INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2011 r. (data wpływu do tut.
Biura 14 września 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości amortyzowania wskazanego we wniosku samochodu ciężarowego (beczkowozu) – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 września 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości amortyzowania wskazanego we wniosku samochodu ciężarowego (beczkowozu).
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej węgla, miału oraz pellet ze słomy zbóż i drewna. Węgiel kupuje niesortowalny luzem, który sortuje wg uziarnienia. Węgiel jest sprzedawany luzem lub pakowany. W dniu 10 czerwca 2011 r. Wnioskodawczyni zakupiła na podstawie umowy kupna sprzedaży samochód ciężarowy Star 28. Wartość początkową ww. samochodu ustaliła w wysokości 9.020,00 zł i w dniu 1 lipca 2011 r. przyjęła go do użytkowania z symbolem wg KŚT 742 – samochody ciężarowe. Przyjęła liniową metodę amortyzacji, a stawkę amortyzacji ustaliła w wysokości 20%.
Beczkowóz (Star 28) w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej jest niezbędny do zraszania, nawadniania pryzm węgla oraz wewnętrznych dróg na obiekcie (pokrytych resztkami węgla), głównie podczas upałów, suszy, ponieważ węgiel pyli - gównie drobne frakcje, tj. miał węglowy. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska wymaga od składów węgla (obowiązki wynikają z przepisów ogólnych), by składnice opału były wyposażone w zabezpieczenia przed emisją pyłów z placu składowego np. w zraszacze, aby zapobiegać zapyleniu i nie oddziaływać w ten sposób na działki sąsiednie. Tę funkcję pełni u Wnioskodawczyni ww. beczkowóz.
Dodatkowo immisje (działanie właściciela nieruchomości na własnym gruncie, którego skutki odczuwalne są na gruncie sąsiedzkim) są niedozwolone według Kodeksu cywilnego i przysługuje z tego tytułu m.in. roszczenie o naprawienie szkody, roszczenie negatoryjne o zaniechanie immisji, ochrona prawa własności. Beczkowóz (Star 28) jest więc niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z przepisami prawa. Beczkowóz (Star 28) jest użytkowany tylko i wyłącznie wewnątrz obiektu, nie wyjeżdża na drogi publiczne, stąd też nie ma potrzeby, by go rejestrować.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z powyższym do samochodu ciężarowego nie dopuszczonego do ruchu, a użytkowanego wewnątrz posesji pełniącego tylko i wyłącznie funkcję zraszacza, w świetle art. 22a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można dokonywać odpisów amortyzacyjnych?
Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 22a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Zgodnie ze stanem faktycznym beczkowóz (Star 28) jest środkiem transportu, stanowiącym własność Wnioskodawczyni, który jest wykorzystywany w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, jest kompletny i zdatny do użytku. Przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, regulują zasady rejestracji pojazdów oraz dopuszczenia ich do ruchu po drogach publicznych, natomiast nie regulują użytkowania pojazdu tylko i wyłącznie na prywatnej posesji. Beczkowóz (Star 28) wprowadzony do środków trwałych jest i będzie używany jako zraszacz na terenie posesji.
Nie będzie używany jako środek transportu i nie będzie wyjeżdżał na drogi publiczne, dlatego też beczkowóz (Star 28) jest zdaniem Wnioskodawczyni kompletny i zdatny do użytkowania, pomimo braku dopuszczenia do ruchu. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Stosownie do postanowień art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Z powyższego wynika, iż określony składnik majątku podatnika może zostać zaliczony do środków trwałych, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki: stanowi on własność lub współwłasność podatnika, został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie, jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, przewidywany okres jego używania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok (decyzja w tym względzie należy do podatnika), jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo został oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ww. ustawy.
Jak wynika z treści złożonego wniosku, w dniu 10 czerwca 2011 r. Wnioskodawczyni zakupiła na podstawie umowy sprzedaży „samochód ciężarowy” Star 28. Wartość początkową ww. „samochodu” ustaliła w wysokości 9.020,00 zł. W dniu 1 lipca 2011 r. przyjęła go do użytkowania i wprowadziła do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pod symbolem KŚT 742 jako samochód ciężarowy.
Beczkowóz Star 28 w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej jest niezbędny do zraszania, nawadniania pryzm węgla oraz wewnętrznych dróg na obiekcie (pokrytych resztkami węgla), głównie podczas upałów i suszy, aby zapobiec zapylaniu i oddziaływaniu w ten sposób na sąsiednie działki. Beczkowóz ten jest użytkowany tylko i wyłącznie wewnątrz obiektu, nie wyjeżdża na drogi publiczne, stąd też nie został zarejestrowany.
Zauważyć należy, iż aby samochód ciężarowy mógł zostać zaliczony do środków trwałych prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej i amortyzowany, to musi spełniać definicję środka trwałego, zgodnie z wyżej cyt. art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przede wszystkim musi być kompletny i zdatny do użytku. Przepisy podatkowe nie określają pojęcia „kompletny i zdatny”, dlatego też w tym zakresie i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.
Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), a w szczególności art. 71 ust. 1 i 2 tej ustawy, zgodnie z którym dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, o których mowa w ust. 3. Pojazdy te są dopuszczone do ruchu, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w art. 66 oraz są zarejestrowane i zaopatrzone w zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, a w przypadku pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, w nalepkę kontrolną.
Przy czym, stosownie do treści art. 2 pkt 31, 33 i 42 Prawa o ruchu drogowym: pojazd to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane (pkt 31), pojazd samochodowy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego (pkt 33), samochód ciężarowy to pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków; określenie to obejmuje również samochód ciężarowo-osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą (pkt 42).
Z powyższego wynika zatem, iż pojazd samochodowy (w tym samochód ciężarowy) jest kompletny i zdatny do użytku w momencie jego zarejestrowania i otrzymania dowodu rejestracyjnego, albo pozwolenia czasowego. Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym, w razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel przekazuje nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny i kartę pojazdu, jeżeli była wydana.
Natomiast w myśl art. 78 ust. 2 ww. ustawy, właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o: nabyciu lub zbyciu pojazdu; zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym.
Stosownie do treści art. 79 ust. 1 ww. ustawy, pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku: przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.
U. Nr 25, poz. 202 ze zm.), albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie; kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania; wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę; zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą; udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności; przekazania niekompletnego pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie.
Natomiast w myśl art. 79 ust. 4 ww. ustawy, pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z wyjątkiem pojazdu: odzyskanego po kradzieży; zabytkowego; mającego co najmniej 25 lat uznanego przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji; ciągnika i przyczepy rolniczej; wywiezionego z kraju lub zbytego za granicą, o którym mowa w ust. 1 pkt 3. Z powyższych przepisów wynika zatem, iż raz wyrejestrowany pojazd co do zasady nie podlega obowiązkowi ponownego zarejestrowania.
Skoro pojazd został wyrejestrowany to musiała zaistnieć jedna z ww. przesłanek, a więc pojazd musiał uprzednio: zostać przekazany do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, który wydał zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, zostać przekazany jako niekompletny do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, który wydał zaświadczenie o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.
Skoro zatem przedmiotowy „samochód ciężarowy (beczkowóz)” nie jest zarejestrowany, to stanowi on pojazd wycofany z eksploatacji. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, pojazd wycofany z eksploatacji to pojazd stanowiący odpad w rozumieniu przepisów o odpadach. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 185, poz. 1243 ze zm.), odpady oznaczają każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z kategorii, określonych w załączniku Nr 1 do ustawy, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia jest obowiązany.
W związku z powyższym stwierdzić należy, iż wskazany we wniosku „samochód ciężarowy” stanowi odpad w rozumieniu przepisów ustawy o odpadach, tym samym nie spełnia definicji pojazdu. Brak jego rejestracji wyklucza możliwość uznania go za kompletny i zdatny do użytku na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a co za tym idzie i uznania go za środek trwały w tej działalności gospodarczej. Powyższe oznacza tym samym, iż nie może być on przedmiotem amortyzacji podatkowej. W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.