INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni przedstawione we wniosku z dnia 08 grudnia 2008 r. (data wpływu do tut.
Biura 12 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tworzonego odpisu na fundusz remontowy na lokale użytkowe wbudowane w budynki mieszkalne i pawilony wolnostojące (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 grudnia 2008 r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tworzonego odpisu na fundusz remontowy na lokale użytkowe wbudowane w budynki mieszkalne i pawilony wolnostojące.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółdzielnia oprócz opłat eksploatacyjnych od lokali mieszkalnych uzyskuje również dochody: z garaży wolnostojących użytkowanych przez osoby zamieszkałe w Spółdzielni, z wynajmu mieszkańcom budynku mieszkalnego dodatkowych pomieszczeń po suszarniach, pralniach, zsypach itp. które stanowią części wspólne tego budynku, z wynajmu lokali wbudowanych w budynki mieszkalne i w pawilonach wolnostojących. Ad. 1 Budowa garaży wolnostojących została sfinansowana w całości przez użytkowników garaży, a więc użytkownicy /mieszkańcy Spółdzielni/ posiadają własnościowe prawo do garażu.
Opłaty za użytkowanie garaży są ustalane na podstawie planowanych kosztów na dany rok w planie ekonomiczno - finansowym, które corocznie zatwierdza Rada Nadzorcza Spółdzielni. Ad. 2 Spółdzielnia zawiera umowy najmu na użytkowanie dodatkowych pomieszczeń po suszarniach, pralniach, zsypach itp. z mieszkańcami danego budynku. W umowie jest zapis, że te pomieszczenia nie mogą służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym mieszkańcy wykorzystują te pomieszczenia na potrzeby własne. W/w pomieszczenia wchodzą w skład budynku mieszkalnego i stanowią część wspólną nieruchomości.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych - pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej esploatacją i utrzymaniem, a w części przekraczającej te wydatki przypadają właścicielom lokali proporcjonalnie do ich udziałów w nieruchomości. Ad. 3 Spółdzielnia wynajmuje lokale użytkowe w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych na prowadzenie działalności gospodarczej. Budowa lokali użytkowych w najmie została sfinansowana z funduszu zasobowego Spółdzielni, a lokali własnościowych w całości przez użytkowników tych lokali. Od uzyskanego dochodu z lokali użytkowych Spółdzielnia płaci podatek dochodowy od osób prawnych.
Spółdzielnia od zasobów, czyli od lokali mieszkalnych i użytkowych własnościowych i w najmie usytuowanych w budynkach mieszkalnych i pawilonach wolnostojących tworzy odpis na fundusz remontowy, stosownie do postanowień art. 6 ust. 3 Ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Odpisy na fundusz remontowy obciążają koszty tych działalności. Wysokość odpisów jest corocznie uchwalana przez Radę Nadzorczą Spółdzielni. W ramach dokonanych odpisów Spółdzielnia prowadzi remonty budynków w zasobach Spółdzielni.
W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie: Czy tworzony odpis na fundusz remontowy na lokale użytkowe wbudowane w budynki mieszkalne i pawilony wolnostojące jest kosztem uzyskania przychodów tej działalności zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Zdaniem wnioskodawcy tworzony przez Spółdzielnię odpis na fundusz remontowy z lokali użytkowych wbudowanych jak i pawilonów wolnostojących jest kosztem uzyskania przychodów tej działalności zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit a Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W tej sprawie ukazała się interpretacja indywidualna sygn. IBPB3/423-45/08/AK/KAN -362/08 z dnia 07 kwietnia 2008 r. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy. Na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), Spółdzielnia mieszkaniowa tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi.
W świetle powołanych przepisów odpisy na fundusz remontowy tworzony przez spółdzielnie mieszkaniowe - co do zasady - będą kosztem uzyskania przychodów. Tworzony przez wnioskodawcę odpis na fundusz remontowy, dotyczący lokali użytkowych będzie kosztem uzyskania przychodów stosownie do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 08 grudnia 2008 r. odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.