INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2013 r. (data wpływu do Organu 17 maja 2013 r.) uzupełnionym w dniu 28 lipca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania naliczonych przez bank odsetek od lokat terminowych w sytuacji, gdy lokata zostanie zlikwidowana i założona nowa, o wyższej wartości – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 maja 2013 r. wpłynął do Organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania naliczonych przez bank odsetek od lokat terminowych w sytuacji, gdy lokata zostanie zlikwidowana i założona nowa, o wyższej wartości. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 22 lipca 2013 r. znak: IBPBI/2/423-601/13/JS, wezwano do ich uzupełnienia.
Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 31 lipca 2013 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wspólnota Mieszkaniowa (dalej: „Wnioskodawca”) jest zobowiązana do gromadzenia środków pieniężnych na wyodrębnionym koncie pomocniczym funduszu remontowego. Wolne środki lokowane są na lokatach bankowych. Dokapitalizowanie (następnej) lokaty następuje w tym samym dniu, co likwidacja. Wnioskodawca zaznacza, iż gromadzi środki na remont budynku, nie korzysta z pieniędzy lokaty, a jedynie zwiększa jej wartość.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy likwidując lokatę, a nie wykorzystując uzyskanych z niej pieniędzy tylko zakładając w tym samym dniu nową lokatę na wyższą wartość, Wspólnota zobowiązana jest do uiszczenia 19 % podatku dochodowego od osób prawnych od otrzymanych odsetek bankowych? Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku obowiązku opłaty 19 % podatku od uzyskanych odsetek bankowych, każdorazowo przy likwidacji i podniesieniu wartości kolejnej lokaty Wspólnota wnosi ponownie podatek od wartości częściowo już opłaconych odsetek.
Likwidując ostatecznie lokatę w celu przeznaczenia pieniędzy na remont, Wspólnota wtedy będzie zobowiązana do zapłaty należnego 19% podatku od uzyskanych odsetek bankowych. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o pdop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
Jak wynika z jego treści, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego, muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie: dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi; dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych. Podkreślić przy tym należy, iż oba ww. warunki muszą zostać spełnione łącznie. Z powołanego przepisu wynika więc, że istotny dla zwolnienia z podatku jest nie tylko cel, na jaki ma być przeznaczony dochód (to jest cel związany z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych), ale również źródło pochodzenia tego dochodu.
Powołana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Zakresu tych pojęć nie da się także wywieść z przepisów ww. ustawy o własności lokali, tym samym zasadne jest skorzystanie w tym zakresie z reguł wykładni językowej. W języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojecie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, ...).
Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych” określa rzeczy związane z mieszkaniem. W konsekwencji, z interpretacji językowej pojęcia „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” wynika, że gospodarka ta obejmuje dysponowanie i zarządzanie zgromadzonymi rzeczami związanymi z zamieszkiwaniem.
Przez „zasoby mieszkaniowe”, należy natomiast rozumieć nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie. Do „zasobów mieszkaniowych” należy zaliczyć również grunty, na których posadowione są budynki mieszkalne bądź inne budynki, których istnienie jest niezbędne do prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, np. budynki administracyjno-gospodarcze.
Co do zasady, związane z ww. lokalami mieszkalnymi, pomieszczeniami, obiektami i urządzeniami służącymi tym mieszkaniom przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1).
Natomiast dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o pdop, jest wolny od podatku dochodowego, o ile uzyskany jest ze źródła przychodów, jakim jest gospodarka zasobami mieszkaniowymi i przeznaczony na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wspólnota jest zobowiązana do gromadzenia środków pieniężnych na wyodrębnionym koncie pomocniczym funduszu remontowego. Wolne środki lokowane są na lokatach bankowych. W dniu likwidacji lokaty, Wspólnota zakłada następną lokatę, zwiększając jej wartość. Wnioskodawca nie korzysta z pieniędzy, lecz gromadzi środki na remont budynku.
Wątpliwość Wnioskodawcy budzi fakt, czy likwidując każdorazowo lokatę i w tym samym dniu zakładając nową (o wyższej wartości) nie wykorzystując środków pieniężnych, istnieje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od otrzymanych odsetek. Art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop stanowi, iż przychodem są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Do przychodów nie zalicza się natomiast, zgodnie z treścią art. 12 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów) z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).
Odsetki od należności, w tym od środków zgromadzonych np. na rachunkach lokacyjnych, naliczone, lecz nie otrzymane zgodnie z warunkami umowy, nie stanowią u wierzyciela przychodów, co wynika z treści art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o pdop. Użycie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika - względnie na jego rachunek - wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. W obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika, jako rachunku wierzyciela.
Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. Zatem odsetki od lokaty terminowej stanowią przychód w momencie otrzymania (może to być moment likwidacji lokaty, jeżeli w tym momencie odsetki są otrzymane) i w tym momencie powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast sam fakt likwidacji lokaty i przeznaczenie otrzymanych odsetek na zwiększenie środków następnej lokaty, nie rodzi konsekwencji w podatku dochodowym od osób prawnych.
Należy mieć na uwadze, iż odsetki od środków zgromadzonych na bankowych lokatach terminowych, zaliczane są do kategorii przychodu uzyskanego z kapitałów. Nie można zatem uznać, iż zostały one uzyskane z działalności określonej w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o pdop. W tym przypadku posiadanie lokat bankowych nie jest niezbędne dla prowadzenia działalności związanej z gospodarką zasobami mieszkaniowymi. Powierzone bankom środki pieniężne pozostają bowiem do ich dyspozycji przez dłuższy czas i w konsekwencji tej czynności wypłacane są odsetki. Niniejszy fakt wyklucza więc zastosowanie zwolnienia przedmiotowego na podstawie powołanego wyżej przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Bez znaczenia pozostaje w tej sytuacji także cel przeznaczenia uzyskanych środków, gdyż nie został spełniony warunek, co do źródła ich pochodzenia. Reasumując, odsetki od lokaty terminowej stanowią przychód w momencie ich otrzymania i w tym momencie może powstać obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych. Stanowisko Wspólnoty jest zatem nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.