INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2009r.
(data wpływu do Organu 27 października 2009r.), uzupełnionym w dniu 8 grudnia 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości pomniejszania przychodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, o udzielone nabywcom leków bonifikaty – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 października 2009r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości pomniejszania przychodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, o udzielone nabywcom leków bonifikaty oraz dokumentowania ww. bonifikat wydrukami komputerowymi. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 27 listopada 2009r. Znak IBPBI/1/415-893/09/BK, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 8 grudnia 2009r.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Przy sprzedaży niektórych leków i preparatów apteka udziela kupującym bonifikaty. Bonifikata polega na obniżeniu ostatecznej kwoty do zapłaty. Nie ma to jednak wpływu na obniżkę cen poszczególnych artykułów wyszczególnionych na dokumencie sprzedaży. Na paragonie, który otrzymuje pacjent widnieje kwota za leki oraz kwota do zapłaty (pomniejszona o bonifikatę). Natomiast w raporcie dziennym z kasy fiskalnej przychód jest ewidencjonowany bez pomniejszenia o bonifikaty. Kwoty bonifikaty widoczne są w zestawieniu komputerowym.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż: na paragonie fiskalnym pod pozycją „suma” istnieje zapis podający wielkość bonifikaty oraz kwotę do zapłaty przez pacjenta, Spółka prowadzi księgi rachunkowe. W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie: Czy na podstawie tak posiadanych dokumentów można pomniejszyć przychody o udzielone bonifikaty? Zdaniem Spółki cywilnej, zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Z treści wymienionego przepisu art. 14 ww. ustawy należy wnioskować, że przychodami z działalności gospodarczej są kwoty należne. W przypadku apteki przychodami są faktycznie osiągnięte utargi dzienne ze sprzedaży leków oraz kwoty otrzymanej refundacji, po wyłączeniu wartości udzielonych bonifikat. Wartość udzielonych bonifikat pomniejsza przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Bonifikata ta, to obniżka ceny przyznawana po dokonaniu transakcji, jako zachęta do zwiększenia zakupów. Biorąc powyższe pod uwagę w oparciu o posiadane dokumenty Spółka uważa, że bonifikata będąca rodzajem rabatu stanowi podstawę uprawniająca do zmniejszenia przychodu będącego wynikiem dokonanej sprzedaży.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „bonifikata” przyjmuje się więc, za wykładnią językową, że bonifikata to zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi, zniżka od ustalonej ceny towaru, opust, rabat. Zwykle stanowi ona zachętę do dalszych zakupów, albo formę rekompensaty z powodu faktycznie poniesionej lub przewidywanej straty klienta (kontrahenta). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przychodem z tytułu prowadzenia apteki są kwoty należne z tytułu sprzedaży leków, po wyłączeniu wartości udzielonych bonifikat. Wartość udzielonych bonifikat pomniejsza więc przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.
W praktyce, przychodem apteki są faktycznie osiągnięte utargi dzienne ze sprzedaży leków lub materiałów medycznych oraz kwoty otrzymanej refundacji ceny leku lub materiału medycznego wydawanego ubezpieczonemu bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W konsekwencji bonifikatę będącą rodzajem rabatu, należy zastosować do tej części należności, która naliczana jest w momencie sprzedaży leku, tj. bez uwzględnienia części ceny objętej refundacją.
Tak naliczona bonifikata, po pomniejszeniu należnego podatku od towarów i usług, stanowi podstawę uprawniającą do zmniejszenia przychodu będącego wynikiem dokonanej sprzedaży. Mając powyższe na względzie stanowisko Spółki w zakresie możliwości pomniejszenia przychodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej o udzielone bonifikaty uznano za prawidłowe. Nadmienić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują kwestii dokumentowania bonifikat, jednak prawidłowe ich udokumentowanie jest konieczne dla możliwości obniżenia o nie przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż apteka jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Obowiązuje ją więc reżim nałożony przepisami dotyczącymi tego podatku, wykładnia których nie jest jednak przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej. Ponadto z wniosku wynika także, iż Spółka ewidencjonuje zdarzenia gospodarcze związane z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą w księgach rachunkowych.
Zgodnie z art. 24a ust. 1 ww. ustawy, o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
Odrębnymi przepisami, o których mowa w ww. przepisie, w stosunku do podatników dokonujących ewidencji zdarzeń gospodarczych w księgach rachunkowych są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 Nr 152, poz. 1223 ze zm.), nie będące jednak przepisami prawa podatkowego. Skoro zatem zasady dotyczące prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzenia dowodów księgowych, będących podstawą dokonywania zapisów w tych księgach, uregulowane są przepisami innymi niż przepisy prawa podatkowego, to nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.
Zważywszy na fakt, iż jak wynika z wniosku Wnioskodawcą jest Spółka cywilna, niniejsza interpretacja stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla tego podmiotu co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-323 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.