INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura – 25 października 2012 r.), uzupełnionym w dniu 17 i 21 stycznia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości i ruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 października 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości i ruchomości.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. znak: IBPB II/1/415-935/12/MCZ, IBPB II/1/436-365/12/MCZ i IBPB II/1/436-366/12/MCZ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono w dniu 17 stycznia 2013 r. (uiszczenie brakującej opłaty) i w dniu 21 stycznia 2013 r. (pozostałe braki formalne). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 20 października 2007 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni - nie pozostawił testamentu.
Nabycie spadku stwierdzono na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego w dniu 15 czerwca 2011 r. przed notariuszem, w ten sposób, że spadek po ojcu Wnioskodawczyni na podstawie ustawy dziedziczą: Wnioskodawczyni - córka, jej siostra oraz matka - po 1/3 części każda z nich. Dnia 28 czerwca 2011 r. każda z nich złożyła w urzędzie skarbowym deklarację SD-Z2 określając wielkość udziału jako 1/6. W dniu 09 marca 2012 r. odbyła się w Sądzie rozprawa w sprawie z wniosku Wnioskodawczyni, jej siostry i matki o dział spadku, podział majątku wspólnego i zniesienie współwłasności.
Sąd Rejonowy postanowił: ustalić, że w skład majątku wspólnego byłych małżonków – matki i ojca Wnioskodawczyni wchodzi: prawo własności niezabudowanej nieruchomości, stanowiącej działki oznaczone numerami geodezyjnymi: 1003/12 i 1003/14 o łącznej powierzchni 0,3480 ha oraz prawo własności niezabudowanej nieruchomości, stanowiącej działki oznaczone numerami geodezyjnymi: 1004/1 o powierzchni 0,1288 ha i 1004/2 o powierzchni 0,4524 ha - całość nieruchomości posiada wartość 100.000,00 zł, prawo własności zabudowanej nieruchomości, stanowiącej działki oznaczone numerami geodezyjnymi: 1042/2 i 1042/3 o łącznej powierzchni 1,2169 ha oraz prawo własności niezabudowanej nieruchomości, stanowiącej działkę oznaczoną numerem geodezyjnym: 1148/2 o powierzchni 0,1764 ha - całość nieruchomości posiada wartość 400.000,00 zł, środki pieniężne - oszczędności w kwocie 200.000,00 zł, będące w posiadaniu matki Wnioskodawczyni, samochód osobowy marki Toyota Corolla, rok produkcji 2003, o wartości: 23.000,00 zł, samochód osobowy marki Fiat Panda, rok produkcji 2004, o wartości 13.000,00 zł, motor marki MZ 250, rok produkcji 1979, o wartości 500,00 złotych, przyczepa Niewiadów, rok produkcji 1992, o wartości 500,00 złotych. ustalić, że w skład spadku po ojcu Wnioskodawczyni, zmarłym dnia 20 października 2007 r., po którym stwierdzono nabycie spadku na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego w dniu 15 czerwca 2011 r. przed notariuszem wchodzi ½ prawa własności nieruchomości i ruchomości bliżej wymienionych w punkcie 1 postanowienia, dokonać działu spadku po ojcu Wnioskodawczyni, podziału majątku wspólnego byłych małżonków oraz zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, że przyznać na rzecz: Wnioskodawczyni - prawo własności nieruchomości stanowiących działki oznaczone numerami geodezyjnymi 1003/12, 1003/14, 1004/1, 1004/2, bliżej opisane w punkcie la postanowienia oraz prawo własności ruchomości bliżej opisanych w punkcie 1f, 1g, 1h postanowienia, bez spłat i dopłat dla pozostałych uczestników- wnioskodawczyń, siostry Wnioskodawczyni - prawo własności nieruchomości stanowiących działki oznaczone numerami geodezyjnymi: 1042/2, 1042/3, 1148/2 bliżej opisane w punkcie 1b postanowienia, bez spłat i dopłat dla pozostałych uczestników, matki Wnioskodawczyni - prawo własności samochodu osobowego marki Toyota Corolla, ustanowić na rzecz matki Wnioskodawczyni dożywotnią, osobistą i bezpłatną służebność mieszkania na parterze budynku mieszkalnego, znajdującego się na działkach o numerze 1042/2 i 1042/3, bliżej opisanych w punkcie 1b postanowienia oraz dożywotnie i bezpłatne prawo korzystania z tych działek i budynków gospodarczych znajdujących się na tych działkach i ustalić wartość roczną ustanowionej służebności na kwotę 1.800,00 zł, nakazać pobrać od matki Wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego opłatę sądową w kwocie 300,00 zł, nakazać matce Wnioskodawczyni aby w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r. wpłaciła Wnioskodawczyni kwotę 200.000,00 zł tytułem spłaty wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w zapłacie tej kwoty w zakreślonym terminie, ustalić, że w pozostałym zakresie uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
Ww. postanowienie uprawomocniło się w dniu 30 marca 2012 r. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że dnia 30 marca 2012 r. udała się do urzędu skarbowego celem przedstawienia ww. postanowienia Sądu i zapytania czy ponownie musi składać formularz SD-Z2 lub SD-3. W odpowiedzi usłyszała, iż „Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych - SD-Z2" przez Wnioskodawczynię, jej matkę i siostrę dnia 28 czerwca 2011 r. jest wystarczające i ponowne składanie formularza SD-Z2 oraz SD-3 jest niepotrzebne.
Ponadto Wnioskodawczyni wyjaśniła, że kwotę 200 000 zł przeznaczyła na budowę domu jednorodzinnego, wybudowanego na działkach, których stała się posiadaczem w wyniku ww. postanowienia Sądu. Kwota 200.000 zł - są to pieniądze, które rodzice Wnioskodawczyni zbierali całe życie, aby móc sfinansować budowę jej domu jednorodzinnego, gdyż jej siostra stała się właścicielem domu rodzinnego. Kwota ta stanowi dla Wnioskodawczyni formę rekompensaty w miarę sprawiedliwego podziału majątku rodziców pomiędzy Wnioskodawczynię i jej siostrę.
Rodzice Wnioskodawczyni zawsze traktowali ją i jej siostrę sprawiedliwie i nie chcieli aby któraś z nich czuła się poszkodowana finansowo; ich zamiarem był sprawiedliwy podział majątku pomiędzy ich córki. Według Wnioskodawczyni słowo „spłata" użyte w postanowieniu Sądu z dnia 09 marca 2012 r. - jest niewłaściwe, bo jak można spłacać kogoś wyzbywszy się całkowicie majątku (chodzi tu o matkę Wnioskodawczyni). W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Wnioskodawczyni musi zapłacić podatek od działek, samochodu, motoru i przyczepy, do których otrzymała prawo własności z tytułu postanowienia z dnia 9 marca 2012 r., jeśli tak to jaką kwotę?
Czy Wnioskodawczyni musi zapłacić podatek dochodowy bądź od spadków i darowizn lub podatek od czynności cywilnoprawnych za środki pieniężne, które otrzymała od matki tytułem spłaty, jeśli tak to jaką kwotę? Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna zostać obciążona podatkiem dochodowym, podatkiem od spadków i darowizn, podatkiem od czynności cywilno-prawnych ani żadnym innym podatkiem, gdyż dział spadku, podział majątku wspólnego i zniesienie współwłasności następuje pomiędzy osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej i tzw. zerowej grupy podatkowej.
Sąd uznał, iż skoro siostra Wnioskodawczyni otrzymuje dom i działkę, to Wnioskodawczyni jako rekompensatę otrzymuje od matki spłatę w kwocie 200 000 zł. W postanowieniu sądowym nie ma informacji czy zniesienie współwłasności jest odpłatne lub nieodpłatne z wyjątkiem dożywotniej służebności o wskazanej wartości (1800 zł rocznie). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Na wstępie należy wskazać, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni zajęta na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości i ruchomości.
W pozostałym zakresie wniosku, tj. w zakresie skutków podatkowych powstałych na gruncie podatku od spadków i darowizn i podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z nabyciem - w drodze działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności – nieruchomości i ruchomości oraz w zakresie skutków podatkowych powstałych na gruncie ww. podatków otrzymania kwoty 200 000 zł, zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.
W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
W związku z tym należy wskazać, iż obok pieniędzy i wartości pieniężnych, ustawodawca za przychody uważa również wartość otrzymanych świadczeń w naturze. Świadczenia w naturze to takie świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest inny niż pieniądz lub wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju świadczenia rzeczowe, chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa. Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której opodatkowaniu powinny podlegać niemal wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko te o charakterze pieniężnym. W przypadku świadczeń w naturze przychody powstają dopiero z chwilą ich otrzymania.
Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu stanu faktycznego wynika, że w dniu 20 października 2007 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni.
Spadek po nim odziedziczyły: Wnioskodawczyni, jej siostra i matka po 1/3 części każda z nich, co stwierdzono na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego w dniu 15 czerwca 2011 r. przed notariuszem.
W skład spadku po zmarłym wchodziło: prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działki oznaczone numerami geodezyjnymi: 1003/12 i 11003/14 o łącznej powierzchni 03480 ha, oraz prawo własności niezabudowanej nieruchomości, stanowiącej działki oznaczone numerami geodezyjnymi: 1004/1 o powierzchni 0,1288 ha i 1004/2 o powierzchni 0,4524 ha, o wartości 100 000 złotych, a także prawo własności zabudowanej nieruchomości, stanowiącej działki oznaczone numerami geodezyjnymi: 1042/21 i 1042/3 o łącznej powierzchni 1,2169 ha, oraz prawo własności niezabudowanej nieruchomości, stanowiącej działkę oznaczoną numerem geodezyjnym: 1148/2 o powierzchni 0,1764 ha; o wartości 400 000 zł, środki pieniężne w kwocie 200 000 zł, będące w posiadaniu matki Wnioskodawczyni, samochód osobowy marki Toyota Corolla rok produkcji 2003 o wartości 23 000 zł, samochód osobowy marki Fiat Panda rok produkcji 2004 o wartości 13 000 zł, motor marki MZ 250 rok produkcji 1979 r. o wartości 500 zł oraz przyczepa Niewiadów rok produkcji 1992 r. o wartości 500 zł.
W dnia 9 marca 2012 r. odbyła się w Sądzie rozprawa o dział spadku, podział majątku wspólnego byłych małżonków i zniesienie współwłasności, w wyniku którego postanowieniem Sądu z dnia 09 marca 2012 r. Wnioskodawczyni nabyła m.in. ww. działki niezabudowane o wartości około 100.000 zł. Ponadto stała się również posiadaczem ruchomości: samochodu osobowego marki Fiat Panda o wartości około 13.000 zł, motoru marki MZ 250 o wartości około 500 zł oraz przyczepy Niewiadów o wartości około 500 zł. Nabycie ww. nieruchomości i rzeczy ruchomych nastąpiło bez spłat i dopłat dla pozostałych spadkobierczyń.
W kontekście przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni sformułowała stanowisko, iż nie powinna zostać obciążona podatkiem dochodowym, gdyż dział spadku i zniesienie współwłasności nabytych przez nią nieruchomości i rzeczy ruchomych nastąpiło pomiędzy osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej i tzw. zerowej grupy podatkowej. Oceniając stanowisko Wnioskodawczyni, wskazać na wstępie należy, iż zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Nabycie rzeczy (ruchomych i nieruchomych) dokonane tytułem zniesienia współwłasności bez spłat i dopłat podlega regułom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym do tej części nieodpłatnego nabycia nie będą miały zastosowania uregulowania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych natomiast będzie miała zastosowanie do nabycia tytułem działu spadku, dokonanego bez spłat i dopłat, czyli tytułem nieodpłatnym. Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy.
Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc dniem nabycia spadku przez Wnioskodawczynię jest data śmierci spadkodawcy. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przed notariuszem potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Z instytucją działu spadku mamy natomiast do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom.
Jeżeli więc spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych (art. 1035 cyt. ustawy). Zgodnie z zapisem art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego dział spadku może nastąpić na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Zatem do momentu zniesienia współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Na podstawie art. 1038 § 1 Kodeksu cywilnego sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek.
Jednakże z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku. § 2 wskazuje, iż umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
Konkretyzacja ta może mieć określone skutki w podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od wielkości nabycia w drodze działu spadku. Jeżeli wartość rzeczy ruchomych i nieruchomych, nabytych w wyniku działu, jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych nie następuje nabycie podlegające opodatkowaniu, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub ruchomości nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności.
Jednakże nabycie nieruchomości lub ruchomości w drodze działu spadku w części przekraczającej udział spadkowy stanowi nabycie w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli nabycie to jest nieodpłatne, to rodzi ono określone skutki podatkowe w rozumieniu przepisów ustawy. Otrzymując nieodpłatnie – w wyniku działu spadku – część przekraczającą udział spadkowy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe mające konkretny wymiar finansowy.
W przedmiotowej sprawie jest to 2/3 z tych części nieruchomości i ruchomości, które to części weszły w skład masy spadkowej - wymienionych w postanowieniu z dnia 09 marca 2012 r. Tym samym w momencie nieodpłatnego nabycia – w wyniku sądowego działu spadku – 2/3 z tych części nieruchomości i ruchomości, które to części weszły w skład masy spadkowej, nastąpi po stronie Wnioskodawczyni przysporzenie majątkowe (uzyskane nieodpłatnie, gdyż bez żadnego ekwiwalentu finansowego bez spłat i dopłat). Przysporzenie to stanowić będzie przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wartość nieodpłatnego świadczenia, należy ustalić według uregulowań art. 11 ust. 2 powołanej ustawy, tj. na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami tego rodzaju.
Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20. Z wykładni językowej tegoż zwolnienia, a zwłaszcza z wykładni zawartego w nim zwrotu: „wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b” wynika, iż do powyższego zwolnienia uprawnione są osoby, które otrzymają świadczenia nieodpłatnie od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn.
Z analizowanego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że Wnioskodawczyni w wyniku działu spadku otrzymała od pozostałych spadkobierczyń (siostry, matki), zaliczonych do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn), ww. nieruchomości i ruchomości bez spłat i dopłat. Tym samym powyższe udziały w przedmiotowych nieruchomościach (działki) i ruchomościach (samochód, motor, przyczepa) otrzymała nieodpłatnie. Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, iż Wnioskodawczyni przysługuje zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, rację ma Wnioskodawczyni, że nabycie przez nią na podstawie ww. postanowienia Sądu z dnia 09 marca 2012 r. – w wyniku działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości i ruchomości - nie będzie rodziło obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż jak wyżej wskazano nabycie tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności nie podlega regulacjom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś nabycie tytułem nieodpłatnego działu spadku będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego stanowisko Wnioskodawczyni w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.
Do wniosku Wnioskodawczyni dołączyła kserokopie dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny (weryfikacji); jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Zatem dołączone do wniosku dokumenty pozostały bez wpływu na załatwienie sprawy.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Końcowo wskazać należy, iż przedmiotowa interpretacja - zgodnie ze złożonym wnioskiem została wydana wyłącznie dla Wnioskodawczyni. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.