INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2013 r. (data wpływu do tut.
Biura 17 stycznia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania, iż wniesienie aportu do spółki komandytowej nie generuje przychodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 stycznia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie uznania, iż wniesienie aportu do spółki komandytowej nie generuje przychodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca od 1987 r. pozostaje w związku małżeńskim. Od daty zawarcia małżeństwa pomiędzy Wnioskodawcą i Jego żoną istnieje nieprzerwanie ustrój ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej. W 1991 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, zakładając przedsiębiorstwo. Podstawowym przedmiotem działalności przedsiębiorstwa jest sprzedaż hurtowa odpadów i złomu.
W skład przedsiębiorstwa wchodzą w szczególności: nieruchomości, ruchome środki trwałe, w tym środki transportu, wartości niematerialne i prawne, urządzenia, zapasy towarów i materiałów, wierzytelności, prawa z umów najmu, dzierżawy, leasingu, związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, licencje i zezwolenia, koncesje, zespół osobowy, klientela, kontrakty handlowe, zorganizowana sieć sprzedaży, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty, a także zobowiązania i należności, związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
Przedsiębiorstwo działa zarówno w obiektach, stanowiących aktywa i środki trwałe przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, które nabyte w ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej za zgodą żony Wnioskodawcy stały się składnikami majątkowymi firmy osoby fizycznej – Wnioskodawcy i za jej zgodą są na cele działalności tej firmy wykorzystywanej, jak i stanowiących własność osób trzecich. Składniki przedsiębiorstwa stanowią współwłasność łączną – na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej.
Składniki majątkowe przedsiębiorstwa Wnioskodawcy były nabywane w trakcie małżeństwa w ramach ustroju ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej i za zgodą małżonki wykorzystywane dla celów prowadzenia przedsiębiorstwa na imię i nazwisko męża, jako osoby fizycznej. Wnioskodawca zamierza dokonać wniesienia przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, aportem do powołanej spółki komandytowej, w której posiada status komandytariusza.
Wnioskodawca rozważa trzy możliwości. aportu przedsiębiorstwa dokona wyłącznie Wnioskodawca i tylko On obejmie w zamian za aport tegoż przedsiębiorstwa wkłady w spółce komandytowej, lub aportu przedsiębiorstwa dokona Wnioskodawca prowadzący firmę osoby fizycznej na własne imię i nazwisko zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, a w zamian za aport tegoż przedsiębiorstwa, którego składniki zostały nabyte w trakcie trwania ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, za zgodą Wnioskodawcy wkłady w spółce komandytowej obejmą w równych częściach zarówno Wnioskodawca jak też Jego żona, lub aportu przedsiębiorstwa, którego składniki zostały nabyte w trakcie trwania ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, dokonają, za zgodą Wnioskodawcy, wspólnie oboje małżonkowie (Wnioskodawca i Jego żona), którzy w zamian a aport przedsiębiorstwa obejmą wkłady w równych częściach.
Aport obejmie wszelkie składniki materialne i niematerialne, związane z działalnością przedsiębiorstwa, istniejące i wykazane w księgach oraz w załącznikach do ksiąg w tym opiniach, czy operatach na dzień wniesienia aportu do spółki komandytowej. Wszyscy pracownicy firmy osoby fizycznej zostaną przez spółkę przejęci na podstawie art. 231 kodeksu pracy. Powyższe oznacza, że przedmiotem aportu będzie całe przedsiębiorstwo stanowiące zespół składników przykładowo wyżej wymienionych, przeznaczonych do realizacji celów działalności gospodarczej.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy w 1, 2 lub 3 przypadku jw. znajdą zastosowanie przepisy art. 14 ust. 1 oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czynność wniesienia przedsiębiorstwa przez Wnioskodawcę w formie aportu do spółki komandytowej, jest czynnością wolną od podatku dochodowego od osób fizycznych.
Powyższa zasada będzie miała zastosowanie zarówno w sytuacji gdy aportu dokona wyłącznie Wnioskodawca, który w zamian za aport obejmie ogół udziałów w spółce, jak i w sytuacji gdy aportu przedsiębiorstwa stanowiącego współwłasność łączną obojga małżonków, dokona Wnioskodawca, a wkłady w spółce w zamian za aport przedsiębiorstwa w równych częściach obejmie zarówno Wnioskodawca jak też jego żona oraz w sytuacji gdy aportu przedsiębiorstwa dokonają wspólnie Wnioskodawca i Jego żona, którzy w zamian za aport obejmą udziały w spółce komandytowej w równych częściach.
We wszystkich ww. przypadkach nie znajdą zastosowania przepisy art. 14 ust. 1 oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje: Na wstępnie zauważyć należy, iż do kwestii możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych czynności wniesienia aportu do spółki osobowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, odniósł się w interpretacji indywidualnej z dnia 17 kwietnia 2013 r. Znak: IBPBI/1/415-35/13/AP, gdzie za prawidłowe uznał stanowisko Wnioskodawcy wskazując, iż czynność ta jest zwolniona z opodatkowania.
W konsekwencji niniejsza interpretacja indywidualna dot. ostatniego zdania stanowiska Wnioskodawcy, w którym wskazano, że do Wnioskodawcy nie znajdą zastosowania przepisy art. 14 ust. 1 oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym też zakresie zauważyć należy, iż zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów usług.
Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi -ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, iż wniesienie aportu do spółki osobowej (w tym komandytowej) generuje przychód w rozumieniu art. 14 ww. ustawy, który jednakże jest zwolniony z opodatkowania.
Tym samym nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż w powyższym zakresie nie znajduje zastosowania powołany art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedmiotowej sprawie powstanie przychód z działalności gospodarczej, jednakże będzie on zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy, co w efekcie spowoduje, iż przychód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z tej też przyczyny stanowisko Wnioskodawczy w ww. zakresie należy uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Nadmienia się, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerami 1-3 wydana zostanie odrębna interpretacja indywidualna. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.