INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku nieopatrzonym datę sporządzenia, a który wpłynął do tut.
BKIP 14 marca 2013 r., udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskanych z wynajmu garaży – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 marca 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskanych z wynajmu garaży.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Zakład Komunalny działając w imieniu gminy pobiera między innymi pożytki z nieruchomości, które stanowią własność gminy i osób fizycznych. Działalnością podstawową Zakładu jest wynajem pomieszczeń na cele mieszkalne, jak również najem lokali użytkowych i garaży. Zakład podpisuje z najemcami umowy na najem lokali mieszkalnych bądź użytkowych wraz z mediami. Odrębna umowa jest podpisywana na najem garaży, które znajdują się sporadycznie w budynkach mieszkalnych, zazwyczaj są to lokale wolnostojące znajdujące się w bliższej lub dalszej oddali od budynków mieszkalnych.
Najemcami garaży są zarówno lokatorzy jak i najemcy, którzy nie zamieszkują w zasobach Wnioskodawcy. Do tej pory Zakład nie traktował wynajmu garaży jako przynależności do mieszkań gdyż garaże te nie są lokalem mieszkalnym a na ich wynajem są zawierane odrębne umowy. Zgodnie z tym na potrzeby podatku dochodowego od osób prawnych przychody z najmu garaży nie są traktowane jako przychody uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i w związku z tym nie kwalifikują się pod zwolnienie z podatku.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy przychody z wynajmu garaży dla lokatorów, którzy są również najemcami lokali mieszkalnych powinny korzystać ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.
Powołując się na stanowisko Urzędu Skarbowego w protokole pokontrolnym przez pojęcie „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć m.in. znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami m.in. klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony i garaże. Zatem przychody uzyskane z opłat za garaże od osób posiadających lokale mieszkalne w zasobach Wnioskodawcy należy uznać za przychody z gospodami zasobami mieszkalnymi, a dochód z tego tytułu korzysta ze zwolnienia, o których mowa w wyżej wymienionym art. pod warunkiem przeznaczenia go na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie zaznaczyć należy, iż przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest kwestia czy wskazane w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychody stanowią przychody Wnioskodawcy, lecz stosownie do zadanego pytania (wyznaczającego zakres interpretacji) i przyporządkowanego do niego własnego stanowiska w sprawie, dotyczy ona wyłącznie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – określanej dalej „updop”) w zakresie dochodów wskazanych we wniosku. Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. W myśl art. 7 ust. 2 updop dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
W świetle powyższego opodatkowaniu podlegać będą: dochody uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, dochody uzyskane z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Powołana ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji: „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”, dlatego też należy sięgnąć do wykładni językowej powyższych pojęć.
Przez „zasoby mieszkaniowe”, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, należy rozumieć nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie.
Zasadne jest więc zaliczenie do zasobów mieszkaniowych: budynków mieszkalnych wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże, pomieszczeń znajdujących się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związanych z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, w szczególności: budynków (pomieszczeń) administracji osiedlowej, kotłowni i hydroforni wolnostojących, osiedlowych warsztatów (zakładów) konserwacyjno-remontowych, urządzeń i uzbrojenia terenów, na których znajdują się w/w budynki, w szczególności: zbiorników-dołów gnilnych, szamb, rurociągów i przewodów sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej, ciepłowniczej, sieci elektroenergetycznych i telefonicznych, budowli inżynieryjnych (studni itp.), budowli komunikacyjnych (np: drogi osiedlowe, ulice, chodniki), innych budowli i urządzeń związanych z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mających wpływ na prawidłowe funkcjonowanie budynków mieszkalnych (np: latarnie oświetleniowe, ogrodzenia), gruntów na których posadowione są budynki mieszkalne.
W odniesieniu do drugiego z ww. pojęć wskazać należy, iż z definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo PWN) wynika, że pojęcie „gospodarki” nie ogranicza się tylko do zarządzania i dysponowania, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług.
Uwzględniając zakres tak rozumianego pojęcia „gospodarka” oraz pojęcia „zasoby mieszkaniowe”, na które składają się m.in. lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami (tj. np. garaże czy miejsca postojowe), uzasadnione jest twierdzenie, że przez gospodarkę zasobami mieszkaniowymi należy rozumieć całość działań mających na celu prawidłowe gospodarowanie substancją mieszkaniową znajdującą się w budynku mieszkalnym.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca pobiera między innymi pożytki z nieruchomości, które stanowią własność gminy i osób fizycznych i osiąga dochody m.in. z tytułu wynajmu garaży na rzecz lokatorów jak i najemców, którzy nie zamieszkują w zasobach Wnioskodawcy. Wskazać należy, iż kluczowe znaczenie dla zaliczenia danego pomieszczenia (obiektu) do zasobów mieszkaniowych ma związek tego pomieszczenia lub obiektu z lokalem mieszkalnym, w szczególności jeśli umożliwia go prawidłowe i normalne korzystanie z takiego lokalu.
Garaże mieszczą się w pojęciu zasobów mieszkaniowych, jeśli są w określony sposób przypisane do znajdujących się w budynku mieszkalnym lokali mieszkalnych albo wykorzystywane przez mieszkańców tego budynku. W przypadku natomiast, gdy garaże te są wynajmowane przez Wnioskodawcę osobom niebędącym najemcami lokali mieszkalnych, tracą związek z celami mieszkaniowymi. Są bowiem wykorzystywane w działalności gospodarczej innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
Odnosząc zatem powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że garaże mieszczą się w pojęciu „zasoby mieszkaniowe”, o ile stanowią element infrastruktury zapewniającej prawidłowe funkcjonowanie budynków mieszkalnych. Przychody związane z takimi obiektami oraz koszty sfinansowane nimi stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Natomiast powstały dochód z tej gospodarki, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 44 updop podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych Wnioskodawcy.
Natomiast garaże wynajmowane osobom niebędącym najemcami lokali mieszkalnych nie mieszczą się w ww. pojęciu zasobów mieszkaniowych Wnioskodawcy, gdyż jak wynika z przedstawionej powyżej definicji zasobów mieszkaniowych, garaże „nieprzypisane” do lokali mieszkalnych nie należą do żadnej ze wskazanych powyżej grup pomieszczeń pozostałych i urządzeń wchodzących w skład budynku mieszkalnego lub znajdujących się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców (ułatwiających im dostęp do budynku mieszkalnego, zapewniających sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie).
Zatem, dochód uzyskany z tytułu wynajmu garaży osobom spoza grona najemców lokali mieszkalnych, nie pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a zatem nie może podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, bez względu na cel na jaki zostanie przeznaczony i wydatkowany, gdyż nie został spełniony jeden z warunków wskazanych w jego treści. Reasumując powyższe, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych (jeżeli zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych) będą korzystały dochody z wynajmu garaży najemcom lokali mieszkalnych. A zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.