INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura 28 grudnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 6 marca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomościach, o których mowa we wniosku – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 grudnia 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomościach, o których mowa we wniosku.
Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 21 lutego 2013 r. Znak: IBPBI/1/415-1614/12/AP wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 6 marca 2013 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni wraz ze swoim mężem nabyła od osób fizycznych na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w dniu 24 września 1990 r. prawo własności działek o nr 1616/4, 1619/8. Małżonkowie nabyli również od osób fizycznych na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w dniu 13 grudnia 1990 r., prawo własności działki nr 1618/1. Nieruchomości te zostały zabudowane stacją paliw w latach 90-tych ubiegłego wieku.
Udział w powyższej własności został ustalony dla Wnioskodawczyni na podstawie prawomocnego wyroku sądu okręgowego z dnia 18 lutego 2010 r., orzekającego o rozwiązaniu poprzez rozwód jej związku małżeńskiego zawartego w dniu 28 stycznia 1984 r. Udział ten wynosi 1/2. W dniu 20 września 2012 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży powyższego udziału w prawie własności nieruchomości zabudowanej obiektem stacji paliw.
W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 4 marca 2013 r., wskazano, iż: Wnioskodawczyni była współwłaścicielem stacji paliw wybudowanej na wskazanych wyżej nieruchomościach gruntowych (w momencie sprzedaży nieruchomość ta stanowiła działkę nr 2921 powstałą z ww. działek 1616/4, 1619/8, 1618/1), zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, Wnioskodawczyni nie prowadziła, ani nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej, nie wynajmowała, ani nie wydzierżawiała budynku stacji paliw, budowę stacji paliw zakończono w 1991 r., przedmiotem umowy sprzedaży z dnia 20 września 2012 r. była sprzedaż wszystkich udziałów w prawie własności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 2921 (powstałej z ww. działek oznaczonych numerami 1616/4, 1619/8, 1618/1), o powierzchni 2931 m2, zabudowaną obiektem stacji paliw oraz prawa własności wyposażenia stacji paliw.
Przedmiotowa sprzedaż dotyczyła zarówno udziału Wnioskodawczyni (1/2), jak również udziału Jej męża (1/2). W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż udziału (1/2) w prawie własności nieruchomości zabudowanej obiektem stacji paliw dokonana w dniu 20 września 2012 r. stanowi dla Wnioskodawczyni źródło przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż udziału (1/2) w prawie własności nieruchomości zabudowanej obiektem stacji paliw dokonana w dniu 20 września 2012 r. przez Wnioskodawczynię nie stanowi źródła przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika bowiem z zapisu art. 10 ust. 1 pkt 8 tiret pierwszy, taka sprzedaż stanowiłaby źródło przychodów tylko wtedy, gdyby nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości.
Z opisu stanu faktycznego wynika, że nabycie prawa własności nieruchomości nastąpiło w 1990 r., a więc sprzedaż wystąpiła po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie tej nieruchomości. W związku z powyższym, w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż udziału w prawie własności nieruchomości zabudowanej stacją paliw nie stanowi dla Wnioskodawczyni źródła przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Jednak w myśl art. 10 ust. 3 ww. aktu prawnego, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozarolnicza działalność gospodarcza. W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi -ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Z treści złożonego wniosku wynika, iż w dniu 24 września 1990 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła prawo własności działek o nr 1616/4, 1619/8 oraz w dniu 13 grudnia 1990 r. prawo własności działki nr 1618/1. W latach 90-tych ubiegłego wieku, na ww. nieruchomościach gruntowych została wybudowana stacja paliw, której Wnioskodawczyni była współwłaścicielem.
Prawomocnym wyrokiem sądu okręgowego z dnia 18 lutego 2010 r. orzekającym o rozwiązaniu poprzez rozwód związku małżeńskiego Wnioskodawczyni, został ustalony Jej udział w prawie własności ww. nieruchomości wynoszący 1/2. Powyższe wskazuje, iż w wyniku rozwodu Wnioskodawczyni nie nabyła wskazanych we wniosku nieruchomości, a prawomocny wyrok sądowy określił udział Wnioskodawczyni we własności tych składników majątku, wskazując, iż wynosi on 1/2 części. Z wniosku wynika również, iż Wnioskodawczyni nie prowadziła, ani nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.
W dniu 20 września 2012 r. dokonała sprzedaży powyższego udziału w prawie własności nieruchomości zabudowanej obiektem stacji paliw. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż skoro Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej, nie sposób uznać, iż sprzedaż wskazanych we wniosku nieruchomości (wykorzystywanych w działalności gospodarczej Jej męża) generuje przychód z tego źródła przychodów.
Jednocześnie z uwagi na okres jaki upłynął między nabyciem lub wybudowaniem przedmiotowych nieruchomości (tj. lata 90-te ubiegłego wieku), a datą ich sprzedaży - przekraczający okres 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, iż przychód ze sprzedaży tych nieruchomości (przysługujących Wnioskodawczyni udziałów w nieruchomości), nie będzie dla Wnioskodawczyni generował przychodu, o którym mowa w tym przepisie i nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.