INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut.
Biura 19 listopada 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odszkodowania z tytułu utraty wartości nieruchomości - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 listopada 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odszkodowania z tytułu utraty wartości nieruchomości.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca w dniu 19 października 2009r. zawarł umowę z zakładem energetycznym, w której wyraził zgodę na wejście na teren nieruchomości w zakresie niezbędnym do budowy dwutorowej napowietrznej linii 110KV i wykonywania prac związanych z przeprowadzeniem remontów, modernizacją, eksploatacją, konserwacją, usuwaniem awarii oraz przebudową i rozbudową linii energetycznej. W związku z tym wnioskodawca otrzymał odszkodowanie za utratę wartości nieruchomości spowodowaną budową linii energetycznej.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wnioskodawca ma odprowadzić z tego tytułu podatek i rozliczyć go w PIT rocznym? Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z ustawą z dnia 06 lipca 1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 21 pkt 1 lit. g) tj. od odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód nie powinien płacić podatku. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje: Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r.
Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52 a i 52 c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Katalog źródeł przychodów określony został w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednym z nich są określone w pkt 9 wskazanego artykułu inne źródła.
Uszczegółowienie tego pojęcia zawarte zostało w art. 20 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Użycie we wskazanym przepisie sformułowania „w szczególności”, świadczy o tym, że katalog dochodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tym przepisie.
Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem: określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym, odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji, odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c, odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
Aby zatem wypłacone odszkodowanie korzystało ze zwolnienia na podstawie wskazanego przepisu, muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki: jego wysokość lub zasady ustalania muszą wynikać z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, podstawą jego przyznania nie może być zawarta umowa lub ugoda pozasądowa.
Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że wnioskodawca w dniu 19 października 2009r. zawarł umowę z zakładem energetycznym, w której wyraził zgodę na wejście na teren nieruchomości w zakresie niezbędnym do budowy dwutorowej napowietrznej linii 110KV i wykonywania prac związanych z przeprowadzeniem remontów, modernizacją, eksploatacją, konserwacją, usuwaniem awarii oraz przebudową i rozbudową linii energetycznej. W związku z tym, na podstawie tejże umowy, wnioskodawca otrzymał odszkodowanie za utratę wartości nieruchomości spowodowaną budową linii energetycznej.
Zatem, biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz prawny obowiązujący w jego zakresie stwierdzić należy, iż podstawą zwolnienia otrzymanego przez wnioskodawcę odszkodowania nie może być art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwota odszkodowania otrzymanego przez wnioskodawcę wynika bowiem jedynie z ustaleń zawartych pomiędzy stronami i ma charakter czysto umowny, a jej wysokość uwzględnia interesy obu stron.
W związku z tym należy uznać, iż przedmiotowe odszkodowanie nie jest odszkodowaniem, którego wysokość lub zasady ustalania wynikają z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Źródłem tego odszkodowania jest bowiem wola stron wyrażona w zawartym porozumieniu (umowie). Ponadto powołany przez wnioskodawcę przepis art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g) ww. ustawy stanowi wyjątek wyłączający zastosowanie przedmiotowego zwolnienia właśnie do odszkodowań przyznanych na podstawie umów i ugód.
Opisane w stanie faktycznym odszkodowanie nie może korzystać ze zwolnienia również na podstawie innych przepisów wymienionych w katalogu zwolnień zawartym w treści art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, bowiem przepisy ww. ustawy nie przewidują zwolnienia z opodatkowania odszkodowania wypłacanego tytułem utraty wartości nieruchomości. Konsekwencją powyższego będzie więc opodatkowanie kwoty odszkodowania jako przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Zatem wartość otrzymanego odszkodowania należy wykazać w zeznaniu podatkowym za dany rok podatkowy łącznie z innymi przychodami osiągniętymi w roku podatkowym.
W świetle powyższego stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.