INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 01 grudnia 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura 10 grudnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przez spadkobiercę przychodu z tytułu sprzedaży udziału w uprzednio wywłaszczonej nieruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 grudnia 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przez spadkobiercę przychodu z tytułu sprzedaży udziału w uprzednio wywłaszczonej nieruchomości.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Na podstawie decyzji, która stała się ostateczna z dniem 23 grudnia 2009 r., starosty działającego na podstawie art. 136 i następne, art. 217 ust. 2 oraz art. 96 ust. 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. z 2004 r. Dz. U. Nr 260 poz. 2163 z późn. zm.) oraz art. 104 i 105 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. z 2000 r. Dz. U. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) orzeczono o zwrocie nieruchomości oznaczonej na mapie sytuacyjnej jako działka nr 69/7 o powierzchni 449 m², nr 69/8 o powierzchni 83 m², nr 1/31 o powierzchni 16 m², dla której prowadzona jest księga wieczysta (według księgi wieczystej działka nr 69/4 i część działki nr 1/5).
Zwrot następuje na rzecz wnioskodawcy w ½ części oraz siostry wnioskodawcy również w ½ części. Zwrot nieruchomości polega na przywróceniu prawa własności ww. osobom i następuje z dniem, w którym decyzja o zwrocie stanie się ostateczna (tj. z dniem 23 grudnia 2009 r.). Dla nieruchomości prowadzona była księga wieczysta, gdzie jako współwłaściciele byli wpisani rodzice wnioskodawcy. Ojciec wnioskodawcy zmarł w 1976 r. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 15 czerwca 1992 r. spadek po ojcu nabyli żona zmarłego oraz dwoje dzieci w tym wnioskodawca po 1/3 części każdy z nich.
Matka wnioskodawcy zmarła w 2006 r. Postanowieniem z dnia 2007 r. Sąd Rejonowy stwierdził, że spadek po zmarłej nabył wnioskodawca oraz jego siostra po ½ części każdy z nich. W 2012 r. doszło do sprzedaży ww. nieruchomości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanej sytuacji wnioskodawca będzie zobowiązany do opłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości? Zdaniem wnioskodawcy, dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych datą nabycia nie jest data zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, lecz w razie otrzymania spadku - data śmierci spadkodawców. Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca powołuje wyroki sądów.
Zwrot nieruchomości na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami powoduje przywrócenie stosunków prawnorzeczowych na nieruchomości do stanu sprzed wywłaszczenia.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominują stanowiska, że zwrot nieruchomości jest restytucją (przywróceniem) stosunków prawnych sprzed wywłaszczenia, np. w wyroku z dnia 26 stycznia 1995 r., sygn. akt IV SA 1713/93. Podobne stanowisko zajął również Sąd Najwyższy, np. w uchwale z dnia 25 stycznia 1996 r., sygn. akt III AZP 31/95. Sąd stwierdził również, że dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych datą nabycia nie jest data zwrócenia wywłaszczonej nieruchomości, lecz w razie otrzymania spadku roszczenia do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - data nabycia tego spadku (podobnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 17 grudnia 1996 r., sygn. akt FPS 7/96).
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej (zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie). Wnioskodawca wskazał, że jego ojciec zmarł w 1976 r. a matka w 2006 r., sprzedaż nieruchomości nastąpiła w 2012 r. - upłynęło więc 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego od daty śmierci spadkodawców.
W związku z tym wnioskodawca uważa, że dochód uzyskany ze sprzedaży jego udziału nie podlega opodatkowaniu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której państwo wkracza w sferę indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej. W drodze decyzji dochodzi m.in. do pozbawienia dotychczasowego właściciela prawa własności nieruchomości, z drugiej zaś strony do przejścia prawa własności na rzecz Skarbu Państwa lub gminy. Jednocześnie ustawa zawiera swoistą gwarancję, że wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który dokonano wywłaszczenia. Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości w przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu na jaki dokonano wywłaszczenia.
Stosownie zatem do art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Celem zwrotu jest więc przywrócenie stosunków własnościowych sprzed wywłaszczenia. Decyzja o zwrocie nieruchomości pełni zatem funkcję restytucyjną, przywraca bowiem prawo własności nieruchomości. W przypadku zwrotu nieruchomości nie mamy więc do czynienia z kreowaniem prawa własności tylko z jego przywróceniem.
Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie nie można mówić o przeniesieniu prawa własności na zasadach ogólnych wynikających z przepisów o charakterze cywilnoprawnym, ale jedynie o restytucji (przywróceniu) stanu sprzed wywłaszczenia. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że na mocy decyzji z dnia 23 grudnia 2009 r. zwrócono na rzecz spadkobierców poprzednich właścicieli uprzednio wywłaszczoną nieruchomość. Spadkodawcami byli rodzice wnioskodawcy, po których wnioskodawca wraz z siostrą nabył udział po ½ w nieruchomości.
Ojciec wnioskodawcy zmarł w 1976 r. a matka wnioskodawcy zmarła w 2006 r. Zwrócona nieruchomość została sprzedana w 2012 r. Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, iż dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Sąd postanowieniem stwierdza jedynie fakt nabycia spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § 1 Kodeksu). Postanowienie o nabyciu spadku potwierdza prawo spadkobiercy do spadku od momentu jego otwarcia.
Istotna dla podatku dochodowego jest zatem data stwierdzająca dzień otwarcia spadku czyli data śmierci każdego ze spadkodawców, a nie data postanowienia sądu o nabyciu spadku. Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że w datach tożsamych z datami śmierci spadkodawców, tj. w 1976 r. oraz w 2006 r. wnioskodawca nabył udziały w uprzednio wywłaszczonej nieruchomości. Nieruchomość zwrócona w dniu 23 grudnia 2009 r. spadkobiercom poprzednich właścicieli została w 2012 r. sprzedana.
Zatem sprzedaż udziału wynoszącego ½ jaki wnioskodawca posiadał w przedmiotowej nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ponieważ od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie udziału po każdym ze spadkodawców upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy, iż dochód ze sprzedaży jego udziału w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu należało uznać za prawidłowe.
W odniesieniu natomiast do powołanych przez wnioskodawcę wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, iż powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Wyroki nie stanowią powszechnie obowiązującego źródła prawa, dlatego nie mogą stanowić podstawy orzekania. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.