INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2009 r. (data wpływu do tut.
Biura 01 lipca 2009 r.) uzupełnionym w dniu 01 października 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości rozpoznania dla celów tego podatku dodatnich i ujemnych różnic kursowych od kwoty podatku od towarów i usług, przy fakturach wystawionych w walucie obcej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 01 lipca 2009 r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości rozpoznania dla celów tego podatku dodatnich i ujemnych różnic kursowych od kwoty podatku od towarów i usług, przy fakturach wystawionych w walucie obcej. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 24 września 2009 r. wezwano do ich uzupełnienia.
Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 01 października 2009 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca dokonał zakupu towaru opodatkowanego stawką podatku VAT 22% od firmy polskiej, jako walutę rozliczeniową przyjęto Euro. Na fakturze sprzedaży, w celu przeliczenia kwoty podatku VAT z Euro na PLN, firma przyjęła kurs waluty z dnia poprzedzającego dokonanie sprzedaży. Zarówno w ewidencji księgowej dotyczącej podatku VAT, jak i w księgach rachunkowych firma zaewidencjonowała tą operację według tego samego wyżej określonego kursu. Firma posiada rachunek walutowy, z którego reguluje zobowiązania w walucie obcej.
W momencie zapłaty firma całą kwotę zobowiązania przelicza na PLN wg kursu historycznego (zgodnie z przyjętą zasadą wyceny rozchodu waluty jest to metoda FIFO). Na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, z tytułu przedstawionego zdarzenia gospodarczego powstają różnice kursowe zarówno od wartości netto zobowiązania, jak również od kwoty podatku VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy różnice kursowe od zobowiązań, w części dotyczącej podatku VAT stanowią odpowiednio w przypadku: dodatnich różnic kursowych - przychód podatkowy; ujemnych różnic kursowych - koszt podatkowy?
Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku otrzymania faktury VAT, wyrażonej w walucie obcej, od kontrahenta krajowego, w której kwota podatku VAT jest określona w PLN w ewidencji dotyczącej podatku VAT oraz w księgach rachunkowych ujmuje się operację w kwotach zgodnych z kwotami wykazanymi na fakturze. Natomiast jeżeli w wyniku zapłaty powstają różnice kursowe wynikające z zastosowania różnych kursów walutowych - różnice te liczone od całej kwoty zobowiązania (wartości brutto faktury) - stanowią odpowiednio, w przypadku: dodatnich różnic kursowych - przychód podatkowy, ujemnych różnic kursowych - koszt podatkowy.
Stanowisko to przyjęto na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którymi przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, w tym również różnice kursowe, natomiast kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów (...). Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje: Stosownie do art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r.
Nr 54, poz. 654 ze zm.), różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Dodatnie różnice kursowe, w myśl art. 15a ust. 2 pkt 2 w/w ustawy, powstają m.in., jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.
Natomiast ujemne różnice kursowe powstają, zgodnie z art. 15a ust. 3 pkt 2 w/w ustawy m.in. jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.
Stosownie do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony: jeżeli podatnik jest zwolniony od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odsprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług, w tej części, w której zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
Ponieważ postanowienia art. 15a ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mają zastosowanie do ustalania różnic kursowych od kosztów podatkowych zarachowanych i poniesionych w walutach obcych, nie znajdą zastosowania w odniesieniu do kwot naliczonego podatku od towarów i usług, który nie stanowi kosztów uzyskania przychodów. Reasumując, ustawodawca w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyraźnie wskazał sytuacje, w których możliwe jest ustalanie różnic kursowych dla celów podatkowych.
Różnice kursowe powstałe w sytuacjach, które nie mieszczą się w przedmiotowym katalogu, nie mogą wpływać na wysokość osiąganych przychodów oraz ponoszonych kosztów. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego stanu faktycznego jest więc nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.