INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 06 listopada 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura – 07 listopada 2012 r.), uzupełnionym w dniu 14 i 17 stycznia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania emerytury z Hiszpanii - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 07 listopada 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania emerytury z Hiszpanii. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 08 stycznia 2013 r. znak: IBPB II/1/415-974/12/MCZ wezwano o jego uzupełnienie.
Wniosek uzupełniono w dniu 14 stycznia 2013 r. (uiszczenie opłaty) i 17 stycznia 2013 r. (pozostałe braki formalne). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Po przyznaniu emerytury przez Krajowy Instytut Ubezpieczeń Społecznych w Hiszpanii Wnioskodawca w lipcu 2012 r. wrócił na stałe do Polski. W tym też miesiącu przekazano Wnioskodawcy emeryturę za miesiąc czerwiec na jego rachunek bankowy w Polsce. Emeryturę tę nadal otrzymuje za każdy kolejny miesiąc. Co miesiąc jest też potrącany podatek dochodowy od ww. emerytury. Emerytura jest przekazywana jako emerytura netto.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że: emerytura z Hiszpanii nie jest wypłacana w zamian za pełnienie funkcji publicznych na rzecz państwa – Hiszpanii; pracując w Hiszpanii Wnioskodawca nie pełnił żadnej funkcji publicznej, jest obywatelem Polski i nie ma obywatelstwa żadnego innego kraju; posiada wyłącznie obywatelstwo polskie, kwota emerytury, jaką uzyskuje z Hiszpanii jest kwotą netto, co wyraźnie wynika zarówno z dokumentu wystawionego przez hiszpański organ rentowy - przetłumaczonego na język polski - jak i z faktu, że zanim przyjechał do Polski to otrzymywał kwotę 618,90 euro netto (czyli na rękę) emerytury hiszpańskiej; dopiero po przyjeździe do Polski kwota emerytury netto jest dodatkowo zmniejszona o podatek.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy emerytura w kwocie netto uzyskiwana z Hiszpanii podlega opodatkowaniu w Polsce? Zdaniem Wnioskodawcy, emerytura w kwocie netto uzyskiwana z Hiszpanii nie podlega opodatkowaniu w Polsce. W związku z tym pobieranie podatku od kwoty netto emerytury (czyli od kwoty odpowiadającej równowartości 618,90 euro po przeliczeniu) jest niesłuszne i bezprawne, ponieważ nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa, które mówią wyraźnie, że podatek potrąca się od kwoty brutto, a nie od kwoty netto. Potrącając podatek od kwoty netto emerytury bank działa zatem z naruszeniem przepisów prawa.
W ocenie Wnioskodawcy kwota wypłacanej emerytury jest kwotą na „rękę", czyli netto i przed przyjazdem do Polski z tej sumy nie były potrącane żadne podatki, a hiszpański odpowiednik organu rentowego w swojej decyzji wyraźnie stwierdził, że kwota 618,90 euro jest kwotą netto, w związku z czym nie podlega już żadnym pomniejszeniom, ani potrąceniom i jest to suma docelowo należna, jaka powinna być Wnioskodawcy wypłacana. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2012, poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a tej ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Przepisy art. 3 ust. 1 i 1a stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy). Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca uzyskuje dochody z emerytury otrzymywanej z Hiszpanii. W przedmiotowej sprawie mają więc zastosowanie przepisy umowy polsko-hiszpańskiej.
W myśl art. 18 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Madrycie w dniu 15 listopada 1979 r. (Dz.U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127), stosownie do postanowień ustępu 2 artykułu 19 emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości, będą opodatkowane tylko w tym Państwie (w Polsce).
Zgodnie z treścią art. 19 ust. 2 lit. a) ww. umowy, jakakolwiek renta lub emerytura, wypłacana przez Umawiające się Państwo (Hiszpanię), jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych przez to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną jakiejkolwiek osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, będzie opodatkowana tylko w tym Państwie (w Hiszpanii).
Jednakże takie renty lub emerytury będą opodatkowane tylko w tym drugim Umawiającym się Państwie (w Polsce), jeżeli osoba je otrzymująca jest obywatelem tego Państwa i ma w nim miejsce zamieszkania (w Polsce) - art. 19 ust. 2 lit. b) ww. umowy. W świetle powyższego, świadczenie emerytalne otrzymywane z systemu ubezpieczeń społecznych Hiszpanii przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce są opodatkowane wyłącznie w Polsce. Renty lub emerytury są opodatkowane wyłącznie w Hiszpanii, wtedy gdy są wypłacane w związku z pełnieniem w przeszłości funkcji publicznych na rzecz Hiszpanii, jednakże pod warunkiem, że nie zachodzi wyłączenie określone w art. 19 ust. 2 lit. b) umowy.
Jak wynika z treści wniosku oraz jego uzupełnienia, Wnioskodawca, który jest wyłącznie obywatelem polskim i ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, otrzymuje emeryturę wypłacaną z Hiszpanii. Emerytura ta jest wypłacana na podstawie hiszpańskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Emerytura ta nie jest wypłacana w zamian za pełnienie funkcji publicznych na rzecz państwa - Hiszpanii. Pracując w Hiszpanii Wnioskodawca nie pełnił żadnej funkcji publicznej. Od emerytury w kwocie 618,90 euro nie był pobierany w Hiszpanii żaden podatek. W decyzji emerytalnej ww. kwotę hiszpański organ emerytalny określił jako kwotę netto.
Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 18 ww. umowy polsko-hiszpańskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, otrzymywana przez Wnioskodawcę emerytura z Hiszpanii jest opodatkowana wyłącznie w Polsce. W związku z tym bank jako płatnik zasadnie pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od emerytury otrzymywanej z Hiszpanii.
Fakt, że w decyzji emerytalnej hiszpańskiego organu ubezpieczeń społecznych ww. kwotę emerytury określono – jak wskazał Wnioskodawca - jako kwotę netto, nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Bowiem skoro hiszpański organ ubezpieczeń społecznych nie pobiera podatku – nie ma zatem określonej innej kwoty niż kwota wypłacana Wnioskodawcy. Zatem kwota wpływająca na konto bankowe Wnioskodawcy jest tą kwotą, od której płatnik winien pobrać zaliczkę na podatek dochodowy. W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za nieprawidłowe. Do wniosku Wnioskodawca dołączył kserokopię dokumentu.
Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny (weryfikacji); jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Zatem treść dołączonych do wniosku dokumentów pozostaje bez wpływu na załatwienie sprawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.