INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko P.D., przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2008 r. (data wpływu do tut.
Biura - 30 października 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości nie zaliczenia do przychodu z działalności gospodarczej zwróconego w formie odszkodowania wydatku poniesionego na naprawę uszkodzonego samochodu - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 października 2008 r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości nie zaliczenia do przychodu z działalności gospodarczej zwróconego w formie odszkodowania wydatku poniesionego na naprawę uszkodzonego samochodu. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. W miesiącu marcu 2008 r. sprowadził ze Stanów Zjednoczonych samochód osobowy, który w tymże miesiącu został wprowadzony do ewidencji środków trwałych firmy.
W miesiącu maju uległ wypadkowi drogowemu. W chwili zdarzenia pojazd posiadał obowiązkowe ubezpieczenie (OC). W związku z tym, że w momencie wystąpienia szkody na majątku firmowym - samochód osobowy nie posiadał ubezpieczenia dobrowolnego autocasco (AC), nie można uwzględnić wydatków na jego naprawę w kosztach podatkowych, jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.
Zasadniczo przychodem z działalności gospodarczej są otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej - art. 14 ust. 2 pkt 12 ww. ustawy. Jednocześnie art. 14 ust. 3 pkt 3a tej ustawy stanowi, że do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się zwróconych innych wydatków nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów. W firmie wystąpił zwrot poniesionych wydatków za powypadkowy remont samochodu który został zwrócony w formie odszkodowania.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy ww. przypadku mógł nie zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej otrzy-manego odszkodowania za uszkodzony samochód osobowy, przy jednoczesnym nie zaliczeniu do koszów uzyskania przychodów wydatków za naprawę powypadkową tego samochodu? Zdaniem wnioskodawcy, miał prawo do nie zaliczenia w przychody podatkowe zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.