Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicachz 22 czerwca 2009 r., sygn. IBPBI/1/415-243/09/ZK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2009r. (data wpływu do tut.

Biura – 26 marca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu zaliczania do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, wydatków z tytułu polis ubezpieczenia pojazdu w przypadku zmiany metody ewidencjonowania koszów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 marca 2009r. wpłynął do tut.

Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu zaliczania do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, wydatków z tytułu polis ubezpieczenia pojazdu w przypadku zmiany metody ewidencjonowania koszów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa pieniężnego. Ewidencja księgowa prowadzona jest w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Biuro Rachunkowe, które prowadzi jej firmę zmieniło sposób księgowania kosztów z metody memoriałowej (2008r.) na metodę kasową (od I 2009r.). W dniu 20 listopada 2008r. ubezpieczyła samochód firmowy (Polisa OC) i koszty z tytułu ubezpieczenia zostały częściowo zaliczone w koszty firmy do m-ca listopada 2008r. (kwota polisy podzielona przez ilość dni w roku 2008). W dniu 19 grudnia 2008r. ubezpieczyła ten sam samochód firmowy (Polisa AC) i kwota z tytułu ubezpieczenia została częściowo zaliczona w koszty firmy do m-ca grudnia 2008r. (kwota polisy podzielona proporcjonalnie przez ilość dni w m-cu grudniu 2008r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Kiedy należy ująć pozostałe koszty polis ubezpieczenia pojazdu? Zdaniem wnioskodawczyni, ma prawo ująć pozostałą część kosztów przełomu roku 2008/2009 w styczniu 2009r. w księdze prowadzonej metodą kasową. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r.

Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Podatnicy mogą prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów stosując do ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych jedną z dwóch przewidzianych przepisami prawa podatkowego metod: metodę uproszczoną (zwaną również potocznie kasową) – wynikającą z art. 22 ust. 4 tejże ustawy lub tzw. metodę memoriałową – określoną w art. 22 ust. 5 – 5c ww. ustawy. Wybór metody należy do podatnika, z tym zastrzeżeniem, że wybraną metodę powinien stosować konsekwentnie przez cały rok podatkowy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Art. 22 ust. 4 ww. ustawy stanowi ogólną zasadę potrącalności kosztów w czasie. W myśl tej regulacji koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione (tzw. uproszczona metoda ewidencjonowania kosztów). Zgodnie jednak z art. 22 ust. 6 ww. ustawy podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów może wybrać tzw. memoriałową metodę księgowania kosztów określoną w art. 22 ust. 5 – 5c.

W myśl art. 22 ust. 6 ww. ustawy, zasady określone w ust. 5 – 5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego. Postanowieniami art. 22 ust. 5a – 5c ww. ustawy, ustawodawca dokonał podziału kosztów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej na koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz tzw. koszty pośrednie, do których m. in. zaliczyć należy wydatki związane z opłaceniem ubezpieczenia samochodów firmowych.

Stosownie do postanowień art. 22 ust. 5c ww. ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Jednocześnie w art. 22 ust. 6b ustawodawca sprecyzował, co należy rozumieć przez moment poniesienia kosztu w przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009r., za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba i 6bb, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w przypadku prowadzenia księgi przychodów i rozchodów zarówno metodą uproszczoną jak i metodą memoriałową koszty pośrednie księguje się w momencie ich poniesienia z tą różnicą, iż w przypadku metody memoriałowej koszty te ujmuje się proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą, a w przypadku metody uproszczonej w całości w momencie poniesienia kosztu.

Przepisy prawa podatkowego nie formułują zakazu zmiany raz wybranej metody księgowania kosztów. W związku z tym stwierdzić należy, iż podatnik może zmienić metodę ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodów stosowaną w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wraz z rozpoczęciem nowego roku podatkowego.

W związku z ustawową definicją poniesienia kosztu, przy zmianie metody ewidencjonowania kosztów, z memoriałowej na uproszczoną, wydatki poniesione i udokumentowane dowodami wystawionymi w 2008 roku będące kosztami pośrednimi, podlegającymi rozliczeniu w czasie, tj. w latach 2008 – 2009, co do zasady nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów roku 2009; dokumenty wystawione w 2008 roku nie mogą być podstawą wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów za rok 2009. Mając jednak na uwadze obowiązującą w polskim systemie prawnym naczelną zasadę ochrony praw nabytych uznać należy, iż jeżeli poniesione wydatki spełniały w roku 2008, stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przesłanki zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej to wnioskodawczyni może, z uwagi na zmianę metody ewidencjonowania zdarzeń w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, część ww. poniesionych w 2008 roku wydatków, przypadających, proporcjonalnie do rozliczenia w roku 2009, zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu styczniu 2009 roku.

W takiej sytuacji należy jednak zachować szczególną staranność aby nie dopuścić do podwójnego obciążenia kosztów uzyskania przychodu tymi samymi wydatkami w różnych latach podatkowych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.