INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2010r. (data wpływu do tut.
Biura 01 grudnia 2010r.), uzupełnionym w dniu 21 lutego 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczania różnic kursowych od środków własnych – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 01 grudnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie sposobu rozliczania różnic kursowych od środków własnych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 02 lutego 2011r.
Znak IBPBI/1/415-1214/10/KB, IBPBI/1/415-1215/10/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 21 lutego 2011r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami osobowymi oraz świadczy usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Dla celów prowadzonej działalności gospodarczej posiada dwa konta walutowe w euro, jedno w banku polskim, drugie założone w niemieckiej placówce. Płatność za zakupiony towar dokonywana jest w walucie obcej zarówno z konta w banku polskim, jak i zagranicznym.
Przy wpływie i wypływie walut z rachunku w banku polskim, Wnioskodawca nie jest w stanie stwierdzić po jakim kursie kupna/sprzedaży banku, z którego usług korzysta przeliczane są środki, ponieważ w większości dni w roku bank ten podaje kilka tabel dziennie z różnymi kursami. W związku z powyższym Wnioskodawca korzysta z kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wypływu/wypływu środków na/z rachunku bankowego. Metodę tę stosuje dla transakcji dokonywanych na obu rachunkach walutowych w sposób ciągły, także w ten dzień, w którym bank wycenia walutę jedynie raz, ponieważ o tym fakcie Wnioskodawca dowiaduje się dopiero następnego dnia.
W części F. poz. 55 wniosku, wskazano następujący, przykładowy sposób ustalania różnic kursowych: w dniu 19 listopada wpłynęło na rachunek bankowy 10 euro tytułem zapłaty za fakturę po hipotetycznym kursie NBP z dnia 18 listopada 3,5 zł. Do wyceny otrzymanych środków przyjmuje się kwotę 20 zł (winno być 35 zł). Następnie w dniu 26 listopada dokonano zapłaty za fakturę w kwocie 10 euro przy hipotetycznym kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania transakcji 4 zł. Przy takiej operacji różnice kursowe od własnych środków zgromadzonych na rachunku bankowym wynosić będą (3,5 - 4)x10 euro = -5 zł.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy Wnioskodawca słusznie stosuje wartość kursu waluty euro dla wpływów/wypływów z rachunku bankowego po kursie średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wpływu/wypływu środków, z zachowaniem ciągłości i wybranej metody? Zdaniem Wnioskodawcy, przy wpływie i wypływie walut z rachunku w banku polskim nie jest w stanie stwierdzić po jakim kursie kupna/sprzedaży banku powinien przeliczyć waluty, ponieważ przez większość dni w roku bank podaje kilka tabel dziennie z różnymi kwotowaniami.
W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że słusznie stosuje wartość kursu waluty euro dla wpływów/wypływów z rachunku bankowego po kursie średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wpływu/wypływu środków. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, iż z uwagi na fakt, iż przedmiotem złożonego wniosku jest zaistniały stan faktyczny, niniejszą interpretację oparto o przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również różnice kursowe.
Stosownie natomiast do art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 Zasady ustalania różnic kursowych reguluje art. 24c ww. ustawy.
Zgodnie z art. 24c ust. 1 ww. ustawy, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. W myśl art. 24c ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, dodatnie różnice kursowe powstają m.in., jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5. Stosownie natomiast do art. 24c ust. 3 pkt 3 ww. ustawy, ujemne różnice kursowe powstają m.in., jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5. Przy czym zgodnie z art. 24c ust. 8 ww. ustawy, podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.
Jeżeli przy obliczaniu wartości różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, przyjmuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień (art. 24c ust. 4 ww. ustawy).
Zgodnie z art. 24c ust. 5 ww. ustawy, jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5 % wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty. W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.
Przy czym, przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu (art. 24c ust. 6 ww. ustawy). Zasady ustalania różnic kursowych określone w ust. 1-9 stosują podatnicy prowadzący działalność gospodarczą lub działy specjalne produkcji rolnej (art. 24c ust. 10 ww. ustawy). Z powyższych przepisów wynika, iż w związku z prowadzoną przez podatnika pozarolniczą działalnością gospodarczą, mogą powstawać różnice kursowe od własnych środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym związanym z tą działalnością.
Przyczyną powstania różnic kursowych w tym przypadku, jest różny kurs walut pomiędzy dniem wpływu środków pieniężnych (wartości pieniężnych) na rachunek walutowy a dniem wypływu tych środków (wartości). W obu przypadkach (dla wpływu i wypływu) cyt. przepisy nakazują przeliczać wartość środków pieniężnych według faktycznie zastosowanego kursu waluty. Dopiero w przypadku, gdy zastosowanie tego kursu nie jest możliwe, wartość środków pieniężnych przelicza się po kursie średnim Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wpływu, bądź wypływu tych środkó1)w. Przepisy ustaw podatkowych nie definiują pojęcia faktycznie zastosowanego kursu waluty.
W świetle wykładni językowej faktycznie zastosowany kurs waluty nie jest tylko kursem zrealizowanym, dlatego nie należy łączyć go tylko z sytuacjami związanymi z nabyciem i zbyciem (wymianą) walut. Kurs faktycznie zastosowany to taki, po jakim dokonuje się wyceny w danym dniu transakcji walutowej (przeliczenia waluty obcej). Faktycznie zastosowany kurs waluty to bowiem kurs, który należy zastosować w celu dokonania wyceny danej transakcji na określony dzień, aby stwierdzić, czy nie występują stany faktyczne, o których mowa w ust. 2 i 3 art. 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przy operacjach bankowych w celu ustalenia różnic kursowych dokonuje się przeliczenia waluty obcej po kursie bankowym, a więc kursie faktycznie zastosowanym. Zatem do wyceny wartości wpływu waluty obcej na rachunek walutowy w banku, bądź wypływu tej waluty z rachunku należy przyjmować kurs bankowy, tj. kurs faktycznie zastosowany, niezależnie od faktu, iż w rzeczywistości nie dochodzi do zawarcia z bankiem transakcji kupna bądź sprzedaży waluty obcej.
Kurs faktycznie zastosowany to w przypadku: wpływu środków pieniężnych na rachunek walutowy – kurs kupna waluty obcej ogłaszany przez bank, w którym znajduje się rachunek walutowy, wypływu środków z rachunku walutowego - kurs sprzedaży waluty obcej ogłaszany przez bank, w którym znajduje się rachunek walutowy. Jeżeli bank, z którego usług korzysta podatnik stosuje w ciągu dnia różne kursy walut obcych, dla potrzeb wyceny wpływu i wypływu środków z rachunku walutowego należy przyjąć i stosować jeden z tych kursów. Może to być np. odpowiednio „kurs otwarcia”, bądź „kurs zamknięcia” ogłaszany na dany dzień przez bank, z którego usług korzysta podatnik.
Zgodnie bowiem z art. 111 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2002r. nr 72, poz. 665 ze zm.), bank obowiązany jest ogłaszać w miejscu wykonywania czynności, w sposób ogólnie dostępny stosowane kursy walutowe. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. W związku z tą działalnością posiada rachunek walutowy w banku polskim. Na rachunek ten wpływają należności od kontrahentów w walucie obcej (euro). Z ww. rachunku regulowane są także zobowiązania Wnioskodawcy wyrażone w tej walucie. Bank, z którego usług korzysta Wnioskodawca, zazwyczaj podaje kilka kursów waluty w ciągu dnia.
Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż dla potrzeb ustalenia różnic kursowych od środków własnych zgromadzonych na ww. rachunku walutowym, Wnioskodawca powinien przeliczać środki pieniężne w dniu ich wpływu na rachunek oraz w dniu ich wypływu z rachunku po kursie faktycznie zastosowanym, tzn. po kursie ogłaszanym przez bank, w którym ww. rachunek jest prowadzony, a nie według kursu średniego NBP. W dniach, w których bank publikuje różne kursy tej samej waluty, należy przyjąć do stosowania ogłaszany przez bank kurs otwarcia, bądź zamknięcia. Z uwagi na powyższe stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Nadmienia się, iż w zakresie dotyczącym występowania różnic kursowych od środków własnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 – 100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.