INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2009 r. (data wpływu do tut.
BKIP 10 lutego 2009 r.) uzupełnionym w dniu 02 kwietnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy otrzymana nadpłata z tytułu nieodliczonego podatku VAT z tytułu nabycia oraz użytkowania samochodów osobowych stanowi przychód podatkowy - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 lutego 2009 r. wpłynął do tut.
BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy otrzymana nadpłata z tytułu nieodliczonego podatku VAT z tytułu nabycia oraz użytkowania samochodów osobowych stanowi przychód podatkowy. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 19 marca 2009 r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut.
BKIP w dniu 02 kwietnia 2009 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonywała nabyć, jak również użytkowała na podstawie umów dzierżawy, najmu oraz leasingu samochody uznawane od dnia 1 maja 2004 r. na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (zwaną dalej: ustawą o VAT) za samochody osobowe. Dodatkowo Spółka nabywała paliwo oraz olej napędowy do wskazanych pojazdów.
Spółka jako Wnioskodawca wyjaśnia, iż nie otrzymała wcześniej zwrotu podatku VAT i nie dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących wskazanego stanu faktycznego. Nieodliczony podatek od towarów i usług z tytułu nabycia samochodów zwiększał ich wartość początkową podlegającą amortyzacji. Natomiast nieodliczony podatek od towarów i usług związany z nabyciem paliwa oraz opłatami z tytułu użytkowania samochodów (na podstawie umowy leasingu, dzierżawy i najmu) był zaliczony w koszty uzyskania przychodów.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy otrzymana przez Spółkę nadpłata z tytułu nieodliczonego podatku VAT z tytułu nabycia oraz użytkowania samochodów osobowych stanowi przychód na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych? Zdaniem Wnioskodawcy kwota zwrotu lub obniżenia podatku VAT w części uprzednio zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów będzie stanowiła przychód w podatku dochodowym od osób prawnych w momencie otrzymania zwrotu podatku VAT nieodliczonego w całości z tytułu nabycia oraz korzystania z samochodów osobowych oraz paliw do tychże pojazdów. Powyższe wynika z art. 12 ust. 1 pkt 4f ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.
U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.), zgodnie z którymi w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług zgodnie z odrębnymi przepisami, naliczony podatek od towarów i usług stanowi przychód w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Opisywane stanowisko zostało również potwierdzone przez Ministerstwo Finansów w komunikacie z dnia 12 stycznia 2009 r., który został zamieszczony na stronach internetowych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.