INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura – 30 marca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 12 czerwca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków na zabiegi w ramach ulgi rehabilitacyjnej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 marca 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków na zabiegi w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Jako, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 04 czerwca 2012 r. znak: IBPB II/1/415-339/12/AŻ wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Wniosek uzupełniono w dniu 12 czerwca 2012 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni chciałaby w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć wydatki ponoszone na rehabilitację, np. masaże lecznicze, ultradźwięki, krioterapię miejscową, gimnastykę indywidualną, bicze szkockie, terapie manualną.
Wnioskodawczyni posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności ustanowiony na podstawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (symbol przyczyny niepełnosprawności 05-R) wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...). W wydanym orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności we wskazaniach napisano, że Wnioskodawczyni wymaga „korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki”.
Wnioskodawczyni posiada również zaświadczenie od lekarza z poradni reumatologicznej, u którego się leczy, że „wymaga stałej rehabilitacji, w tym korzystania z zabiegów rehabilitacyjnych typu ultradźwięki, laser, magnetoterapia, masaże, terapia manualna”. Wnioskodawczyni korzysta z zabiegów w postaci masaży leczniczych, ultradźwięków, krioterapi miejscowej, gimnastyki indywidualnej, biczy szkockich, terapii manualnej, za które ponosi pełną odpłatność na podstawie wystawionych rachunków bądź faktur przez placówki i inne jednostki świadczące tego typu zabiegi.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy posiadane wyżej wymienione dokumenty uprawniają Wnioskodawczynię do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej i odliczenia wydatków poniesionych na wyżej wymienione zabiegi? Wnioskodawczyni przywołując art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7a pkt 6, ust. 7b, 7c, 7d, 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazała, iż w związku z tym, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia zabiegi rehabilitacyjne przyjmuje się definicję ogólnie przyjętą.
Rehabilitacja według literatury fachowej jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię. Fizykoterapia, fizjoterapia, stosowanie w celach: rehabilitacyjnych, leczniczych lub zapobiegawczych czynników fizycznych, takich jak: woda, światło, powietrze, ciepło, zimno, elektryczność, energia promienna, drgania, ruch bierny i czynny.
Regularnie prowadzone zabiegi fizykoterapeutyczne poprawiają czynności narządów, zwiększają wydolność ogólną ustroju, wpływają korzystnie na pracę autonomicznego układu nerwowego, zwalczają ból i zmniejszają stany zapalne. Wyróżnia się następujące działy fizykoterapii: balneoterapia, klimatoterapia, wodolecznictwo, leczenie poprzez inhalacje, kinezyterapia, masaż leczniczy, termoterapia, fototerapia, eletroterapia, manoterapia, ultrasonoterapia.
Zatem, zdaniem Wnioskodawczyni, w ramach ww. ulgi podatkowej określonej w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne zalecone przez lekarza czyli w jej przypadku masaże lecznicze, ultradźwięki, krioterapia miejscowa, gimnastyka indywidualna, bicze szkockie, terapia manualna. Wydatki na zabiegi rehabilitacyjne podlegają odliczeniu w roku podatkowym, w którym zostały poniesiony.
Zgodnie z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość poniesionego wydatku ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z których wynika kto poniósł wydatek, w jakiej wysokości i na jaki cel. W jej przypadku są to rachunki bądź faktury wystawione przez jednostki, do których chodzi na następujące zabiegi: masaże lecznicze, ultradźwięki, krioterapia miejscowa, gimnastyka indywidualna, bicze szkockie, terapia manualna w całości pokrywane z własnych środków.
Zdaniem Wnioskodawczyni posiadane przez nią rachunki i faktury za zabiegi w postaci masaży leczniczych, ultradźwięków, krioterapii miejscowowej, gimnastyki indywidualnej, biczy szkockich oraz terapii manualnej, za które ponosi pełną odpłatność uprawniają ją do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej i odliczenia powyższych wydatków.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b – 7g tego artykułu.
Zgodnie z art. 26 ust. 7b ww. ustawy wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. W myśl zaś postanowień art. 26 ust. 13a ustawy, wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Stosownie do art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności.
W wydanym orzeczeniu wskazano, iż wymaga ona „korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki”. Wnioskodawczyni posiada również zaświadczenie od lekarza z poradni reumatologicznej, u którego się leczy, że „wymaga stałej rehabilitacji, w tym korzystania z zabiegów rehabilitacyjnych typu ultradźwięki, laser, magnetoterapia, masaże, terapia manualna”.
Wnioskodawczyni korzysta z zabiegów w postaci masaży leczniczych, ultradźwięków, krioterapi miejscowej, gimnastyki indywidualnej, biczy szkockich, terapii manualnej, za które ponosi pełną odpłatność na podstawie wystawionych rachunków bądź faktur przez placówki i inne jednostki świadczące tego typu zabiegi. Możliwość skorzystania z odliczeń w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej, w tak przedstawionym stanie faktycznym można oceniać jedynie poprzez pryzmat art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z tym przepisem za wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne. W przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest również pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę.
Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
Zatem w ramach ww. ulgi podatkowej określonej w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mieszczą się z pewnością wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza, poniesione przez osobę niepełnosprawną. Należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, iż ostateczne rozstrzygnięcie kwestii czy dany zabieg wchodzi w zakres zabiegów rehabilitacyjnych wykracza poza kompetencje organu podatkowego i należy do lekarza specjalisty. Odliczenie od dochodu wydatków na zabiegi możliwe będzie tylko, wówczas gdy lekarz specjalista zakwalifikuje je jako zabiegi rehabilitacyjne.
Skoro zatem Wnioskodawczyni posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności a także zaświadczenie od lekarza z poradni reumatologicznej, u którego się leczy, że „wymaga stałej rehabilitacji, w tym korzystania z zabiegów rehabilitacyjnych typu ultradźwięki, laser, magnetoterapia, masaże, terapia manualna” wskazane przez nią zabiegi może odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Podstawę ich odliczenia stanowić będą rachunki i faktury, dokumentujące poniesione przez Wnioskodawczynię wydatki tytułem opisanych w treści wniosku zabiegów rehabilitacyjnych. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.