INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2009 r. (data wpływu do tut.
BKIP 15 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy wypłacone pracownikowi odszkodowanie może zostać przez Spółkę zaliczone do kosztów uzyskania przychodu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 kwietnia 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy wypłacone pracownikowi odszkodowanie może zostać przez Spółkę zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Pracownik Spółki złożył oświadczenie woli o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 55 § 11 Kodeksu pracy, jako uzasadnienie podając nie wypłacenie w terminie wynagrodzenia za miesiąc listopad. Zgodnie z konstrukcją tej formy rozwiązania umowy o pracę - Pracownik rozwiązujący stosunek pracy przestaje świadczyć pracę od następnego dnia po złożeniu oświadczenia oraz ma prawo do otrzymania odszkodowania wynikającego wprost z wyżej cytowanego przepisu.
Jako że opisywana sytuacja dotyczyła jednego z kluczowych pracowników firmy, Spółka podjęła z Pracownikiem negocjacje, które zakończyły się zawarciem porozumienia, na mocy którego Pracownik wyraził zgodę na przepracowanie jednego miesiąca, po którym nastąpi rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron. Okres dodatkowego miesiąca pozwolił na zamknięcie przez Pracownika niektórych spośród prowadzonych spraw oraz przekazanie spraw "w toku" następcy, dzięki temu Spółka uniknęła sytuacji, w której mogłaby zostać narażona na szkodę.
Spółka zobowiązała się także do wypłaty Pracownikowi odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia - czyli odszkodowania, które przysługiwałoby Pracownikowi gdyby rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia w trybie cyt. przepisu. W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie: Czy wypłacone pracownikowi odszkodowanie może zostać przez Spółkę zaliczone do kosztów uzyskania przychodu? Zdaniem Spółki wypłacone pracownikowi odszkodowanie ma związek z funkcjonowaniem firmy.
Nie jest to stricte odszkodowanie, o którym mowa w art. 55 § 11 Kodeksu pracy, lecz można przyjąć, że zważywszy na okoliczności stanu faktycznego, odszkodowanie to ma swoje źródło w przyczynie rozwiązania stosunku pracy. Poniesiony na ten cel wydatek miał związek z prowadzeniem działalności ponieważ zminimalizował niebezpieczeństwo powstania szkody po stronie Spółki.
Powszechnie przyjmuje się, że do kosztów podatkowych zalicza się nie tylko wydatki bezpośrednio przekładające się na powstanie konkretnego przychodu, ale także na te pośrednie, np. poniesione w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów, tak aby przyniosło ono przychody także w przyszłości (tak np. Rzeczpospolita nr 064 z 2006 r.) Ustawodawca w art. 16 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyłączył z kosztów uzyskania jednorazowe odszkodowania z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Wypływa z tego wniosek, że skoro pozostałe rodzaje odszkodowań wypłacane pracownikom nie zostały wymienione jako wyłączone z kosztów podatkowych to można je za takie uznać.
Zdaniem Spółki jej stanowisko podzielają w tej kwestii m.in.: Urząd Skarbowy w Opolu (DP-423/192/04) oraz Izba Skarbowa w Krakowie (PD-/005/2-193/04/WK). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm. - określanej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop").
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
Przy czym zwrot „w celu” oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zasadnicze znaczenie dla dokonania oceny możliwości zaliczenia przedstawionego we wniosku odszkodowania do kosztów uzyskania przychodu będzie miało określenie, czy wydatek ten został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Odszkodowanie jako przychód ze stosunku pracy może być kosztem u pracodawcy, pod warunkiem, że jest to wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zabezpieczenia (zachowania) źródła przychodów. Wydatki na rzecz pracowników są poniesione w celu uzyskania przychodów, gdy są świadczeniami na rzecz pracownika faktycznie wykonującego pracę na rzecz podatnika. Wydatek na odszkodowanie, jak sama Spółka twierdzi, miał związek z prowadzeniem działalności i był świadczony na rzecz pracownika wykonującego pracę na rzecz Spółki. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.