INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2011r. (data wpływu do tut.
Biura 18 marca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłacanego przez Spółkę odbiorcom swoich produktów za świadczone przez nich na rzecz Spółki usługi marketingowe – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 marca 2011r. wpłynął do tut.
Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłacanego przez Spółkę odbiorcom swoich produktów za świadczone przez nich na rzecz Spółki usługi marketingowe. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka jest związana z odbiorcami swoich produktów Ramową Umową Dostawy wraz z Ogólnymi Warunkami Handlowymi. W ramach tej umowy, odbiorcy produktów Spółki zobowiązani są do świadczenia określonych w § 6 Ogólnych Warunków Handlowych usług marketingowych na rzecz Spółki.
Usługi te polegają między innymi na prowadzeniu akcji promocyjnych, organizowaniu odpowiedniej ekspozycji produktów, dystrybucji ulotek i materiałów informacyjnych. Z tytułu realizowanych usług marketingowych Spółka zobowiązana jest do zapłaty swoim odbiorcom odpowiedniego wynagrodzenia określonego szczegółowo w § 6.9 i § 6.10. Ponadto warunkiem wypłaty wynagrodzenia za świadczenie usług marketingowych jest osiągnięcie przez odbiorcę produktów określonego przez strony pułapu obrotów netto ze Spółki z tytułu sprzedaży produktów.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy wynagrodzenie za usługi marketingowe wypłacane Zamawiającemu na podstawie wystawionej przez niego faktury VAT zgodnie z § 6 OWH - Warunki współpracy jest dla Wnioskodawcy kosztem uzyskania przychodów? Zdaniem Wnioskodawcy, według regulacji art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm. - dalej updop), do podatkowych kosztów uzyskania przychodu zaliczane są te wydatki, które zostały poniesione w celu uzyskania przychodu, albo w celu zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu, a które nie zostały wyłączone z puli kosztów przez ustawodawcę.
Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane kontrahentom za realizowane usługi marketingowe stanowi na gruncie podatku dochodowego koszt uzyskania przychodów dla podmiotu wypłacającego to wynagrodzenie. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego przez usługi marketingowe rozumie się działania polegające na kształtowaniu stosunków między producentem, a odbiorcą towarów, dotyczące w szczególności ustalania wielkości produkcji, określania cen, metod dystrybucji, usług gwarancyjnych, reklamy i promocji sprzedaży. Jest to bardzo szerokie pojęcie. Aby zatem określić zakres opodatkowania tego typu usług, należy sprecyzować, na czym w konkretnym stanie faktycznym usługi te polegały.
To doprecyzowanie tych usług nastąpiło w § 6 pkt 6.2. - 6.8. OWH. W ostatnich latach zapadło wiele wyroków, które miały wpływ na kształtowanie praktyki postępowania w kwestii dokumentowania wydatków na zakup usług marketingowych oraz zasadności zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów. Jak zauważa NSA, udokumentowanie poniesionego wydatku jest podstawowym obowiązkiem każdego przedsiębiorcy. Dopiero w dalszej kolejności możemy dyskutować o efektywności ponoszonych przez podatnika wydatków: „Efektywność wydatku nie jest jedynym warunkiem przesądzającym o uznaniu wydatku za koszt uzyskania przychodu, w szczególności przy ocenie wydatków na marketing.
Jeśli podatnik poniósł określony wydatek i przedstawi na jego poniesienie stosowny dowód oraz wykaże, że jego działania miały na celu uzyskanie przychodu, tj. że mają owocować przychodem, to wydatek ten należy uznać za koszt uzyskania przychodu” (wyrok NSA z 28 maja2003r., III SA 2795). W innym orzeczeniu Sąd stwierdził, że „chociaż działania marketingowe czy konsultingowe mogą mieć różną formę, a ich wymierne skutki mogą zaistnieć w odległym czasie, to zaliczenie ich, po myśli art. 15 ust. 1 updop, do kosztów uzyskania przychodów musi opierać się na konkretnych zdarzeniach, choćby np. przez wskazanie rodzaju podjętych działań.
Sam fakt zawarcia umowy i wypłaty wynagrodzenia oraz ogólne stwierdzenie, że zostały poszerzone kontakty handlowe - nie są dowodem na osiągnięcie przychodu nawet w przyszłości” (wyrok NSA z 26 listopada 2003r., SA/Sz 2487/02). Podobnie w innym orzeczeniu Sąd uznał, że „Jeśli podatnik chce zaliczyć do kosztów podatkowych wydatki z tytułu marketingu, to winien wykazać, że usługa ta została wykonana, zaś jej ocena daje podstawę do stwierdzenia związku przyczynowego pomiędzy wydatkiem na marketing, a uzyskanym przychodem. Sam fakt zawarcia umowy i wypłata wynagrodzenia nie wystarcza. Wydatek należy też prawidłowo udokumentować” (wyrok NSA z 26 listopada 2003r., SA/Sz 1387/02).
Podobne stanowisko zajmują organy podatkowe, gdzie przykładowo w jednej z decyzji stwierdzono, że „zaliczenie określonych wydatków na usługi niematerialne do kosztów uzyskania przychodów musi mieć oparcie w konkretnych zdarzeniach. Podstawowym kryterium pozwalającym na stwierdzenie, że usługa została wykonana, jest wykonanie czynności świadczonych w ramach danego typu usługi. Sama faktura, np. w przypadku wydatków na usługi marketingowe, nie jest wystarczającym dowodem, potwierdzającym faktyczne poniesienie tego typu wydatków.
Aby można było stwierdzić, że dany wydatek został poniesiony w celu uzyskania przychodu, musi być uwidoczniony efekt (wynik) zawartych umów” (decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 24 kwietnia 2004r., PD1/005/2-215/04/WK). W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca spełnia wytyczne wskazane przez ww. orzeczenia sądowe albowiem w przedłożonych organowi Ogólnych Warunkach Handlowych wyraźnie wskazano w § 6 pkt 6.9. wynagrodzenie przysługujące kontrahentowi Wnioskodawcy za realizowane usługi marketingowe określone w pkt 6.2.- 6.8.Rodzaje tych usług są ściśle wymienione.
Ponadto w pkt 6.9. OWH wyraźnie wskazano, że wynagrodzenie to jest uwarunkowane od osiągnięcia określonych poziomów obrotów, a więc musi zaistnieć namacalny efekt tych działań. W podobnych stanach faktycznych organy podatkowe przyjęły podobne stanowisko gdzie w piśmie z dnia 18 lipca 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (sygn. ITPP3/443-115/067WW) stwierdził, że „Wynagrodzenie za utrzymanie w sprzedaży uzgodnionego asortymentu towarów na podstawie umowy o współpracy stanowi usługę marketingową, opodatkowaną podatkiem od towarów i usług wg stawki 22%. Ponadto pojęcie świadczenia, składającego się na istotę usługi, należy interpretować zgodnie z jego cywilistycznym rozumieniem.
W efekcie, przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Jednocześnie należy zauważyć, iż czynność podlega opodatkowaniu, gdy dokonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego tej płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka otrzyma wynagrodzenie w zamian za utrzymanie w sprzedaży uzgodnionego asortymentu towarów dostarczanych przez drugą stronę umowy, uczestnictwa w organizowanych przez nią akcjach promocyjnych i przekazywania uwag oraz oczekiwań konsumentów.
Natomiast wypłacający wynagrodzenie otrzyma z tego tytułu korzyść w postaci wsparcia działań powodujących wzrost sprzedaży.” Podobnie sądy administracyjne uznają, że „dopiero w sytuacji, gdy otrzymanie premii oprócz przekroczenia pułapu uzależnione byłoby od wykonania przez nabywcę dodatkowych świadczeń; (stosownej ekspozycji, czynności o charakterze marketingowym, ewentualnie zobowiązania się nabywcy pod rygorem np. zapłaty kary pieniężnej do osiągnięcia określonego pułapu obrotów), istnienie obowiązku podatkowego należałoby rozpatrywać w odniesieniu i do tych dodatkowych świadczeń.” (wyrok WSA w Kielcach z 27 marca 2008r. I SA/Ke 100/08).
Stąd też, zdaniem Wnioskodawcy, zapisy wymienione w załączonych Ogólnych Warunkach Handlowych wypełniają znamiona usług marketingowych, a faktury z tego tytułu otrzymywane przez Wnioskodawcę zaliczane są do wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r., Nr 74, poz. 397 ze zm., określanej w dalszej części skrótem „updop”).
Zgodnie z art. 15 ust. 1 tej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu.
Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu. Obowiązkiem podatników, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów) zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 updop. O związku takim można mówić, gdy wydatek bezpośrednio lub pośrednio wpływa na osiągnięcie konkretnego przychodu.
Nie zawsze jednak poniesiony wydatek, choć pozostaje on niewątpliwie w związku z prowadzoną działalnością, można powiązać z konkretnym przychodem. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka jest związana z odbiorcami swoich produktów Ramową Umową Dostawy wraz z Ogólnymi Warunkami Handlowymi. W ramach tej umowy, odbiorcy produktów Spółki zobowiązani są do świadczenia na rzecz Spółki usług marketingowych. Usługi te polegają między innymi na prowadzeniu akcji promocyjnych, organizowaniu odpowiedniej ekspozycji produktów, dystrybucji ulotek i materiałów informacyjnych.
Z tytułu realizowanych usług marketingowych Spółka zobowiązana jest do zapłaty swoim odbiorcom odpowiedniego wynagrodzenia. Ponadto warunkiem wypłaty wynagrodzenia za świadczenie usług marketingowych jest osiągnięcie przez odbiorcę produktów określonego przez strony pułapu obrotów netto ze Spółki z tytułu sprzedaży produktów. Stosownie do art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
W przedmiotowej sprawie strony zawierając umowę o świadczenie usług marketingowych ustaliły, iż wynagradzanie za świadczone usługi uzależnione jest od osiągnięcia przez odbiorcę produktów określonego pułapu obrotów netto z tytułu sprzedaży produktów Spółki. Organ podatkowy, analizując wydatki wchodzące w skład bazy kosztowej dokonywał będzie ich oceny m.in. pod kątem celowości i racjonalności ich poniesienia oraz czy poszczególne wydatki nie zostały wymienione w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.
Przedmiotowe działania marketingowe opisane w stanie faktycznym niewątpliwie stanowią instrument pozytywnie wpływający na intensyfikację sprzedaży towarów oraz mają charakter motywacyjny. Ww. wydatki nie zostały ujęte w katalogu kosztów niepodatkowych zawartym w art. 16 ust. 1 updop. W ocenie tut. Organu, takie działania będą miały wpływ na powstanie przychodów Spółki, a zatem w przedstawionym stanie faktycznym zaistnieje związek przyczynowo-skutkowy o jakim mowa w art. 15 ust. 1 updop, pomiędzy poniesionymi wydatkami z tytułu ww. usług, a uzyskanymi przychodami.
W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż ponoszone wydatki z tytułu usług marketingowych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jest zatem prawidłowe. Do wniosku Spółka dołączyła załącznik nr 1 do Ramowej Umowy Dostawy. Należy zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, organ nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny tych dokumentów, jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania dotyczącego podatku od towarów i usług wydano odrębną interpretację indywidualną.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.