INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2009r. (data wpływu do tut.
Organu – 30 grudnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dopłaty do wypoczynku wypłacanej pracownikom z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 grudnia 2009r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dopłaty do wypoczynku wypłacanej pracownikom z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca przekazywał w 2009r. ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych dopłaty do wypoczynku swoim pracownikom. Wypoczynek ten nie miał charakteru zorganizowanego. Obowiązujący u wnioskodawcy regulamin świadczeń socjalnych przewiduje możliwość dopłat do wypoczynku, także niezorganizowanego (wczasy „pod gruszą"). Od przekazanych pracownikom świadczeń wnioskodawca odprowadził zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. W związku z nowelizacją art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000r.
Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) powstały wątpliwości czy wnioskodawca zobowiązany był do odprowadzania z tytułu opisanych wyżej świadczeń zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych do kwoty zwolnienia w wysokości 380.00 zł? W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wnioskodawca zobowiązany był do odprowadzenia z tytułu świadczeń opisanych powyżej (do kwoty 380.00 zł) zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych? Wnioskodawca wskazał, iż z dniem 22 sierpnia 2009r. przepis art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000r. Nr 14. poz. 176 z późn. zm.) - otrzymał nowe brzmienie.
Dotychczas na jego podstawie zwolnione od podatku były świadczenia rzeczowe (z wyłączeniem bonów towarowych i podobnych) finansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych. Od 22 sierpnia 2009r.
(z mocą od 1 stycznia 2009r.) od podatku wolna jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
Od podatku zatem wolne są także świadczenia pieniężne otrzymane przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, sfinansowane w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych. Z przepisów ustawy z dnia 4 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych wynika, że z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych mogą być m in. finansowane usługi w zakresie różnych form wypoczynku oraz może być udzielana pomoc materialna - rzeczowa lub finansowa.
Niewątpliwie z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych może być wypłacana pracownikom dopłata do wczasów, także w formie tzw. dopłaty na wczasy „pod gruszą" (czyli bez przedstawienia rachunku, bądź faktury). Taka dopłata jest świadczeniem pieniężnym otrzymanym przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, sfinansowanym w całości ze środków zakładowego funduszu świadczen socjalnych i w związku z tym - od 22 sierpnia 2009r. jest wolna od podatku dochodowego. W związku z tym, że takie świadczenie pieniężne jest zwolnione od podatku dochodowego u pracownika (do kwoty 380 zł rocznie) nie należy wykazywać takiego świadczenia w PIT-11 pracownika.
Dotyczy to również świadczeń wypłaconych pracownikom w 2009r. lecz przed 22 sierpnia 2009r. One również objęte są zwolnieniem (które obejmuje przychody wypłacone od 1 stycznia 2009r.). W związku z tym (niezależnie, że pobrano już od nich zaliczki na podatek dochodowy) - także tych świadczeń (z 2009r., lecz wypłaconych przed 22 sierpnia 2009r.) nie wykazuje się w PIT-11. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r.
Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Zatem do przychodów ze stosunku służbowego zalicza się każde świadczenie, które zostało wypłacone w związku z faktem pozostawania w stosunku służbowym z pracodawcą. Do przychodów ze stosunku służbowego zalicza się zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od dnia 22 sierpnia 2009r., wprowadzonym ustawą z dnia 17 lipca 2009r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. Nr 125, poz. 1037) – zwalnia się od podatku dochodowego wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
Znowelizowany przepis ten ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 01 stycznia 2009 r. Podkreślić należy, iż istotną zmianą znowelizowanego przepisu jest zwolnienie z opodatkowania – przy warunkach przewidzianych ustawą – wartości świadczeń pieniężnych sfinansowanych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Jak wynika z powołanego powyżej znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy – skorzystanie ze zwolnienia możliwe jest, jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki: świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego, świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, wartość tych świadczeń rzeczowych nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.
Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 04 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm.) działalność socjalna to usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielania pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca przekazywał w 2009r. ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych dopłaty do wypoczynku pracownikom zakładu. Wypoczynek ten nie miał charakteru zorganizowanego. Obowiązujący u wnioskodawcy regulamin świadczeń socjalnych przewiduje możliwość dopłat do wypoczynku, także niezorganizowanego (wczasy „pod gruszą"). Od przekazanych pracownikom świadczeń wnioskodawca odprowadził zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.
W świetle przedstawionych powyżej przepisów należy stwierdzić, że wypłacone kwoty dofinansowania do wypoczynku dla pracowników w ramach wczasów pod gruszą są świadczeniami pieniężnymi, które korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli istotnie świadczenia te finansowane są w ramach działalności socjalnej określonej ustawą o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Zwolnienie wynikające z powołanego powyżej przepisu obejmuje tylko świadczenia łącznie wynoszące nie więcej niż 380 zł w roku podatkowym, przy czym wartość świadczeń rzeczowych i świadczeń pieniężnych przyznanych pracownikowi podlega sumowaniu.
W sytuacji jednak gdy wystąpi nadwyżka powyżej tej kwoty, wówczas tą różnicę należy zaliczyć do przychodu pracownika podlegającego opodatkowaniu, odprowadzić od niej zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wykazać w informacji PIT-11 jako przychód ze stosunku pracy. Należy również zaznaczyć, że zwolnienie to ma zastosowanie do dochodów osiągniętych od 01 stycznia 2009r. Natomiast jeśli wnioskodawca od „wczasów pod gruszą” wypłaconych od 01 stycznia 2009r. do 21 sierpnia 2009r. pobrał zaliczkę to postąpił zgodnie z wówczas obowiązującymi przepisami.
Jednakże w informacji PIT-11 w celu uwzględnienia przysługującego zwolnienia, wnioskodawca winien wykazać tylko kwotę przychodu podlegającego opodatkowaniu, a zatem winien pomniejszyć kwotę przychodu uzyskanego przez pracownika w 2009r. o wartość przychodu zwolnionego (również tego, od którego wcześniej została pobrana zaliczka). W informacji tej winna być też wykazana cała kwota zaliczki pobranej w ciągu roku, łącznie z zaliczką od świadczeń zwolnionych, którą wnioskodawca odprowadził do urzędu skarbowego przed wejściem w życie znowelizowanych przepisów. Kwota pobranej zaliczki będzie stanowiła ewentualną nadpłatę wykazaną w zeznaniu podatkowym składanym przez pracownika.
W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.