INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2009 r. (data wpływu do tut.
Biura 2 września 2009 r.), uzupełnionym w dniach 17 i 23 listopada 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wskazanego we wniosku lokalu oraz obowiązku ujęcia uzyskanego w wyniku tej sprzedaży przychodu w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz faktu sprzedaży w ewidencji środków trwałych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 września 2009 r. do tut.
Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wskazanego we wniosku lokalu oraz obowiązku ujęcia uzyskanego w wyniku tej sprzedaży przychodu w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz faktu sprzedaży w ewidencji środków trwałych.
Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 9 listopada 2009 r. Znak: IBPP1/443-894/09/AL, IBPBI/1/415-718/09/AP wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 17 i 23 listopada 2009 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest właścicielem lokalu zakupionego u developera w nowym budynku mieszkalnym w całości przeznaczonym na cele mieszkaniowe. Na podstawie umowy z developerem w trakcie budowy jeden (przedmiotowy) lokal został wyodrębniony do prowadzenia działalności gospodarczej. Został on zakupiony na nazwisko Wnioskodawcy i przekazany do prowadzonej działalności gospodarczej.
Zakup został obciążony i rozliczony 22% podatkiem VAT. Koszty zakupu zostały rozliczone w podatkowej księdze przychodów i rozchodów i stanowiły koszty uzyskania przychodów. Lokal został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, koszty związane z jego utrzymaniem i eksploatacją były rozliczane w prowadzonej działalności gospodarczej firmy. W związku z tym, że nie uzyskano zamierzonych efektów gospodarczych i finansowych, podjęto starania i uzyskano zgodę odpowiednich urzędów na przekształcenie tego lokalu na lokal mieszkalny. Nie dokonano dotychczas adaptacji z tym związanej, a lokal nie został dotychczas zasiedlony. Fizycznie spełnia on warunki do zamieszkania.
Od czasu jego zakupu minęło 5 lat, od roku 2008 został on wykreślony z ewidencji środków trwałych i nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej. Nie stanowi on w chwili obecnej źródła przychodu. Obecnie Wnioskodawca ma zamiar sprzedać ten lokal – w zależności od przedstawionej oferty, jako lokal mieszkalny lub do prowadzenia działalności gospodarczej. Jest czynnym płatnikiem podatku od towaru i usług. Prowadzi działalność gospodarczą jednoosobowo, rozliczaną na zasadach ogólnych – tzw. podatek liniowy oraz prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż od 1 stycznia 2008 r. Wnioskodawca zaprzestał dokonywać odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowego lokalu, w oparciu o art. 22c pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sformułowanie "został on wykreślony z ewidencji środków trwałych" zostało użyte niewłaściwie. Lokal nadal figuruje w ewidencji środków trwałych. Powinno być użyte określenie opisujące zaprzestanie dokonywania odpisów amortyzacyjnych t.j. wycofanie z działalności. Wykreślenie z ewidencji nastąpi po sprzedaży lokalu, na podstawie wystawionej faktury VAT, oraz aktu notarialnego sporządzonego na tę okoliczność.
Ponadto odpowiadając na zawarte w wezwaniu pytania Wnioskodawca wskazał m.in., iż: obecnie jest prowadzona działalność - piekarnia - produkcja i sprzedaż pieczywa, data zakupu lokalu – 26 kwietnia 2004 r., data zakończenia budowy przez developera - 30 kwietnia 2004 r., symbol PKOB budynku -1122, pierwsze zasiedlenie budynku - oddanie do użytku lokalu - maj 2004r., w momencie nabycia lokalu była prowadzona działalność gospodarcza tj. produkcja i sprzedaż pieczywa. Lokal został zakupiony z przeznaczeniem na sklep jako własny punkt sprzedaży pieczywa. Lokal był wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Służył czynnościom opodatkowanym. obecnie lokal jest zgłoszony do sprzedaży w biurze pośrednictwa handlu nieruchomościami. Planuje się sprzedaż po zgłoszeniu się nabywcy, lokal był wynajmowany od dnia 27 stycznia 2007 r. do 22 grudnia 2007 r. Najemca płacił na podstawie wystawianych faktur VAT umówiony czynsz. Przychody z czynszu ujmowane były w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w poz. przychody pozostałe. Obecnie lokal nie jest wynajmowany ani dzierżawiony. Nie jest wykorzystywany dla żadnych celów - w tym osobistych. Nie czerpie się z niego żadnych korzyści.
Nie przewiduje się w przyszłości wynajmu ani dzierżawy lokalu, powodem sprzedaży lokalu jest: - nieopłacalność prowadzenia w nim sklepu między innymi ze względu na pobliską konkurencję i charakter miejsca w jakim się znajduje, - trudności z wynajmem, w związku z tym, że użytkowanie lokalu o takim przeznaczeniu jakie on posiada okazało się ekonomicznie nieuzasadnione, podjęto starania o zmianę przeznaczenia lokalu na lokal mieszkalny. Została mu wydana decyzja umożliwiająca zmianę sposobu użytkowania lokalu.
Lokal zostanie sprzedany jako lokal użytkowy, nie posiada żadnych innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży, oprócz wymienionej we wniosku, lokal nie został przekazany dotychczas na żadne cele osobiste i nie był w żadnym stopniu do tych celów wykorzystywany. Figuruje nadal w ewidencji środków trwałych. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania: Czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia dochodu z tej sprzedaży? (pytanie oznaczono we wniosku nr 2) Czy sprzedaż tą należy wykazać w dokumentach księgowych prowadzonej firmy tj. m.in. w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz w ewidencji środków trwałych?
(pytanie oznaczono we wniosku nr 3) Zdaniem Wnioskodawcy: Ad 1. Należy zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych od kwoty stanowiącej różnicę między kwotą uzyskaną ze sprzedaży - ceną rynkową, a kwotą niezamortyzowaną. Ad 2. Sprzedając lokal należy wykazać tą sprzedaż w dacie sprzedaży m.in. w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz w ewidencji środków trwałych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Przy czym w myśl art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Aby zatem przychód ze sprzedaży nieruchomości mógł być uznany za przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: zbycie tej nieruchomości nie może następować w wykonaniu prowadzonej działalności gospodarczej, zbywana nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną, wykorzystywaną w prowadzonej działalności gospodarczej. Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Natomiast zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 1.500 zł. wartościami niematerialnymi i prawnymi, ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c, przy określeniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 14 ust. 2c ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. Przepis art. 19 ust. 1 ww. ustawy stanowi natomiast, iż przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
W świetle cytowanych powyżej przepisów zauważyć należy, iż przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), stanowią przychód z działalności gospodarczej. Jak wynika z treści złożonego wniosku 26 kwietnia 2004 r. Wnioskodawca na potrzeby prowadzonej w zakresie produkcji i sprzedaży pieczywa działalności gospodarczej zakupił lokal, który został wyodrębniony z budynku mieszkalnego. Lokal został zakupiony z przeznaczeniem na sklep, jako własny punkt sprzedaży pieczywa.
Wydatki związane z jego nabyciem oraz z jego użytkowaniem i eksploatacją zostały zaliczone do kosztów tej działalności. Został on również wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i był amortyzowany do końca 2007 r. Od 1 stycznia 2008 r. Wnioskodawca zaprzestał dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej powyższego lokalu. Obecnie lokal ten nie jest wykorzystywany w tej działalności (ani w żaden inny sposób) jednak nie został on wykreślony z ewidencji środków trwałych.
Z uwagi na fakt, iż prowadzona działalność gospodarcza nie przyniosła spodziewanych efektów gospodarczych, Wnioskodawca powziął zamiar zmiany przeznaczenie tego lokalu na mieszkalny. Jednakże zostanie on sprzedany jako lokal użytkowy. Zatem, w przedmiotowej sprawie będziemy mieli do czynienia ze zbyciem lokalu użytkowego, stanowiącego środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej.
Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż jeżeli planowana sprzedaż przedmiotowego lokalu (który jako środek trwały był wykorzystywany i amortyzowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) nastąpi w okresie nieprzekraczającym 6 lat licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek ten wycofano (zostanie wycofany) z działalności gospodarczej, a dniem jego sprzedaży, to przychód uzyskany z jego zbycia stanowić będzie przychód ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Dochód z tej sprzedaży, Wnioskodawca zobowiązany będzie ustalić w oparciu o art. 24 ust. 2 ww. ustawy, zgodne z którym dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 dokonanych od tych środków i wartości.
Wskazać przy tym należy, iż stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.
Zatem, wyliczając dochód ze sprzedaży opisanego we wniosku lokalu użytkowego, należy od kwoty przychodu ustalonego zgodnie z cytowanymi przepisami, odjąć kwotę wydatków poniesionych na nabycie tego lokalu (odpowiadającą wartości początkowej środka trwałego), pomniejszoną o dokonane od tego lokalu odpisy amortyzacyjne. Ustalony w ten sposób dochód będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach stosowanych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. 19% stawką tzw. podatku liniowego, o ile w roku sprzedaży przedmiotowego lokalu Wnioskodawca będzie opodatkowany w tej formie.
Natomiast odnosząc się do kwestii obowiązku zaewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów otrzymanego w wyniku sprzedaży ww. lokalu przychodu oraz dokonania stosownej adnotacji, w związku z zaistnieniem powyższego zdarzenia gospodarczego w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wskazać należy, iż zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
W sytuacji prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów odrębnymi przepisami określającymi zasady jej prowadzenia są przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).
Z powyższego przepisu wynika, iż Wnioskodawca ma obowiązek ewidencjonowania, w prowadzonej przez niego podatkowej księdze przychodów i rozchodów zdarzeń gospodarczych odzwierciedlających rzeczywisty stan faktyczny dotyczący prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, dla celów prawidłowego ustalenia dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za dany rok podatkowy, uzyskanego z tej działalności. Zobowiązany jest również ujmować w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych.
Ponadto obowiązki w ww. zakresie wynikają również z zasady rzetelności prowadzenia ksiąg podatkowych, o której mowa w § 11 pkt 1 ww. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, podatnik jest obowiązany prowadzić księgę rzetelnie i w sposób niewadliwy. W myśl § 11 pkt 2 i 3 tego rozporządzenia, za niewadliwą uważa się księgę prowadzoną zgodnie z przepisami rozporządzenia i objaśnieniami do wzoru księgi. Natomiast księgę uważa się za rzetelną, z zastrzeżeniem ust. 4, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty.
W przedmiotowej sprawie zdarzeniem gospodarczym odzwierciedlającym rzeczywisty stan faktyczny (a dot. zdarzenia przyszłego), które należy zaewidencjonować w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów, będzie sprzedaż lokalu użytkowego. Przychód uzyskany z tej sprzedaży należy ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, jako pozostały przychód z działalności gospodarczej. Jednocześnie w momencie zbycia środka trwałego (lokalu użytkowego) należy również dokonać stosowniej adnotacji w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zawierającej m.in. datę zbycia tego środka trwałego.
Stosownie bowiem do treści art. 22n ust. 2 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów są obowiązani do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zawierającej, z zastrzeżeniem ust. 3, m.in. datę likwidacji środka trwałego oraz jej przyczynę albo datę zbycia środka trwałego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.