INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura – 29 maja 2012 r.), uzupełnionym w dniu 16 sierpnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 maja 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika. Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 08 sierpnia 2012 r. znak: IBPBI/2/423-618/12/PC IBPP1/1/443-568/12/BM IBPBII/1/415-555/12/ASz wezwano do jego uzupełnienia.
Wniosek uzupełniono w dniu 16 sierpnia 2012 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca (Koło Łowieckie) zajmuje się realizacją zadań statutowych, do których w głównej mierze należy łowiectwo i pozyskiwanie zwierząt łownych, włączając działalność usługową (PKD: 0170Z). Wnioskodawca prowadzi również działalność gospodarczą, z której dochody są w całości przekazywane na działalność statutową.
Zgodnie z § 4 uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Koła Łowieckiego z dnia 21 sierpnia 2010 r.: Każdy członek Koła ma prawo zabrania na użytek własny strzelonej przez siebie sztuki zwierzyny, po zapłaceniu za nią ceny aktualnie obowiązującej w skupie, pomniejszonej o przysługujący mu rabat według zasad określonych w ust. 2 i 3. Rabat naliczony jest oddzielnie dla każdego obwodu łowieckiego. Wzięcie pierwszej sztuki nie uprawnia do rabatu. Za każdą, kolejną odstawioną do skupu w 1 klasie sztukę samic i młodzieży zwierzyny płowej oraz dzików strzelonych na polowaniu indywidualnym lub zbiorowym myśliwemu przysługuje 10% rabatu doliczanego do następnych sztuk.
Rabat nie przysługuje za sztuki pozyskane niezgodnie z obowiązującymi zasadami hodowli i etyki łowieckiej oraz zaleceniami WZ o oszczędzaniu wycinków i loch. Po zabraniu na użytek własny strzelonej przez myśliwego zwierzyny zgromadzony rabat zostaje anulowany, a jego naliczanie rozpoczyna się od początku. Na podstawie ww. uchwały i zgromadzonej dokumentacji Wnioskodawca udziela odpowiednio naliczonych rabatów. W przypadku pozyskania przez myśliwego 10 sztuk zwierzyny następuje sprzedaż za tzw. symboliczną złotówkę.
Udzielanie rabatów, w tym sprzedaż za symboliczną złotówkę, ma na celu zmobilizowanie członków Koła do realizacji planów pozyskania zwierzyny łownej (uzgodnionych corocznie z właściwymi organami administracji państwowej), szczególnie w zakresie pozyskania samic i młodzieży zwierzyny płowej oraz dzików. Organ zaznacza, iż przywołując opis stanu faktycznego pominięto tę jego część z uzupełnienia, która odnosi się wyłącznie do podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy u nabywcy w ramach stosowanych upustów cenowych (w tym sprzedaż za symboliczną złotówkę) powstaje przychód podatkowy, w związku z którym na Wnioskodawcy będą spoczywać obowiązki płatnika? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż po obniżonej cenie, w tym sprzedaż za 1 zł, nie oznacza, że towar wydawany jest bez odpłatności. Możliwość zastosowania rabatów jest ściśle określona i uzależniona od aktywności i zaangażowania członków Koła w pozyskiwaniu zwierzyny łownej.
Zatem w przypadku nabycia po obniżonej cenie (również w cenie 1 zł za sztukę) nie będą oni zobowiązani do rozpoznania przychodu z tytułu otrzymania częściowo nieodpłatnych świadczeń, w związku z czym po stronie Wnioskodawcy nie powstaną jakiekolwiek obowiązki płatnika związane ze stosowanymi rabatami. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika (pytanie nr 3).
Nadmienia się, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcia. W myśl zasady powszechnego opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przepis art. 10 ust. 1 cyt. ustawy zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są „inne źródła”. W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Stosownie do art. 11 ust. 2a. cyt. ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców; jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku; w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Natomiast z art. 11 ust. 2b powoływanej ustawy wynika, że jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia nieodpłatnego świadczenia.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem pojęcie to ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym i obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy. Z analizy przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zajmuje się realizacją zadań statutowych, do których w głównej mierze należy łowiectwo i pozyskiwanie zwierząt łownych, włączając działalność usługową (PKD: 0170Z).
Zgodnie z § 4 uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Koła Łowieckiego z dnia 21 sierpnia 2010 r.: Każdy członek Koła ma prawo zabrania na użytek własny strzelonej przez siebie sztuki zwierzyny, po zapłaceniu za nią ceny aktualnie obowiązującej w skupie, pomniejszonej o przysługujący mu rabat według zasad określonych w ust. 2 i 3. Rabat naliczony jest oddzielnie dla każdego obwodu łowieckiego. Wzięcie pierwszej sztuki nie uprawnia do rabatu. Za każdą, kolejną odstawioną do skupu w 1 klasie sztukę samic i młodzieży zwierzyny płowej oraz dzików strzelonych na polowaniu indywidualnym lub zbiorowym myśliwemu przysługuje 10% rabatu doliczanego do następnych sztuk.
Rabat nie przysługuje za sztuki pozyskane niezgodnie z obowiązującymi zasadami hodowli i etyki łowieckiej oraz zaleceniami WZ o oszczędzaniu wycinków i loch. Po zabraniu na użytek własny strzelonej przez myśliwego zwierzyny zgromadzony rabat zostaje anulowany, a jego naliczanie rozpoczyna się od początku. Na podstawie ww. uchwały i zgromadzonej dokumentacji Wnioskodawca udziela odpowiednio naliczonych rabatów. W przypadku pozyskania przez myśliwego 10 sztuk zwierzyny następuje sprzedaż za tzw. symboliczną złotówkę.
Udzielanie rabatów, w tym sprzedaż za symboliczną złotówkę, ma na celu zmobilizowanie członków Koła do realizacji planów pozyskania zwierzyny łownej (uzgodnionych corocznie z właściwymi organami administracji państwowej), szczególnie w zakresie pozyskania samic i młodzieży zwierzyny płowej oraz dzików. Nawiązując do powyższej definicji świadczenia nieodpłatnego należy wskazać, iż myśliwi nie uzyskują korzyści kosztem Wnioskodawcy bowiem Wnioskodawca udziela odpowiednio naliczonych rabatów na podstawie uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Koła Łowieckiego. A zatem myśliwi nie uzyskują przysporzenia majątkowego. Wykup zwierzyny na użytek własny nie jest zatem świadczeniem nieodpłatnym.
Biorąc zatem powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przypadku nabycia zwierzyny przez myśliwych w ramach stosowanych upustów cenowych (w tym sprzedaż za symboliczną złotówkę) nie uzyskują oni przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym po stronie Wnioskodawcy nie powstaną obowiązki płatnika związane ze stosowanymi wobec myśliwych rabatami. W świetle powyższego należało uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.