INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko P. D., przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2008 r. (data wpływu do tut.
Biura 17 listopada 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu określenia wartości początkowej oraz dokonywania odpisów amortyzacyjnych od zakupionego samochodu - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 listopada 2008 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu określenia wartości początkowej oraz dokonywania odpisów amortyzacyjnych od zakupionego samochodu.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogól-nych, polegającą na świadczeniu usług w zakresie praktyki lekarskiej. W dniu 22 kwietnia 2004r. zakupił wraz z żoną (wspólność majątkowa) fabrycznie nowy samochód osobowy za kwotę brutto 72.500,00 zł. W dniu 1 lipca 2008 r. wprowadził ten samochód do ewidencji środków trwałych swojej firmy. Ani on ani jego żona nie wykorzystywali wcześniej tego sa-mochodu w działalności gospodarczej.
Wnioskodawca i jego żona nie są i nie byli nigdy podatnikami podatku od towarów i usług, stąd nigdy nie korzystali z odliczenia podatku VAT stwierdzonego w fakturze zakupu samochodu. Wartość początkową ww. samochodu określił na poziomie ceny nabycia czyli kwoty 72.500,00 zł i dokonuje odpisów amortyzacyjnych od całej wartości początkowej przedmiotowego składnika majątkowego. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy wprowadzając przedmiotowy składnik majątkowy do ewidencji środków trwałych postąpiono prawidłowo, określając jego wartość początkową w kwocie 72.500,00 zł i dokonując odpisów amortyzacyjnych od całej wartości początkowej?
Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 22g ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wobec nabycia środka trwałego w drodze kupna jego wartością początkową jest cena nabycia. W przedmiotowym stanie faktycznym nie ma zastosowania art. 22g ust 8, gdyż posiada fakturę zakupu samochodu i nie zachodzą przesłanki niemożności ustalenia ceny nabycia.
Na podstawie art. 22g ust 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycz-nych, nie ustala swojego udziału procentowego we własności składnika majątkowego (odpi-sów amortyzacyjnych dokonuje od całej wartości początkowej), gdyż stanowi on przedmiot wspólności majątkowej małżeńskiej i nie był wykorzystywany przez małżonków w działalno-ści gospodarczej prowadzonej odrębnie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.
Kosztem uzyskania przychodów, stosownie do art. 22 ust. 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są natomiast odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. W przedstawionym stanie faktycznym wartością początkową samochodu osobowego będzie, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, cena jego nabycia.
Za cenę nabycia, zgodnie z art. 22g ust. 3 tej ustawy, uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 22g ust. 11 ww. ustawy, w razie gdy składnik majątku stanowi współ-własność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową mał-żonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.
Od tak ustalonej wartości początkowej odpisów amortyzacyjnych, z zastrzeżeniem art. 22j – 22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych (stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy) i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. Dla samochodów osobowych roczna stawka amortyzacyjna wynosi 20% (poz. 07 tego Wykazu).
Ograniczenie kwotowe odpisów amortyzacyjnych od samochodu osobowego wprowadza przepis art. 23 ust. 1 pkt 4) ustawy, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20.000,00 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.
Odnosząc powyżej powołane przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny należy uznać, iż może Pan zaliczyć przedmiotowy samochód do środków trwałych i dokonywać odpisów amortyzacyjnych od jego pełnej wartości (jeżeli nie przekroczyła ona równowartości 20.000,00 euro) oczywiście pod warunkiem że pojazd ten będzie wykorzystywany i to wyłącznie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 – 101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.