania przychodu, nie może ująć wartości budynku, gdyż powstał on w systemie gospodarczym i nie ma ustalonej wartości początkowej. Po wybudowaniu nowego budynku będzie mógł ustalić wartość początkową i dokonywać odpisów amortyzacyjnych, ale w warunkach 2010r. od kwoty 350.000 zł zobowiązany jest odprowadzić podatek dochodowy. W uzupełnieniu wniosku Wnioskdoawca wskazał, iż wniosek dotyczy wyłącznie udzielenia interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych otrzymanego odszkodowania.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie zaznaczyć należy, iż z uwagi na fakt, iż przedmiotem złożonego wniosku jest zaistniały stan faktyczny, niniejszą interpretację oparto o przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 12 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej.
Stosownie do art. 21 ust. 1 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są: otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. e ww. ustawy), inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (art.
21 ust. 1 pkt 3b lit. a ww. ustawy), kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c (art. 21 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy). Z powyższych przepisów wynika, iż otrzymane odszkodowania związane ze składnikami majątku wykorzystywanymi przez podatnika w prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej stanowią przychód z tej działalności. Nie korzystają one także ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.
W konsekwencji, jako część przychodu uzyskanego z prowadzonej działalności gospodarczej, podlegają one opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód z tego tytułu powstaje w momencie otrzymania odszkodowania (bądź jego części). Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności.
Jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku (art. 14 ust. 1e ww. ustawy). Przepis ust. 1e stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego (art. 14 ust. 1h ww. ustawy). Stosownie natomiast do art. 14 ust. 1i ww. ustawy, w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie produkcji mebli tapicerowanych. W maju 2010r. na skutek opadów atmosferycznych doszło do powstania osuwiska. Zakład Wnioskodawcy (budynek, w którym prowadził działalność gospodarczą) osunął się, na skutek czego Wnioskodawca zmuszony jest do jego rozbiórki i wybudowania warsztatu na innym terenie. Z tytułu powstałej szkody Wnioskodawca otrzymał w dwóch transzach (w czerwcu i sierpniu 2010r.) odszkodowanie od ubezpieczyciela.
Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż otrzymane przez Wnioskodawcę odszkodowanie, jako związane ze składnikiem majątku wykorzystywanym w prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej, stanowi przychód z tej działalnościi podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przy czym za moment uzyskania tego przychodu należy przyjąć dzień otrzymania przez Wnioskodawcę poszczególnych transz odszkodowania. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała