INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2009 r. (data wpływu do tut.
BKIP 22 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Spółka na obowiązek jako płatnik pobrać podatek z tytułu wypłaty wynagrodzenia za tzw. „umorzenie dobrowolne” (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 września 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m. in. w zakresie ustalenia, czy Spółka na obowiązek jako płatnik pobrać podatek z tytułu wypłaty wynagrodzenia za tzw. „umorzenie dobrowolne” (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2).
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca zamierza skorzystać z uprawnienia wskazanego w art. 199 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 roku Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1937 ze zm. określanej w dalszej treści „KSH”), tzn. nabycia części własnych udziałów celem ich umorzenia („umorzenie dobrowolne"). Nabycie udziałów nastąpi od spółki matki z siedzibą w Holandii - tzn. Spółki E. Spółka E zostanie 100% udziałowcem Wnioskodawcy, w wyniku emisji nowych udziałów na rzecz swego wspólnika oraz uregulowania wynagrodzenia za takie udziały, udziałami Wnioskodawcy (podwyższenie kapitału zakładowego).
Wynagrodzeniem Spółki E z tytułu umorzenia części udziałów Wnioskodawcy będą udziały posiadane przez Wnioskodawcę w następujących spółkach zależnych: K. Sp. z o.o., W. Sp. z o.o. oraz M. Sp. z o.o. W chwili obecnej Wnioskodawcy jest 100 % udziałowcem każdej ze spółek zależnych. W momencie „umorzenia dobrowolnego" Spółka E będzie posiadać co najmniej 10% udziałów Wnioskodawcy przez okres krótszy niż 2 lata, lecz powyższy warunek zostanie spełniony przez Spółkę E w przyszłości. Wnioskodawca będzie posiadać certyfikat rezydencji Spółki E, który będzie potwierdzać miejsce siedziby tej spółki dla celów podatkowych w Portugalii na rok dokonania „umorzenia dobrowolnego".
W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie: Czy w związku ze spełnieniem warunków wynikających ze zwolnienia wskazanego w art. 22 ust. 4 i kolejne ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych Wnioskodawca będzie mieć obowiązek pobrania jako płatnik podatku CIT z tytułu wypłaty na rzecz Spółki E wynagrodzenia za tzw. „umorzenie dobrowolne" (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)?
Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., określanej w dalszej części skrótem „Ustawa”), dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym dochód z umorzenia udziałów, dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki, w celu umorzenia tych udziałów, wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej, czy dochód - przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, etc.
Zdaniem Spółki, w wyniku „dobrowolnego umorzenia" dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych powstanie zasadniczo po stronie wspólnika Spółki tzn. Spółki E. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 Ustawy, do przychodów nie zalicza się umorzenia udziałów w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia.
Oznacza to, że przy obliczaniu dochodu (przychodu) z udziału w zyskach osób prawnych powstającego po stronie Spółki E powinno się zastosować następującą konstrukcję: określić wysokość wynagrodzenia Spółki E przysługującą jej za umarzany udział (jako, że wynagrodzeniem będą udziały posiadane przez Spółkę w następujących spółkach zależnych: K. Sp. z o.o., W. Sp. z o.o. i M. Sp. z o.o., zatem w praktyce wysokość takiego wynagrodzenia będzie równa wartości udziałów we wskazanych spółkach zależnych, ustalonej zgodnie z uprzednio dokonaną wyceną finansową tychże udziałów), pomniejszyć takie wynagrodzenie o kwotę stanowiącą koszt nabycia udziałów Wnioskodawcy przez Spółkę E (jak stwierdzono w stanie faktycznym, Spółka E zostanie 100% udziałowcem Wnioskodawcy w wyniku emisji nowych udziałów na rzecz swego wspólnika oraz uregulowania wynagrodzenia za takie udziały, udziałami Wnioskodawcy - w drodze podwyższenia kapitału zakładowego), która zostanie ustalona na podstawie dokumentów związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego w Spółce E, różnica, która powstanie pomiędzy tymi wielkościami będzie stanowić po stronie Spółki E dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych, ewentualnie podlegający opodatkowaniu podatkiem CIT.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 Ustawy, osoba prawna, która dokonuje wypłaty należności z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pełni funkcję płatnika. Art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa, wskazuje, że płatnik jest odpowiedzialny za obliczenie oraz pobranie od podatnika podatku i za wpłacenie go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Innymi słowy, w rozważanym przypadku, funkcję płatnika będzie spełniać Spółka, zaś zakres jej obowiązków będzie obejmować czynności wskazane w punkcie a) - c) powyżej, na podstawie dokumentów własnych i dokumentów dostarczonych przez Spółkę E. Dodatkowo, już po określeniu wysokości dochodu (przychodu) z udziału w zyskach osób prawnych, Spółka pełniąc funkcję płatnika, powinna ustalić, czy omawiany dochód (przychód) będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem CIT.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy, podatek CIT od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Polski ustala się w wysokości 19 % uzyskanego przychodu.
Zgodnie z art. 22 ust. 4 Ustawy, dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegają zwolnieniu z podatku CIT, jeżeli spełnione będą łącznie następujące warunki: wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka będąca podatnikiem CIT, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, uzyskującym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka podlegająca w Polsce lub w innym niż Polska państwie członkowskim UE lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10 % udziałów w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1, odbiorcą dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych będzie: -spółka, o której mowa w pkt 2, albo -zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2. Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 4a Ustawy, zwolnienie z podatku CIT stosuje się w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Polski posiada udziały w spółce wypłacającej te należności w wysokości 10%, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
Jednak, zgodnie z art. 22 ust. 4b Ustawy, zwolnienie z podatku CIT ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów w wysokości 10%, przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, będzie upływać po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów). Jak wspomniano w stanie faktycznym, w momencie „umorzenia dobrowolnego" Spółka E będzie posiadać co najmniej 10% udziałów Wnioskodawcy przez okres krótszy niż 2 lata, lecz powyższy warunek zostanie spełniony przez Spółkę E w przyszłości.
Oznacza to, że Spółka E będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 Ustawy, pomimo wypłaty wynagrodzenia przed upływem dwuletniego warunku posiadania co najmniej 10% udziałów Spółki. Spółka zauważa, że w przypadku braku dotrzymania warunku posiadania co najmniej 10% udziałów w Spółce nieprzerwanie przez okres dwóch lat Spółka E będzie zobowiązana do zapłaty podatku CIT wraz z odsetkami od wypłaconego jej wynagrodzenia w wysokości 19% dochodów do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utraci prawo do takiego zwolnienia.
Odsetki nalicza się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystano ze zwolnienia (zgodnie z art. 22 ust. 4b Ustawy). Spółka zauważa, że zgodnie z art. 26 ust. 1c pkt 1 Ustawy, osoby prawne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 22 ust. 1 Ustawy (dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych), w związku ze zwolnieniem od podatku CIT na podstawie art. 22 ust. 4 Ustawy, mogą zastosować zwolnienie wynikające z tego przepisu wyłącznie pod warunkiem udokumentowania przez spółkę unijną (lub spółkę z EOG) miejsca jej siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej tzw. certyfikatem rezydencji.
Jak wspomniano w stanie faktycznym, Spółka będzie posiadać certyfikat rezydencji Spółki E, który będzie potwierdzać miejsce siedziby tej spółki dla celów podatkowych w Portugalii na rok dokonania „umorzenia dobrowolnego". Zatem, w opinii Spółki, zostaną spełnione wszystkie warunki wskazane w art. 22 ust. 4 - 4b Ustawy oraz art. 26 ust. 1c pkt 1 Ustawy, które pozwolą na zwolnienie dochodu (przychodu) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych osiągniętego przez Spółkę E z tytułu „umorzenia dobrowolnego" z podatku CIT.
W kontekście powyższego, dochód (przychód) uzyskany przez Spółkę E, przy spełnieniu warunku potwierdzenia miejsca jej siedziby dla celów podatkowych, będzie podlegał zwolnieniu na mocy omawianego przepisu art. 22 ust. 4 Ustawy, co będzie skutkować brakiem po stronie Spółki, jako płatnika, obowiązku pobrania podatku CIT z tytułu wypłaty na rzecz Spółki E wynagrodzenia za „umorzenie dobrowolne".
Oczywiście, pomimo skorzystania przez Spółkę E ze zwolnienia z podatku CIT, zgodnie z art. 26 ust. 3d Ustawy, Spółka w odniesieniu do powyższej wspomnianej czynności będzie zobowiązana do przygotowania oraz przesłania na rzecz Spółki E i właściwego urzędu skarbowego, informacji o dokonanych wypłatach i pobranym podatku (deklaracja IFT-2), w terminie do końca trzeciego miesiąca, następującego po roku podatkowym w którym dokona się „umorzenia dobrowolnego".
Analogiczne stanowisko prezentują między innymi: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 10 marca 2008 r., sygn. IPPB3/423-552/07-4/AG, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 02 czerwca 2009 r., sygn. ILPB3/423-202/09-4/MM; Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 09 sierpnia 2009 r., sygn. IBPBI/2/423-1158/08/MO. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji. Należy zauważyć, iż Wnioskodawca w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zawarł rozbieżne informacje na temat siedziby udziałowca, wskazując, iż jest to Holandia a następnie Portugalia. Powyższe jednak nie ma wpływu na rozstrzygnięcie. Nadmienić należy, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydano odrębną interpretację. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.