INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2010r. (data wpływu do tut.
Biura 20 grudnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy koszty usuwania skutków powodzi w budynkach mieszkalnym są kosztami związanymi z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20 grudnia 2010r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy koszty usuwania skutków powodzi w budynkach mieszkalnym są kosztami związanymi z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest jednoosobową Spółką Gminy, działa od 1998 roku jako Towarzystwo Budownictwa Społecznego. Przedmiotem jego działalności jest budowanie budynków mieszkalnych i ich eksploatacje na zasadach najmu. Ponadto Spółka administruje zasobami mieszkalnymi i niemieszkalnymi na zlecenie. Spółka wybudowała trzy budynki mieszkalne wielorodzinne z udziałem kredytu z Krajowego Funduszu Mieszkaniowego i eksploatuje je na zasadach najmu. Budynki te na skutek powodzi zostały zalane w następujących częściach: miejsca postojowe, pomieszczenia gospodarcze lokatorów, wentylatornie, wymiennikownie oraz częściowo klatki schodowe.
Zniszczeniu uległ także plac zabaw i chodniki. Spółka otrzymała odszkodowanie od ubezpieczyciela z tytułu poniesionych szkód oraz usunęła skutki powodzi. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy koszty poniesione w związku z usuwaniem skutków powodzi w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, wyżej opisanych, są kosztami związanymi z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione na usuwanie skutków powodzi w budynkach mieszkalnych nie są kosztami związanymi z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych i winny być sfinansowane z uzyskanego odszkodowania.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r.
Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop) pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Powołana ustawa o pdop nie zawiera definicji „zasobów mieszkaniowych”, „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” ani kosztów gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Wobec braku legalnej definicji powyższych pojęć należy im nadać znaczenie wynikające z ich potocznego rozumienia. W języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś.
Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych” określa rzeczy związane z mieszkaniem. W konsekwencji, z wykładni językowej pojęcia „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” wynika, że gospodarka ta obejmuje dysponowanie i zarządzanie zgromadzonymi pomieszczeniami mieszkalnymi, zaś kosztami z gospodarki zasobami mieszkaniowymi będą wydatki poniesione w związku z prowadzoną gospodarką zasobami mieszkaniowymi.
Przez pojęcie „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.
Mając na względzie powyższe do „zasobów mieszkaniowych” zaliczyć można: znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz techniczne wyposażenie, jak w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże, pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj. budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe, urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak: zbiorniki – doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia.
Związane z wyżej wymienionymi budynkami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (czynsze) pobierane od lokatorów oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o pdop (odpowiednio art. 12 i art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ww. ustawy). Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, iż przedmiotem działalności Spółki jest budowanie budynków mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu. Spółka wybudowała trzy budynki mieszkalne wielorodzinne i eksploatuje je na zasadach najmu. Budynki te na skutek powodzi zostały częściowo zalane.
Spółka otrzymała odszkodowanie od ubezpieczyciela z tytułu poniesionych szkód oraz usunęła skutki powodzi. Odnosząc powyższe uwarunkowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, należy stwierdzić, iż koszty usuwania skutków powodzi w budynkach mieszkalnych będą stanowią koszty związane z prowadzoną gospodarką zasobami mieszkaniowymi. Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.