INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2008 r. (data wpływu do tut.
BKIP 26 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy: zwrot „przepisów o rachunkowości” użyty w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinien być interpretowany szeroko, tj. interpretacja powinna obejmować nie tylko przepisy ustawy o rachunkowości, ale również Międzynarodowe Standardy Rachunkowości oraz Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1), wycena dotycząca składników aktywów/pasywów w walucie obcej, które nie są uznawane za przychód/koszt dla celów podatkowych, jeśli wartości te są różnicami kursowymi w rozumieniu przepisów rachunkowych winna być uznawana za przychód/koszt z tytułu różnic kursowych w rachunku podatkowym (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3), – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2008 r. wpłynął do tut.
BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy: zwrot „przepisów o rachunkowości” użyty w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinien być interpretowany szeroko, tj. interpretacja powinna obejmować nie tylko przepisy ustawy o rachunkowości, ale również Międzynarodowe Standardy Rachunkowości oraz Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1), wycena dotycząca składników aktywów/pasywów w walucie obcej, które nie są uznawane za przychód/koszt dla celów podatkowych, jeśli wartości te są różnicami kursowymi w rozumieniu przepisów rachunkowych winna być uznawana za przychód/koszt z tytułu różnic kursowych w rachunku podatkowym (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3).
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Zgodnie z ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, Bank ma obowiązek prowadzić księgi rachunkowe wg regulacji Międzynarodowych Standardów Rachunkowości / Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej [dalej używane MSR/MSSF) i w zakresie nieuregulowanym w MSR/MSSF stosuje zasady wynikające z ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z późn. zm.).
Przy ustalaniu różnic kursowych, dla potrzeb podatkowego ich rozliczenia, zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Bank począwszy od 1 stycznia 2007 r. stosuje zasady wynikające z art. 9b ust. 1 pkt 2. Z dniem 1 stycznia 2007 r. weszła w życie zmiana do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) zwana dalej PDOP, w zakresie rozpoznawania skutków podatkowych z tytułu rozliczania różnic kursowych.
Bank prowadzi księgi rachunkowe stosując naczelne zasady rachunkowości wynikające z MSR/MSSR, jedną z pozycji sprawozdania finansowego, w której prezentowany jest przychód lub koszt z tytułu różnic kursowych stanowi pozycja „wynik z pozycji wymiany". Prezentowane są w niej różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych, różnice kursowe wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także przychody i koszty z tytułu wyceny i operacji na pozabilansowych instrumentach pochodnych, gdzie instrumentem bazowym jest waluta obca.
Do pozabilansowych instrumentów, gdzie instrumentem bazowym jest waluta obca, należą w szczególności: kontrakty spot, forward, swap walutowy, kontrakty zamiany płatności odsetkowych (tzw. kontrakty interest rate swap). W zakresie udzielonych gwarancji i poręczeń w walucie obcej, stanowiących zobowiązania warunkowe, zmiany wycen ujmowane są w ewidencji pozabilansowej w taki sposób, że dotychczasowa wartość usuwana jest z ewidencji i w to miejsce księgowana jest nowa wycena, a skutki w postaci różnic nie ujmuje się bilansowo w księgach rachunkowych - zgodnie z przepisami o rachunkowości.
W terminie wygaśnięcia gwarancji/poręczenia zobowiązania usuwane są z ewidencji pozabilansowej i również nie odnoszą skutku w ewidencji bilansowej. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania: 4. Czy w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. brzmieniu art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwrot „przepisów o rachunkowości”, powinien być interpretowany szeroko, tj. interpretacja powinna obejmować nie tylko przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, ale również Międzynarodowe Standardy Rachunkowości oraz Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej, do których stosowania Bank jest zobowiązany?
(pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) 5. Czy wycena winna być uznawana za przychód/koszt z tytułu różnic kursowych w rachunku podatkowym, jeżeli wycena dotyczy składników aktywów/pasywów w walucie obcej, które nie są uznawane za przychód/koszt dla celów podatkowych, a wartości te są różnicami kursowymi w rozumieniu przepisów rachunkowych? Przykładem takich aktywów mogą być kredyty denominowane/indeksowane w walucie obcej. (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3) Ad.
1 Zdaniem Wnioskodawcy, w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. brzmieniu art. 9b ust.1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwrot „przepisów o rachunkowości,, powinien być interpretowany szeroko, tj. interpretacja powinna obejmować nie tylko przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, ale również Międzynarodowe Standardy Rachunkowości oraz Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej. Zgodnie z regulacją wynikającą z art. 9b ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy PDOP podatnicy uzyskali możliwość zaliczania różnic kursowych do rozliczenia podatkowego na podstawie przepisów o rachunkowości.
Jak wynika z uzasadnienia rządowego projektu noweli ustawy PDOP (druk sejmowy nr 733) celem wprowadzenia regulacji było doprowadzenie do sytuacji, w której następuje ustalanie przez podatników przychodów bądź kosztów z tytułu różnic kursowych zgodnie z przyjętymi przez nich rozwiązaniami, stosowanymi na gruncie przepisów prawa bilansowego. Nowelizacja przepisów ustawy PDOP w zakresie różnic kursowych doprowadziła do sytuacji, w której poszczególne pozycje sprawozdania finansowego, obligatoryjnie badanego przez uprawniony do tego podmiot, stały się jedną z pozycji w rachunku podatkowym.
Nowelizacja raz na zawsze miała usunąć wątpliwości jakie związane były z kategoriami zrealizowanych i niezrealizowanych różnic kursowych oraz naliczaniem różnic kursowych od pozycji kwalifikowanych jako stałe różnice pomiędzy wynikiem bilansowym, a rozliczeniem podatkowym. W ocenie Banku art. 9b ust. 2 ustawy PDOP nie może w szczególności prowadzić do kolizji z normą wynikającą z ust. 1, zgodnie z która, „podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie przepisów o rachunkowości, pod warunkiem, że sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania".
Zgodnie z powszechnie przyjętymi regułami wykładni aktów normatywnych nie jest bowiem możliwe uzyskanie w jej następstwie efektów, które nie byłyby spójne z celem przyświecającym ustawodawcy. Co więcej wskazać należy, iż zgodnie z art. 9 podatnik zobowiązany jest do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.
Konsekwencją tego jest przyjęcie, iż składowe wyniku podatkowego stanowią pozycje pierwotnie wprost odzwierciedlone w odpowiednich zapisach w księgach rachunkowych podatnika, prowadzonych na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości, a dla podmiotów obowiązanych do stosowania MSR/MSSF prowadzonych zgodnie z tymi standardami. Ad. 3 Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli wycena dotyczy składników aktywów/pasywów w walucie obcej, które nie są uznawane za przychód/koszt dla celów podatkowych, a wycena jest różnicą kursową w rozumieniu przepisów rachunkowych, tak więc, wycena ta winna być uznawana za przychód/koszt z tytułu różnic kursowych w rachunku podatkowym.
Jeżeli chodzi o inne ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, Bank uważa, że każda z nich winna być rozpatrywana przez pryzmat przepisów o rachunkowości. Wartość każdej z pozycji walutowych dla celów ustalania wartości kosztów i przychodów w rozliczeniu podatkowym przyjmuje się wg wartości wynikających z ksiąg rachunkowych i zasad rachunkowych.
W związku z tym, jeżeli wycena dotyczy składników aktywów/pasywów w walucie obcej, które nie są uznawane za przychód/koszt dla celów podatkowych, a wartości te są różnicami kursowymi w rozumieniu przepisów rachunkowych winny być uznawane za przychód/koszt z tytułu różnic kursowych w rachunku podatkowym. Stanowisko w sprawie rozpoznawania różnic kursowych przez podatników, którzy dokonują rozliczeń na zasadzie art. 9b ust.1 pkt 2 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.
U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) wielokrotnie zajmowały organy skarbowe występujące w imieniu Ministra Finansów na zasadzie art. 14b § 1 i 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 19 września 2008 r. sygnatura ILPB3/423-381/08-3/HS, z dnia 18 września 2008 r. sygnatura ILPB3/423-380708-2/HS, z dnia 19 września 2008 r. sygnatura ILPB3/423-387/08-2/HS. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.