INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 2 października 2013 r. (data otrzymania 4 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości w drodze dożywocia – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 października 2013 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości w drodze dożywocia.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest jedynym właścicielem nieruchomości obejmującej działkę nr 712/1 wraz z posadowionymi na niej zabudowaniami (mały budynek mieszkalny, ogrodzenie i wiata), dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą. Wszystkie zabudowania są trwale związane z gruntem. Własność powyższej nieruchomości Wnioskodawca nabył na podstawie aktu notarialnego –umowy sprzedaży z 11 grudnia 1996 r. – z tym, że na działce znajdował się wówczas stary budynek mieszkalny, który później Wnioskodawca rozebrał.
Nowy budynek mieszkalny wybudował (ukończył budowę) w 2008 r., a decyzja o pozwoleniu na jego użytkowanie stała się ostateczna z 16 czerwca 2009 r. W 2008 r. Wnioskodawca wybudował także ogrodzenie, rok później, tj. w 2010 r. wybudował wiatę. Obecnie Wnioskodawca zamierza własność całej opisanej nieruchomości przenieść na rzecz swojej córki w drodze umowy o dożywocie (art. 908 k.c).
W umowie tej zamierza w oparciu o art. 395 § 1 k.c. zawrzeć klauzulę o przysługującym mu jako zbywcy nieruchomości prawie odstąpienia od tej umowy do dnia 31 grudnia 2019 r. W związku z powyższym zdarzeniem zadano m.in. następujące pytanie: Czy pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca kupił działkę wraz ze starym budynkiem mieszkalnym, czyli od 31 grudnia 1996 r., czy też od daty wybudowania (31 grudnia 2008 r.) lub uprawomocnienia się decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (31 grudnia 2009 r.) nowego budynku mieszkalnego?
(pytanie oznaczone we wniosku nr 1) Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu uzyskania świadczeń objętych treścią dożywocia, czyli uzyskania przychodu nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, albowiem początek pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym kupił działkę wraz ze starym budynkiem mieszkalnym, czyli od dnia 31 grudnia 1996 r. Zgodnie z art. 46 § 1 k.c. nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty) jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
W konkretnym przypadku budynki i budowle nie stanowią odrębnego od gruntu przedmiotu własności. Są zatem jego (tegoż gruntu) częściami składowymi w rozumieniu art. 48 k.c. Zdaniem Wnioskodawcy, podobne stanowisko zajęła Izba Skarbowa w Łodzi w piśmie z 24 maja 2011 r. Znak: IPTPB2/415-54/11-2/KK, a także Izba Skarbowa w Warszawie w piśmie z 25 czerwca 2008 r. Znak: IPPB2/415-558/08-2/AS, a co najważniejsze Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 8 czerwca 2010 r. Znak: IBPBII/2/415-281/10/MMa. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1. Ocena stanowiska w zakresie pytania nr 2 została zawarta w odrębnej interpretacji. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz.U. z 2012 r. poz. 361 zm. zm.) – źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Użyte w cytowanym przepisie pojęcie „odpłatne zbycie” oznacza przeniesienie własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Tym samym w pojęciu tym mieści się nie tylko umowa sprzedaży, ale każda forma odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, w tym umowa dożywocia. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w 1996 r. kupił nieruchomość, na której w 2008 r. wybudował budynek mieszkalny. Decyzja o pozwoleniu na jego użytkowanie uprawomocniła się w 2009 r. W 2008 r. Wnioskodawca wybudował również ogrodzenie, a rok później tj. w 2010 r. wybudował wiatę. Obecnie Wnioskodawca zamierza nieruchomość zbyć w drodze umowy o dożywocie.
Aby stwierdzić, czy w opisanej we wniosku sytuacji, sprzedaż zabudowanej nieruchomości będzie źródłem przychodu, istotne jest ustalenie daty jej nabycia. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, w związku z czym należy odnieść się do definicji zawartej w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego – nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego – z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych (art. 47 § 1 tego Kodeksu).
Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym i tylko w takim przypadku istotne znaczenie będzie miała data jego wybudowania.
Podsumowując, w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). To oznacza, że skoro budynek nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Dlatego za datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu, niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek. Bez znaczenia pozostaje zatem również okoliczność, kiedy budynek mieszkalny został oddany do użytkowania.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że za datę nabycia nieruchomości, którą Wnioskodawca zamierza odpłatnie zbyć w drodze umowy dożywocia należy przyjąć datę nabycia gruntu tj. 11 grudnia 1996 r. W konsekwencji bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca 1996 r. Oznacza to, że termin, o którym mowa w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w omawianej sprawie upłynął w dniu 31 grudnia 2001 r. Należy zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, że planowane przez niego odpłatne zbycie zabudowanej nieruchomości w ogóle nie będzie stanowić źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 uznano za prawidłowe. W odniesieniu do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji Ministra Finansów, Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.