INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2008r. (data wpływu do tut.
Biura 22 grudnia 2008r.) uzupełnionym w dniu 20 lutego 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na kampanię promocyjną w mediach (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 grudnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na kampanię promocyjną w mediach.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 09 lutego 2009r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. Biura w dniu 20 lutego 2009r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Działa jako sportowa spółka akcyjna, której drużyna piłkarska uczestniczy w rozgrywkach ekstraklasy. Spółka osiąga przychody między innymi ze sprzedaży biletów na mecze piłki nożnej, sprzedaży praw medialnych, sprzedaży (transferu) praw do zawodników, sprzedaży pamiątek, czasopism i akcesoriów klubowych oraz świadczenia usług w zakresie reklamy.
Celem propagowania marki klubu sportowego czyli Spółki, jako podatnika została rozpoczęta kampania promocyjna w mediach. Celem realizacji tego przedsięwzięcia została podpisana umowa z firmą, która zajęła się planowaniem strategii medialnej. Firma ta planuje i realizuje działania medialne zakupując dla Spółki czas antenowy oraz powierzchnie reklamowe. Reklama jest i będzie realizowana w telewizji, prasie, radiu, kinach, internecie i na bilbordach. Jednym z przedsięwzięć zrealizowanych w ramach tej kampanii były uroczystości związane z 60-leciem klubu.
W ramach tych uroczystości, które odbyły się na stadionie użytkowanym przez klub zorganizowano pokaz ratownictwa górskiego, pokaz sztucznych ogni, przedstawienie dla dzieci, występ kabaretowy i na te imprezy był wstęp wolny. Zostali również zaproszeni goście (zawodnicy, działacze, byli zawodnicy oraz inne osoby związane z klubem). Dla zaproszonych gości zapewniono posiłki oraz napoje (w tym alkoholowe) oraz dla części z nich opłacono pobyt w hotelu oraz zwrócono koszty przejazdu na uroczystość i z powrotem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wydatki na kampanię promocyjną w mediach stanowią koszt uzyskania przychodu?
(pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) Zdaniem wnioskodawcy: W przekonaniu Spółki wydatki na kampanię promocyjną stanowią koszt uzyskania przychodu Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Budowanie wizerunku Spółki oraz rozpowszechnianie informacji o niej będzie miało niewątpliwy wpływ na przychody Spółki.
Ma to znaczenie szczególnie na dwóch polach aktywności spółki: sprzedaż biletów na mecze piłki nożnej oraz przychody z reklam. Spółka uważa, iż nie budzi wątpliwości, że świadomość istnienia popularnego klubu sportowego zachęca kibiców do uczestnictwa w zawodach sportowych ale przede wszystkim zwrócić uwagę należy na reklamodawców, którzy zachęceni dużą frekwencją na meczach i popularnością klubu (w tym w mediach) będą bardziej zainteresowani zamieszczaniem swoich reklam w czasie zawodów. Ponadto klub sportowy, którego nazwa i logo są upowszechniane jest dla reklamodawców bardziej wiarygodnym i atrakcyjnym partnerem niż taki, który nie podejmuje działań promocyjnych.
Opisanym wydatkom w żaden sposób nie można przypisać cech reprezentacyjnych, a przez to nie spełnia się negatywna przesłanka określona w art. 16 ust. 1 pkt 28 powołanej ustawy zgodnie z którym nie uważa się za koszt uzyskania przychodu kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera własnej definicji pojęcia reprezentacja. Należy więc posłużyć się definicją słownikową, która mówi, że reprezentacja to okazałość, wytworność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem lub pozycją społeczną.
Opisanym wydatkom w żaden sposób nie można przypisać takich cech, a co za tym idzie nie można uznać, iż wydatki te były wydatkami o charakterze reprezentacyjnym. Wykazując związek wydatków z uzyskaniem przychodu oraz brak tych wydatków w katalogu negatywnym zapisanym w art. 16 ustawy uznać należy, że wydatki te stanowiły koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.