INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z dnia 03 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2012 r. (data wpływu do tut.
BKIP 27 grudnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów w związku z nabyciem lub powstaniem wierzytelności na mocy umowy Cash poolingu – jest prawidłowe. (pytanie oznaczone we wniosku numerem 4) UZASADNIENIE W dniu 27 grudnia 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów w związku z nabyciem lub powstaniem wierzytelności na mocy umowy Cash poolingu.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca zamierza przystąpić do umowy prowadzenia rachunków w systemie „cash pool” (zwana dalej: „Umową”). Spółka przystąpi do Umowy w charakterze strony, zobowiązując się do przestrzegania jej postanowień. Umowa została zawarta pomiędzy mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bankiem (zwanym dalej: „Bankiem”), spółkami z grupy kapitałowej P. mającymi siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zwanych dalej „Uczestnikami”) oraz z P. SA (zwanym dalej „Agentem”). Spółki z grupy P. są spółkami powiązanymi kapitałowo w rozumieniu art. 11 ust. 4 w zw. z art. 11 ust. 5a ustawy o p.d.o.p.
Celem Umowy jest zapewnienie efektywnego zarządzania środkami pieniężnymi i poprawa płynności finansowej Wnioskodawcy, Uczestników i Agenta. Na podstawie odrębnych umów bieżących rachunków bankowych zawartych przez Bank z Wnioskodawcą, Uczestnikami i Agentem, bank przechowuje ich środki pieniężne oraz dokonuje na zlecenie rozliczeń pieniężnych. Przy czym Agent posiada w Banku dwa rachunki: jeden jako Uczestnik (rachunek pomocniczy), a drugi jako Agent (rachunek główny).
Zgodnie z postanowieniami Umowy każdego dnia roboczego Bank przeprowadza następujące operacje, które są wykonywane jako ostatnie w danym dniu: ustalane są salda rachunków każdego Uczestnika (również Spółki), ustalana jest suma sald dodatnich (tzn. suma sald rachunków wszystkich uczestników – w tym Spółki i Agenta - które mają wartość dodatnią) oraz suma sald ujemnych (tzn. suma sald rachunków wszystkich uczestników, które mają wartość ujemną), obliczana jest Suma tj. kwota stanowiąca sumę sald dodatnich oraz sumę sald ujemnych w zależności od jej wartości Bank dokonuje następujących transferów pieniężnych: w przypadku wartości ujemnej transfer środków jest dokonywany z rachunku głównego Agenta na rachunek pomocniczy natomiast w przypadku wartości dodatniej transfer jest dokonywany z rachunku pomocniczego na rachunek główny.
W przypadku gdy wartość jest równa zeru Bank nie dokonuje żadnych transferów.
Postanowienia Umowy przewidują, iż następnie na koniec każdego dnia roboczego są dokonywane - w sposób automatyczny - następujące czynności, w zależności od stanu rachunków Uczestników: W sytuacji gdy co najmniej jeden uczestnik niebędący Agentem jest uczestnikiem dodatnim, tzn. stan rachunku w momencie bilansowania ma wartość dodatnią, a co najmniej jeden uczestnik niebędący Agentem jest uczestnikiem ujemnym, tzn. stan jego rachunku w momencie bilansowania ma wartość ujemną wówczas Agent spłaca zobowiązania uczestników ujemnych wobec Banku oraz wstępuje - w trybie art. 518 § 1 ust. 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz.
U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 z późn. zm. zwana dalej „k.c”) - w prawa wierzyciela (tj. Banku) do wysokości dokonanej spłaty. Następnie uczestnicy dodatni niebędący Agentem spłacają zobowiązania Agenta względem Banku i wstępują - w trybie art. 518 § 1 ust. 3 k.c – w prawa zaspokojonego wierzyciela (tj. Banku) do wysokości dokonanej spłaty. W przypadku gdy każdy z wszystkich uczestników innych niż Agent jest uczestnikiem dodatnim wówczas uczestnicy dodatni spłacają zobowiązania Agenta względem Banku i wstępują - w trybie art. 518 § 1 ust. 3 k.c. - w prawa zaspokojonego wierzyciela (tj. Banku) do wysokości dokonanej spłaty.
W sytuacji gdy każdy z wszystkich uczestników innych niż Agent jest uczestnikiem ujemnym wówczas Agent spłaca zobowiązania uczestników ujemnych względem banku i wstępuje w ten sposób - w trybie art. 518 § 1 ust. 3 k.c. - w prawa zaspokojonego wierzyciela (tj. Banku) do wysokości dokonanej spłaty.
Natomiast na początek każdego dnia roboczego przeprowadzane są operacje odwrotne, tzn. odpowiednio: W pierwszej z sytuacji Bank spłaca wszystkie zobowiązania uczestników ujemnych względem Agenta jak również zobowiązania Agenta względem uczestników dodatnich i nabywa w ten sposób wierzytelności Agenta względem uczestników ujemnych oraz wierzytelności uczestników dodatnich względem Agenta do wysokości dokonanej spłaty.
Bank wstępuje w prawa wierzyciela w trybie art. 518 § 1 ust.3 k.c. W drugim z przypadków Bank spłaca wszystkie zobowiązania Agenta względem uczestników dodatnich i nabywa tym samym wierzytelności uczestników dodatnich, wstępując w prawa wierzyciela w trybie art. 518 § 1 ust. 3 k.c. W ostatniej z sytuacji Bank spłaca wszystkie zobowiązania uczestników ujemnych względem Agenta wstępując tym samym w prawa wierzyciela w trybie art. 518 § 1 ust. 3 k.c. Po wykonaniu powyższych czynności w zależności od stanu wartości sumy Bank dokonuje transferów pieniężnych z rachunku pomocniczego na rachunek główny Agenta lub z rachunku głównego na rachunek pomocniczy.
Spółka w powyższych sytuacjach, w zależności od stanu rachunku, może być uczestnikiem dodatnim lub uczestnikiem ujemnym. Zgodnie z postanowieniami Umowy rachunki wszystkich uczestników - również Spółki oraz rachunek pomocniczy Agenta - na koniec dnia roboczego są równe zeru. Natomiast na rachunku głównym Agenta powstanie saldo dodatnie, od którego Bank nalicza odsetki od tego salda w określonej w Umowie wysokości za każdy dzień utrzymywania się tego salda na Rachunku Agenta. Przy czym Agent jest zobowiązany do zapłaty uczestnikom dodatnim kwot wynikających z oprocentowania sald dodatnich.
Jeżeli zaś po dokonaniu tych czynności na Rachunku Agenta powstanie saldo ujemne Bank będzie pobierał odsetki od tego salda w określonej w Umowie wysokości za każdy dzień utrzymywania się tego salda na Rachunku Agenta. Uczestnicy ujemni zobowiązani są do zapłaty na rachunek główny Agenta kwoty wynikającej z sald ujemnych. Bank za wykonywanie czynności przewidzianych w Umowie pobierać będzie miesięczne wynagrodzenie, którego koszt będzie zaliczany w ciężar rachunków Uczestników oraz Spółki.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy w związku z przejmowaniem na koniec oraz na początek dnia roboczego wierzytelności Spółka będzie obowiązana do rozpoznawania przychodów i kosztów uzyskania przychodów (lub ujmowania transakcji wynikowo)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) Zdaniem Wnioskodawcy występując jako uczestnik dodatni lub uczestnik ujemny, nie będzie On obowiązany do rozpoznawania przychodów i kosztów uzyskania przychodów (lub ujmowania transakcji wynikowo) w związku nabyciem lub powstaniem wierzytelności na mocy Umowy. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm dalej „ustawa o p.d.o.p.”), nie unormowano legalnej definicji przychodów, wskazany został jedynie przykładowy katalog przychodów. W konsekwencji czego w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, iż „przychodem jest przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej” (teza do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1461/10). Powyższą definicję aprobuje także doktryna prawa podatkowego (por. J. Marciniuk, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, C.H Beck, rok wydania 2010).
Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o p.d.o.p. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ustawy o p.d.o.p. Na gruncie powyższych przepisów nabycie lub zbycie wierzytelności zasadniczo łączy się z koniecznością rozpoznawania przychodów i kosztów podatkowych (lub też ujmowaniem transakcji wynikowo). Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszym przypadku nie należy jednak łączyć nabycia lub powstania wierzytelności z obowiązkiem rozpoznawania przychodów czy też kosztów uzyskania przychodów (względnie ujmowaniem transakcji wynikowo) po stronie Spółki.
Powyższa konstatacja nie wynika wprawdzie wprost z literalnej wykładni przepisów jednakże jest ona uzasadniona z punktu widzenia celu oraz zasad rozliczania środków pieniężnych. Należy zauważyć, iż wprawdzie na koniec każdego dnia roboczego dochodzić będzie do wstąpienia w prawa wierzyciela jednakże z początkiem dnia następnego dokonywane będą operacje odwrotne. Tym samym nieuzasadnione byłoby każdorazowe rozpoznawanie przychodów i kosztów podatkowych (lub ujmowanie transakcji wynikowo). Zdaniem Spółki, czynności dokonywane na zasadach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego winny być oceniane w kontekście idei całego systemu cash poolingu.
Z postanowień Umowy, przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, wynika iż czynności te mają na celu przede wszystkim skuteczną konsolidację rachunków. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, iż nie będzie obowiązany do rozpoznawania przychodów i kosztów uzyskania przychodów (lub ujmowania transakcji wynikowo) z tego tytułu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerem 1, 2, 3, 5, 6 wydano odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.