INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura 20 kwietnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych czynności wniesienia przedsiębiorstwa tytułem aportu do spółki komandytowo-akcyjnej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20 kwietnia 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych czynności wniesienia przedsiębiorstwa tytułem aportu do spółki komandytowo-akcyjnej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi prawnicze (jako radca prawny) na terenie całego kraju. Z uwagi na rozwój działalności i konieczność pozyskania dodatkowego kapitału, założył spółkę prawa handlowego, tj. spółkę komandytowo-akcyjną (dalej: „SKA”). W SKA Wnioskodawca występuje zarówno w charakterze komplementariusza, jak i akcjonariusza. Jako akcjonariusz Wnioskodawca zamierza wnieść do SKA całe swoje przedsiębiorstwo. W skład przedsiębiorstwa wchodzą składniki majątkowe jak i niemajątkowe. W ramach składników majątkowych przedsiębiorstwa występują zarówno ruchomości (pojazdy, składniki wyposażenia i inne), jak również nieruchomości.
Nieruchomościami tymi są głównie dwa lokale położone w A, gdzie skupia się działalność Wnioskodawcy w największym zakresie. Lokale te stanowią środki trwałe Wnioskodawcy. Oprócz powyższych lokali Wnioskodawca jest także współwłaścicielem nieruchomości gruntowej położonej w B, zabudowanej budynkiem-kamienicą, w której posiada 50 % udziałów (dalej: „kamienica”). Około 11% udziałów w kamienicy posiada Gmina, a ok. 39% udziałów inne osoby fizyczne. Przy czym, faktyczny sposób korzystania z kamienicy jest inny, aniżeli wynikający z faktycznej wysokości posiadanych udziałów przez poszczególne podmioty.
Jeden ze współwłaścicieli (osoba fizyczna), zajmuje około 24 % powierzchni użytkowej kamienicy (pomimo posiadania około 5% udziałów). Gmina zajmuje około 45 % powierzchni użytkowej kamienicy (traktując tę część, jako mieszkaniowy zasób gminy, powierzchnia ta zajmowana jest przez lokatorów, pomimo posiadania jedynie 11 % udziałów), a Wnioskodawca, jako współwłaściciel 50 % udziałów, zajmuje faktycznie jedynie około 31 % powierzchni użytkowej kamienicy (wartość ta wynika z arytmetycznego porównania powierzchni lokali zajmowanych faktycznie przez Wnioskodawcę do powierzchni całości lokali w kamienicy).
Co istotne, żaden ze współwłaścicieli kamienicy nie posiada żadnego wyodrębnionego lokalu stanowiącego przedmiot odrębnej własności w rozumieniu ustawy o własności lokali, co wyklucza możliwość, aby którykolwiek ze współwłaścicieli był właścicielem któregokolwiek z lokali. Faktyczne korzystanie z kamienicy (użytkowanie poszczególnych jej powierzchni) nie wynika także z żadnej umowy dotyczącej podziału nieruchomości do korzystania (tzw. podział quoad usum). W tej sytuacji istnieje jedność i niepodzielność wspólnego prawa do korzystania i posiadania rzeczy wspólnej, co oznacza, że żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługuje wyłączne prawo do korzystania z części rzeczy lub jej posiadania.
Wręcz odwrotnie, każdy z uprawnionych współwłaścicieli, niezależnie od wysokości udziału, ma takie samo prawo do całości rzeczy (oczywiście wynikające z wysokości posiadanych udziałów). Na chwilę obecną pomiędzy współwłaścicielami istnieje spór co do sposobu korzystania z poszczególnych części nieruchomości (niewyodrębnionych lokali). Jednakże jak wyżej wskazano, w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystuje przede wszystkim dwa wyodrębnione lokale położone w A (w których mieści się kancelaria).
W skład wnoszonego aportem przedsiębiorstwa wchodzić będą wymienione lokale w A, jak również w szczególności: własność ruchomości, wierzytelności, środki płatnicze, wartości niematerialne i prawne, księgi i dokumenty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, koncesje, licencje i zezwolenia, prawa wynikające z umów i porozumień handlowych, baza klientów i dostawców, tajemnica przedsiębiorstwa. Natomiast Wnioskodawca zamierza wyłączyć z przedmiotu aportu własność udziałów w kamienicy w B. SKA mogłaby korzystać z części kamienicy (obecnie wykorzystywanej przez Wnioskodawcę jako kancelaria) na zasadach długoterminowego najmu, na co Wnioskodawca wyrazi zgodę.
Nie jest także wykluczone, że wykorzystywana dziś przez Wnioskodawcę część kamienicy nie będzie w ogóle wykorzystywana w działalności gospodarczej SKA. Do prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług prawniczych wystarczające byłyby bowiem lokale położone w A, ze względu na fakt, że większość usług świadczonych jest przez Wnioskodawcę właśnie na tym obszarze. Lokale w kamienicy w B nie są niezbędne do prowadzenia działalności w dalszym ciągu w sposób zorganizowany i ciągły. Co więcej, działalność w zakresie świadczenia usług prawniczych może być prowadzona w każdym innym miejscu.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy wniesienie przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa, ale z wyłączeniem udziałów w kamienicy, do spółki komandytowo-akcyjnej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3) Zgodnie art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm. – winno być tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątkowych będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki. Przepis ten nie różnicuje, czy wnoszone składniki majątkowe stanowią łącznie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa, czy wnoszone są indywidualnie.
W konsekwencji, wniesienie przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa opisanego w niniejszym wniosku, w tym także z wyłączeniem udziałów w kamienicy do SKA, nie będzie opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W szczególności nie będzie opodatkowana wartość nominalna akcji, jakie Wnioskodawca obejmie w SKA w zamian za aport. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Wskazać przy tym należy, iż przedmiotem niniejszej interpretacji była wyłącznie kwestia konieczności opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych czynności wniesienia aportu do spółki osobowej. Nie była natomiast przedmiotem oceny kwestia, czy opisane we wniosku składniki majątku, mające być przedmiotem tego aportu, stanowią przedsiębiorstwo, bądź zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Nadmienia się, iż w zakresie podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.