INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura 14 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości opodatkowania działalności gospodarczej w formie karty podatkowej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 maja 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości opodatkowania działalności gospodarczej w formie karty podatkowej.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca zamierza rozpocząć pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na produkcji artykułów gospodarstwa domowego i galanteryjnych z drewna. Odbiorcami Jego wyrobów byłyby firmy prowadzące działalność handlową. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy prowadząc pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na produkcji artykułów gospodarstwa domowego i galanteryjnych z drewna, w przypadku gdy odbiorcami wyrobów byłyby firmy prowadzące działalność handlową, można korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej?
Jeżeli tak, to czy określono limit przychodu ze sprzedaży, którego przekroczenie powodowało by utratę prawa do opodatkowania w ww. formie? Zdaniem Wnioskodawcy, prowadząc pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na wyrobie artykułów gospodarstwa domowego i galanteryjnych z drewna, w przypadku gdy odbiorcami wyrobów byłyby firmy prowadzące działalność handlową można opodatkować swoją działalność podatkiem dochodowym od osób fizycznych uiszczanym w formie karty podatkowej.
W załączniku nr 4 do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w tabeli "charakterystyka działalności usługowej i wytwórczo-usługowej objętej opodatkowaniem w formie karty podatkowej" pod poz. 27 znajdują się usługi stolarskie, które w określeniu przedmiotu działalności mają wyszczególniony m.in. "wyrób i naprawę przedmiotów galanteryjnych, artykułów gospodarstwa domowego i sprzętu sportowego z drewna".
Art. 23 ww. ustawy stanowi, iż "zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową określoną w części I tabeli, stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej „tabelą", w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy - przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w „tabeli".
W opinii Wnioskodawcy w ww. ustawie, nie określono innego limitu niż wynikający z art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przekroczenie w roku podatkowym przychodu ze sprzedaży wynoszącego 1.200.000 euro, powoduje utratę prawa do opodatkowania kartą podatkową i nakłada obowiązek założenia ksiąg rachunkowych). Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.
U. nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej „tabelą”, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy – przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli.
Stosownie do treści art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli: złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie, we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli, przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne, nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej, małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie, nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym, pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Działalnością usługową jest pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. nr 207, poz. 1293 ze zm.), wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. nr 88, poz. 439, ze zm.), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3 (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Natomiast działalnością wytwórczą jest działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika (art.
4 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy). Załącznik nr 3 do ww. ustawy, tj. Tabela miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej, w części I – Działalność usługowa oraz wytwórczo-usługowa w poz. 27, jako działalność usługową oraz wytwórczo-usługową, podlegającą opodatkowaniu w formie karty podatkowej, wymienia usługi stolarskie, z wyjątkiem wyrobu trumien.
Przy czym, w poz. 27 Załącznika Nr 4 do ww. ustawy, zawierającego „Charakterystykę działalności usługowej i wytwórczo-usługowej objętej opodatkowaniem w formie karty podatkowej wskazano, iż usługi stolarskie (z wyjątkiem wyrobu trumien) obejmują m.in. „wyrób i naprawę przedmiotów galanteryjnych, artykułów gospodarstwa domowego i sprzętu sportowego z drewna” .
Jednakże jak wynika z pkt 3 Objaśnień do I części Tabeli (Załącznika nr 3 do ww. ustawy), przy prowadzeniu działalności wymienionej w tej części tabeli dopuszczalne jest – poza usługami, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy – wytwarzanie: przedmiotów (wyrobów) z materiału powierzonego przez zamawiającego przedmiotów (wyrobów) na indywidualne zamówienie z materiałów własnych wykonawcy, w tym także połączone z czynnościami ich instalowania, uwzględniając jeżeli przedmioty (wyroby) te nie są przeznaczone przez zamawiającego do dalszej odprzedaży lub nie służą zamawiającemu do celów wytwórczych lub usługowych jako surowce, materiały, półfabrykaty, elementy, części.
Z treści ww. zapisu jednoznacznie wynika, iż przy wytwarzaniu wyrobów (artykułów i galanterii drewnianej), dopuszczalne jest, poza usługami, jedynie produkcja tych wyrobów, na rzecz klienta, który będzie ich użytkownikiem, zatem nie przeznaczonych do dalszej odsprzedaży. Wskazać przy tym należy, iż opodatkowanie w formie karty podatkowej stanowi preferencyjną formę opodatkowania przychodów uzyskiwanych przez podatników z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej i jako wyjątek od zasady opodatkowania dochodów uzyskanych z tej działalności na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), może być stosowane wyłącznie w ściśle określonych sytuacjach, wskazanych w ww. ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Powyższe oznacza, iż w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej wytwórczo-usługowej np. w zakresie stolarstwa, działalność ta może być opodatkowana w formie karty podatkowej, jedynie w przypadku, gdy podatnik świadczy ww. usługi oraz produkuje wyroby dla bezpośredniego ich użytkownika, a nie firmy prowadzącej działalność handlową.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, polegającej na produkcji artykułów gospodarstwa domowego i galanteryjnych z drewna, dla firm prowadzących działalność handlową. Biorąc powyższe pod uwagę, mając na względzie literalne brzmienie wskazanych w niniejszej interpretacji przepisów (wykładnia gramatyczna), stwierdzić należy, iż w opisanym zdarzeniu przyszłym, brak będzie możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę formy opodatkowania, jaką jest karta podatkowa. Z uwagi na powyższe stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.
Z tego też względu bezprzedmiotowa jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym określenia limitu przychodu po przekroczeniu, którego w roku podatkowym, nastąpi utrata prawa do opodatkowania w formie karty podatkowej. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.