INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06 lutego 2012 r. (data wpływu do tut.
BKIP 09 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podróżami na spotkania związków zawodowych dotyczących: pracowników Spółki, nie będących członkami związków zawodowych – jest prawidłowe, członków związków zawodowych – jest nieprawidłowe UZASADNIENIE W dniu 09 lutego 2012 r. wpłynął do tut.
BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podróżami na spotkania związków zawodowych dotyczących: pracowników Spółki, nie będących członkami związków zawodowych, członków związków zawodowych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny : W Spółce działają Związki Zawodowe zgodnie z zasadami zawartymi w ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.
Część spotkań tych związków, jako że Wnioskodawca jest firmą międzynarodową, odbywa się poza siedzibą Spółki, a nawet poza granicami kraju. Na spotkania tych związków, za obopólną zgodą, często deleguje pracownika aby zdawał relację z ustaleń oraz prac Związków. Na spotkania te Wnioskodawca deleguje również przedstawicieli załogi zrzeszonych w związkach jako ich członków. W związku z powyższym Spółka ponosi koszty związane z delegacjami, noclegami, biletami w/w pracowników. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy poniesione koszty stanowią koszt uzyskania przychodów?
Zdaniem Spółki, w zakresie pracowników oddelegowanych w ramach przedstawicieli Spółki na spotkanie ze związkami poniesione koszty mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, gdyż mają na celu zabezpieczenie źródła przychodów poprzez prezentowanie stanowiska Spółki i informowanie o bieżących pracach i pomysłach Związków Zawodowych.
Co do udziału w spotkaniach członków związku zawodowego to co do zasady nie stanowią one kosztów uzyskania przychodów gdyż pracodawca nie ma ustawowego obowiązku ponoszenia kosztów związanych z wyjazdami służbowymi działaczy związków na ich spotkania jednakże w przedstawionej sytuacji w przypadku kiedy to pracodawca sam deleguje tych pracowników na to spotkanie chcąc mieć większy udział i wpływ na podejmowane decyzje koszty te również można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.
Kosztami uzyskania przychodów, są również koszty poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Ustawodawca nie definiuje co należy rozumieć pod pojęciami „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN pojęcie: „zabezpieczyć” oznacza: -„zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, - „uczynienie bezpiecznym”, -„zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, - „zapewnienie komuś środków do życia”, -„zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast „zachować” oznacza: -„pozostać w posiadaniu czegoś”, -„dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, -„uchronić przed zapomnieniem”.
Można więc przyjąć, iż koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w Spółce działają Związki Zawodowe. Część spotkań tych związków, jako że Wnioskodawca jest firmą międzynarodową, odbywa się poza siedzibą Spółki, a nawet poza granicami kraju.
Na spotkania tych związków, za obopólną zgodą, często deleguje pracownika aby zdawał relację z ustaleń oraz prac Związków. Na spotkania te Wnioskodawca deleguje również przedstawicieli załogi zrzeszonych w związkach jako ich członków. W związku z powyższym Spółka ponosi koszty związane z delegacjami, noclegami, biletami w/w pracowników. Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.), związek zawodowy jest dobrowolną i samorządną organizacją ludzi pracy, powołaną do reprezentowania i obrony ich praw, interesów zawodowych i socjalnych.
Związek zawodowy jest niezależny w swojej działalności statutowej od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego oraz od innych organizacji. Związki zawodowe są odrębnym podmiotem niezależnym od pracodawcy. Działalność związku zawodowego finansowana jest m.in. ze składek członkowskich. Przepisy ustawy o związkach zawodowych nie nakładają na pracodawcę obowiązku ponoszenia kosztów związanych z wyjazdami (delegacje, noclegi, bilety) członków związków zawodowych.
W związki z powyższym, wydatki ponoszone w związku z podróżami na spotkania związków zawodowych, a dotyczące członków tychże związków należy wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie zostały poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów oraz nie mają wpływu na wielkość osiągniętych przychodów. Oznacza to, iż nie spełniają przesłanki określonej w art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. Nie można się bowiem zgodzić z argumentacją Spółki odnośnie wydatków dotyczących pracowników Spółki będących jednocześnie członkami związków zawodowych, iż dzięki „oddelegowaniu” powyższych osób Wnioskodawca będzie mieć większy udział i wpływ na podejmowane decyzje.
Jak wynika jednoznacznie z cyt. wyżej art. 1 ustawy o związkach zawodowych, istotą związków zawodowych jest ich niezależność od pracodawcy, a ich celem jest ochrona interesów zawodowych i praw ich członków. Natomiast odnośnie wydatków związanych z wyjazdami na powyższe spotkania pracowników Spółki nie będących jednocześnie członkami związków, należy stwierdzić, iż Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej kwestii. Pracownicy ci mają za zadanie prezentować stanowisko Spółki i informować Ją o pracach związków. Należy traktować je więc jako koszty podróży służbowych pracowników.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „podróż służbowa pracownika” należy do zakresu prawa pracy, w związku z czym rozstrzygnięcie kwestii dotyczących obowiązku czy zasadności wypłacenia kosztów związanych z delegacjami i innymi należnościami za czas podróży nie leży w kompetencji organów podatkowych. Jeżeli pracownik odbywa podróż służbową, która jest związana z osiągnięciem przychodu, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów Spółki, dokonane wypłaty za czas tych podróży mogą zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z powołanym art. 15 ust. 1 updop.
Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym, ponoszenie wydatków w postaci wypłacanych działaczom związków zawodowych kosztów związanych z podróżami (delegacje, noclegi oraz bilety), dotyczących wyjazdów odbywanych w celach uczestniczenia w spotkaniach tej organizacji poza siedzibą pracodawcy, nie mają na celu osiągania przychodów, ani zachowania albo zabezpieczenia źródła ich uzyskiwania.
W szczególności, nie stanowią one realizacji obowiązków ustawowych, ciążących na Wnioskodawcy, zatem, przedmiotowe wydatki nie spełniają przesłanek uznania je za koszty uzyskania przychodów, określonych w art. 15 ust. 1 updop Natomiast ww. wydatki dotyczące pracowników Spółki, którzy jednocześnie nie są członkami związków zawodowych spełniają przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 updop, w związku z czym mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podróżami na spotkania związków zawodowych dotyczących: pracowników Spółki, nie będących członkami związków zawodowych – jest prawidłowe, członków związków zawodowych – jest nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.