INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z dnia 3 lipca 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura 17 kwietnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ze sprzedaży złomu w wartości zakupionego materiału – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 kwietnia 2012 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ze sprzedaży złomu w wartości zakupionego materiału.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia wydanego 26 maja 2010 r. w zakresie produkcji: sprzętu oświetleniowego elektrycznego (PKWiU Sekcja C, klasa 27.40), wyrobów z drutu, łańcuchów i sprężyn (PKWiU Sekcja C, klasa 25.93), narzędzi (PKWiU Sekcja C, klasa 25.73), pozostałych narzędzi mechanicznych (PKWiU Sekcja C, klasa 28.49), pozostałego szkła przetworzonego, włączając szkło techniczne (PKWiU Sekcja C, klasa 23.19), usług obróbki metali i nakładania powłok na metale (PKWiU Sekcja C, klasa 25.61), usług z zakresu obróbki mechanicznej elementów metalowych (PKWiU Sekcja C, klasa 25.62), pozostałych wyrobów z tworzyw sztucznych (PKWiU Sekcja C, klasa 22.29), pozostałych gotowych wyrobów metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU Sekcja C, klasa 25.99).
W procesie produkcyjnym powstają odpady blachy, które są sprzedawane jako złom. Sprzedaż złomu i odpadów poprodukcyjnych nie została wymieniona w zezwoleniu na działalność w Strefie. Przychody ze sprzedaży złomu są zaliczane do pozostałych przychodów, nie związanych z działalnością w Specjalnej Strefie Ekonomicznej oraz nie podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy do kosztów dotyczących przychodów ze sprzedaży złomu należy zaliczyć wartość zakupionej blachy w cenie zakupu? Jeżeli odpowiedź na to pytanie jest negatywna, Spółka prosi o podanie prawidłowego ustalania kosztu z tytułu sprzedaży złomu.
Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpiecznia źródła przychodów. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż przepis ten ma zastosowanie również do określenia kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży złomu i innych odpadów poprodukcyjnych. Zdaniem Spółki za koszty uzyskania przychodów należy uznać cenę nabycia materiałów, które zostały sprzedane jako złom, ponieważ wiążą się w sposób bezpośredni z przychodem z tego tytułu. Wydatki te zostały rzeczywiście poniesione przez Spółkę i pozostawały w ścisłym związku z działalnością.
Stanowisko przedstawione przez Spółkę znajduje potwierdzenie w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 10 czerwca 2011 r. (sygn. ILPB3/423-105/11-3/MM) oraz w interpretacji wydanej przez Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Skarbowego w dniu 14 maja 2007 r. (sygn. US.PD/423-10/ER/07). "Zatem wydatek poniesiony na zakup blachy odpowiadający ilości powstałych odpadów produkcyjnych (złomu) stanowi koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży tego złomu, gdyż wiąże się w sposób bezpośredni z przychodem z tego tytułu".
Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że na terenie Strefy Spółka prowadzi działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia w zakresie produkcji: sprzętu oświetleniowego elektrycznego, wyrobów z drutu, łańcuchów i sprężyn, narzędzi, pozostałych narzędzi mechanicznych, pozostałego szkła przetworzonego, włączając szkło techniczne, usług obróbki metali i nakładania powłok na metale, usług z zakresu obróbki mechanicznej elementów metalowych, pozostałych wyrobów z tworzyw sztucznych, pozostałych gotowych wyrobów metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowanych.
W procesie produkcyjnym powstają odpady blachy, które są sprzedawane jako złom. Sprzedaż złomu i odpadów poprodukcyjnych nie została wymieniona w zezwoleniu na działalność w Strefie. Przychody ze sprzedaży złomu są zaliczane do pozostałych przychodów, nie związanych z działalnością w Specjalnej Strefie Ekonomicznej, dochody z tego tytułu nie podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego. Wątpliwości Spółki budzi możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży złomu wydatków w wartości zakupionej blachy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…). Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami bądź służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów.
Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny, z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Jeśli w wyniku procesu produkcyjnego otrzymuje się produkt główny oraz produkty uboczne, podatnik powinien sporządzać zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152 poz. 1223 ze zm.) odpowiednią kalkulację. Ustalając koszt wytworzenia produktu głównego podatnik powinien odjąć od kosztów produkcji wartość produktów ubocznych i odpadów produkcyjnych, a następnie podzielić otrzymaną różnicę przez liczbę produktów głównych. W ten sposób zostaną wyodrębnione koszty wytworzenia produktu głównego. W ramach takiej kalkulacji niezbędne jest dokonanie wyceny odpadów i produktów ubocznych.
Ustalona wartość odpadów będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów, który będzie mógł być potrącony w dacie uzyskania przychodu ze sprzedaży odpadów. Stanowisko Spółki należy zatem uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.