INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 23 kwietnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi odsetkowej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 kwietnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi odsetkowej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca inwestycję mieszkaniową (prowadzoną wraz z żoną budowę domu jednorodzinnego) zakończył w grudniu 2007r. - na ten miesiąc datowane są dokumenty potwierdzające przyjęcie przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego oraz zawiadomienie Urzędu Gminy o nadaniu numeru porządkowego nieruchomości.
Pozostałe warunki i okoliczności co do "ulgi odsetkowej" w związku z finansowaniem inwestycji mieszkaniowej kredytem bankowym nie stanowią treści zapytania i są bezsporne. Tak więc wnioskodawca nabył wraz z małżonką w latach 2007-2027 prawo do pomniejszania podstawy opodatkowania o kwotę odsetek od kredytu hipotecznego w wysokości określonej w art. 26b ust. 4. Jako że przedmiotem zapytania nie jest samo prawo do odliczenia odsetek a jedynie sposób obliczenia kwoty odsetek podlegających odliczeniu, wnioskodawca ogranicza się do stwierdzenia, że spełnia wraz z małżonką wszelkie przesłanki wynikające z art. 26b ustawy.
Jako pierwszy rok skorzystania z ulgi wybrali rok 2008 (a więc z zeznaniem podatkowym za 2008r. składają również PIT-2K). Wątpliwości wnioskodawcy nie budzi również wysokość kwoty, o której mowa w art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy – małżonkowie przyjmują, że przez cały okres korzystania przez nich z ulgi wynosić będzie 189.000 zł (wynika z zakończenia inwestycji w 2007r.), lub jej równowartość w € w przypadku wstąpienia Polski do strefy EURO.
Przedmiotem zapytania jest interpretacja art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r., które przytoczone in extenso brzmi: "Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wyłącznie odsetki: naliczone za okres począwszy od dnia 1 stycznia 2002r., z zastrzeżeniem ust. 5, i zapłacone od tego dnia, od tej części kredytu, która nie przekracza kwoty odpowiadającej kwocie określonej zgodnie z art. 27a ust. 2, ustalonej w roku zakończenia inwestycji." Wątpliwości interpretacyjne wnioskodawcy budzi, jego zdaniem lakoniczne sformułowanie „od tej części kredytu, która nie przekracza kwoty …”.
Dlatego wnioskodawca przedstawia sposób w jaki zamierza obliczyć podlegające w jego indywidualnym przypadku w roku 2008 i następnych odliczeniu od dochodu odsetki, prosząc jednocześnie o potwierdzenie, że jego sposób interpretacji zapisów art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r. jest właściwy (prawidłowy). Wnioskodawca kredyt na finansowanie inwestycji mieszkaniowej (łącznie 250.000 zł) zaciągnąłem w czterech transzach: 13 listopada 2006r. 95.625 zł; 06 października 2006r. 73.125 zł; 16 sierpnia 2006r. 48.750 zł i 29 maja 2006r. 32.500 zł. Dodatkowo końcem 2007r.
(ze względu na gwałtownie rosnące wówczas oprocentowanie) przedterminowo spłacił 37.000 zł kapitału kredytu. Tym samym już w 2010r. (o ile wnioskodawca kredyt będzie spłacał regularnie) zadłużenie z tytułu kredytu spadnie poniżej kwoty 189.000 zł. Zapytanie dotyczy prawidłowości wyliczenia odsetek, jakie wnioskodawca może odliczyć w roku 2008 i następnych. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy wnioskodawca ma prawo w okresach kiedy jego zobowiązanie kapitałowe wobec banku przekracza kwotę 189.000 zł, odliczać od podstawy opodatkowania kwoty w wysokości 189.000 zł x stopa procentowa ustalona w umowie z bankiem x ilość dni w okresie / 365 dni w roku?
Natomiast w okresach kiedy wielkość zadłużenia wnioskodawcy w stosunku do banku jest niższa niż 189.000 zł (w początkowym okresie, kiedy kredyt wypłacany był w transzach oraz po 2010r.) ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania całości odsetek od kredytu? Wnioskodawca w zapytaniu kładzie nacisk na rozróżnienie, czy odliczać można odsetki zapłacone od kwoty 189.000 zł lub mniej; czy też "kwotę zapłaconych odsetek" x 189.000 zł / "początkowa wielkość kredytu". Zdaniem wnioskodawcy właściwa jest interpretacja pierwszego sposobu. Wątpliwości wnioskodawcy budzi sposób obliczenia „tej części kredytu, która nie przekracza kwoty…”.
Zdaniem wnioskodawcy w przyjętym piśmiennictwie, w tym w wydanej przez Ministerstwo Finansów „Broszurze informacyjnej do załącznika PIT/D" lansowana jest koncepcja, że odliczeniu przypada kwota odsetek obliczona jako: Odsetki do odliczenia = odsetki zapłacone x (189.000 zł / całkowita kwota kredytu) x 100%.
Tym samym w opinii wnioskodawcy lansowana jest koncepcja jakiegoś „wskaźnika iloczynu 70 m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego do celów obliczenia premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy, określonej na rok zakończenia inwestycji do kwoty udzielonego kredytu", która w ocenie wnioskodawcy nie wynika w żaden sposób z treści zapisów art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy.
Co więcej, zdaniem wnioskodawcy, przyjęcie koncepcji tego „wskaźnika" oznacza skrajnie niekorzystne dla podatnika kwoty odliczeń odsetek od dochodu w kolejnych latach kredytu, kiedy to odsetki ulegają zmniejszeniu w związku z zmniejszaniem się salda kapitału kredytu hipotecznego a „wskaźnik" pozostaje bez zmian. Dodatkowo nie jest wnioskodawcy znany przepis prawa podatkowego, który by przyznawał „całkowitej kwocie kredytu", „udzielonej kwocie kredytu", „kwocie kredytu wynikającej z umowy kredytowej" jakieś szczególne znaczenie, w tym branie jej za podstawę obliczeń możliwych do odliczenia w ramach ulgi odsetek - ustawa mówi tylko o "części kredytu".
Nadto kredyty hipoteczne nie są prostymi kredytami, gdzie kwota kredytu pozostaje stała i spłacana jednorazowo na koniec okresu kredytowania a przez okres kredytowania pobierane są jedynie odsetki. Tylko bowiem w takiej sytuacji zdaniem wnioskodawcy „przykład" przedstawiony w „Broszurze informacyjnej do załącznika PIT/D" i szeroko rozpowszechniony w piśmiennictwie miałby zastosowanie. W przypadku kredytów hipotecznych często są one wypłacane w ratach na przestrzeni wielu miesięcy oraz spłacane co miesiąc zarówno w części kapitałowej jak i odsetkowej.
Dodatkowo podczas spłaty kredytu mogą być dokonywane przedterminowe spłaty znaczących ilości kapitału (jak w przypadku wnioskodawcy), a przez cały okres finansowania hipotecznego obniża się saldo pożyczonego kapitału, generując coraz mniejszą ilość odsetek, co przy użyciu stałego „wskaźnika" znacząco zaniżałoby możliwe do odliczenia odsetki. Zdaniem wnioskodawcy, próba dokonania wykładni przepisu art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy dla przypadku wnioskodawcy przedstawia się następująco: Wykładnia językowa.
W opinii wnioskodawcy bez najmniejszego uszczerbku dla dokonanej wykładni można art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy (w jego szczególnym przypadku) zapisać jako: Odliczenie, obejmuje wyłącznie odsetki od tej części kredytu, która nie przekracza kwoty 189.000 zł. Jednymi z najbardziej charakterystycznych dyrektyw wykładni językowej w opinii wnioskodawcy są: Gdy nie ma w tekście prawnych definicji legalnych: interpretowanych zwrotom prawnym nie należy nadawać znaczenie odmiennego od potocznego, chyba że istnieją dostateczne rację przypisania im odmiennego znaczenia - tutaj pod pojęciem kredyt należy rozumieć zdaniem wnioskodawcy jego zobowiązanie względem banku.
Jest to właśnie potoczne rozumienie słowa kredyt. Nie jest potocznym rozumieniem słowa kredyt „kwota udzielonego kredytu". Znaczenie potoczne „posiadania czegoś na kredyt czy kredytu jest oznaczeniem istnienia zobowiązania pomiędzy klientem banku a bankiem. Jako potoczne rozumienie słowa kredyt można uznać również bieżącą wysokość zobowiązań kredytowych. Na pytanie „jakie masz kredyty" czy „ile masz kredytu" odpowiadamy odnosząc się zwykle do tego co nam pozostało do spłaty a nie co do tego ile zaciągnęliśmy nominalnie w przeszłości.
Jeżeli określony termin należy do terminów specyficznych w określonej dziedzinie wiedzy, to należy przyjąć, iż termin ten ma takie znaczenie, jak w tych dziedzinach (domniemanie znaczenia specjalnego) - trudno uznać termin „część kredytu" za termin specjalistyczny, zaś w materii finansowej słowo kredyt nie powinno być rozpatrywane bez dookreślenia takiego jak „kwota udzielonego kredytu" czy „wysokość zobowiązania kredytowego".
Biorąc powyższe pod uwagę wnioskodawca uważa, że posiadając wiedzę o zapisach umownych co do wysokości i sposoby naliczania odsetek od jego kredytu hipotecznego ma prawo w okresach kiedy jego zobowiązanie kapitałowe wobec banku przekracza kwotę 189.000 zł, odliczać od podstawy opodatkowania kwoty w wysokości 189.000 zł x stopa procentowa ustalona w umowie z bankiem x ilość dni w okresie / 365 dni w roku (wynika to z zapisów umowy kredytowej).
Natomiast w okresach kiedy wielkość jego zadłużenia w stosunku do banku jest niższa niż 189.000 zł (w początkowym okresie, kiedy kredyt wypłacany był w transzach oraz po 2010r. - kiedy saldo kredytu spadnie poniżej 189.000 zł) ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania wszystkich odsetek od kredytu. Zdaniem wnioskodawcy wyprowadza to z wykładni językowej. Zaciągnął kredyt w wysokości 250.000 zł. Dzieli się on na dwie części (termin użyty wprost przez ustawodawcę; część kredytu da się w prosty sposób wyrazić w zł). Część w wysokości 189.000 zł (od której odsetki przysługują odliczeniu) i część w wysokości 61.000 zł.
Odsetki od tej pierwszej części ma prawo odliczać od podstawy opodatkowania. Wykładnia celowościowa (teleologiczna) - przepis ustawy musi być tłumaczony tak, aby był najbardziej zdatnym środkiem do osiągnięcia celu ustawy. Celem ustawy zdaniem wnioskodawcy w zakresie art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy jest danie impulsu fiskalnego do stymulacji budownictwa mieszkaniowego w Polsce. Przyznanie obywatelom ulgi podatkowej „ulgi odsetkowej" ma na celu rozwiązanie palącego problemu społecznego niedoboru mieszkań dla ludności.
Tym samym w ocenie wnioskodawcy należy uznać, że możliwość odliczenia przez niego odsetek od kwoty 189.000 zł przez cały okres gdy jego zadłużenie kapitałowe w stosunku do banku jest wyższe od kwoty 189.000 zł oraz całej kwoty odsetek gdy saldo kapitałowe jest mniejsze od 189.000 zł jest bardziej zgodne z celem ustawy niż odliczanie rocznych odsetek od kredytu razy współczynnik 189/250. W tym drugim przypadku zachęta fiskalna jest bowiem mniejsza wraz z każdym rokiem korzystania z ulgi.
Wykładnia funkcjonalna - interpretując przepis prawny należy uwzględniać jego funkcję, do najważniejszych dyrektyw interpretacyjnych wykładni funkcjonalnej należą: przy interpretacji należy brać pod uwagę normy moralne, zasady sprawiedliwości, słuszności, konsekwencje społeczne i ekonomiczne i wybrać taką interpretację która będzie najkorzystniejsza, interpretując przepisy należy brać pod uwagę cel regulacji prawnej (ratio legis), przepisy prawne należy interpretować zgodnie z wolą historycznego i aktualnego prawodawcy.
Funkcją wprowadzonego przez ustawodawcę limitu iloczynu 70 m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego do celów obliczenia premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy, określonej na rok zakończenia inwestycji było zdaniem wnioskodawcy zracjonalizowanie wielkości zachęty fiskalnej do rzeczywistych potrzeb społecznych ergo kwota 189.000 zł jest rozsądną przy budowie domku jednorodzinnego lub zakupie mieszkania na rynku pierwotnym. Jest jednocześnie zdecydowanie za mała przy budowie wielkiej rezydencji.
Jednakże równość obywateli wg. prawa nie może uzależniać możliwej kwoty odliczenia odsetek od kredytu od wysokości zaciągniętego kredytu. Gdy kwota kredytu (bieżącego salda kredytowego przy obliczaniu odsetek) nie przekracza 189.000 zł odliczyć można całą wielkość odsetek. Przy przekroczeniu 189.000 zł odliczyć można jedynie odsetki od kwoty 189.000 zł, niezależnie od tego czy podatnik zaciągnął 250.000 zł czy 2,5 mln zł kredytu. Zdaniem wnioskodawcy celem ustawy jest bowiem danie impulsu fiskalnego dla zapewnienia podstawowych potrzeb bytowych obywateli, czemu odpowiada „iloczyn 70 m2 powierzchni użytkowej...".
Gdy ktoś zaciąga kredyt „ponad standard" to zgodnie z zasadą równości obywateli wobec prawa, korzysta z zachęty fiskalnej w stosunku tylko do podstawowych potrzeb bytowych ergo „iloczyn 70 m2 ..." a za „metraż ponad standard" płaci wyłącznie z własnej kieszeni, niekorzystając z zachęty podatkowej. I tu mamy w ocenie wnioskodawcy do czynienia z funkcją limitu - zapobiega nadużyciu ulgi odsetkowej przez podatników do zapewniania ponadnormatywnej, nieuzasadnionej „potrzebami bytowymi" funkcji mieszkaniowej.
Stosując dodatkowo przy wykładni lakonicznego zapisu ustawy „od tej części kredytu, która nie przekracza kwoty...": nakaz wykładni literalnej przepisów prawa podatkowego - w tekście ustawy występuje zwrot: „tej części kredytu", nie występują terminy „udzielony kredyt", „wartość umowna kredytu" i tym podobne odnoszące się do „całkowitej kwoty kredytu" ani terminy „wskaźnik, procent, proporcjonalnie", zakaz stosowania wykładni rozszerzającej w prawie podatkowym (nullum tributum sine lege - żadnego podatku bez ustawy) - nie można rozszerzyć art. 26b ust. 4 pkt 2 ustawy w kierunku wprowadzania „wskaźnika" 189/250, wolności i uprawnienia mogą być interpretowane rozszerzająco – zdaniem wnioskodawcy skoro ustawodawca nie wprowadził czytelnego algorytmu obliczania możliwych do odliczenia od podstawy opodatkowania odsetek, to wnioskodawca stosuje najkorzystniejszą dla siebie interpretację, domniemanie racjonalności prawodawcy – zdaniem wnioskodawcy jego sposób obliczeń nie wymaga wprowadzania żadnych dodatkowych pojęć typu wskaźnik 189/250, co jest zgodne już ze stosowaną od średniowiecza tzw. brzytwą Okhama, domniemanie prawodawcy dążenia do społecznie aprobowanych celów - odliczenie przez wnioskodawcę jak największej kwoty odsetek, a więc w sposób zaprezentowany w poniższym wyliczeniu zdecydowanie daje największy efekt „społecznie aprobowanego celu" - maksymalizacji zachęty fiskalnej dla budownictwa mieszkaniowego - budownictwo kołem zamachowym gospodarki itd.), domniemanie prawodawcy liczenia się z konsekwencjami empirycznymi podejmowanych decyzji – wnioskodawca uważa, iż należy się spodziewać, że prawodawca przewidział, jego interpretację przepisu i w skali całego kraju jest świadomy że budżet państwa będzie do 2027r. ponosił koszty boomu budownictwa mieszkaniowego w latach 2002-2006, reguły argumentum a completudine - organy państwa mogą czynić to na co im prawo wyraźnie zezwala obywatele zaś na to co prawo im nie zakazuje, czyli zasady praworządności – zdaniem wnioskodawcy prawodawca nie narzucił mu sposobu (algorytmu) obliczania wysokości odsetek od kredytu hipotecznego które mogą pomniejszyć podstawę opodatkowania – wnioskodawca przyjmuje najkorzystniejszą dla siebie wersję.
Wnioskodawca stwierdza, że przedstawiona przez niego wykładnia jest prawidłowa. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie innych ustaw (Dz.
U. Nr 217, poz. 1588) podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie o podatku ryczałtowym w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed 1 stycznia 2007r., nie dłużej jednak niż do 31 grudnia 2027r. Zgodnie treścią art. 26b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r.
Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r. od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej budowa budynku mieszkalnego.
Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zagwarantowała zatem korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych osobom, którym bank udzielił kredytu w latach 2002-2006 na cel określony w art. 26b ust. 1 ww. ustawy przy równoczesnym spełnieniu wszystkich wymogów jakie stawia w art. 26b ww. ustawa. W przepisie art. 26b ust. 4 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.
W myśl tego przepisu odliczenie, o którym mowa w ust. 1 obejmuje wyłącznie odsetki: naliczone za okres począwszy od dnia 1 stycznia 2002r., z zastrzeżeniem ust. 5, i zapłacone od tego dnia, od tej części kredytu, która nie przekracza kwoty stanowiącej iloczyn 70 m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego do celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy, określonej na rok zakończenia inwestycji, z zastrzeżeniem ust. 10. Kwota ta w kolejnych następujących po sobie latach podatkowych nie może ulec zmianie.
W tym celu dla ustalania tej podstawy przyjmuje się najwyższy w okresie obowiązywania ustawy wskaźnik przeliczeniowy 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego do celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 26b ust. 10 ww. ustawy). Reasumując, wysokość dokonywanych odliczeń jest limitowana. Odliczenie obejmuje jedynie odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która nie przekracza limitu. W latach 2002-2007r. limit ten wynosi 189.000 zł. Ostateczną kwotę limitu kredytu podatnik zobowiązany jest ustalić dopiero w roku zakończenia inwestycji.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca w 2007r. zakończył inwestycję mieszkaniową, na którą zaciągnął kredyt w wysokości 250.000 zł, czyli w wysokości przekraczającej limit 189.000 zł. Aby obliczyć kwotę odsetek podlegającą odliczeniu należy 189.000 zł pomnożyć przez kwotę zapłaconych odsetek i podzielić przez wysokość zaciągniętego kredytu (tj. 250.000 zł). Wnioskodawcy w ramach ulgi odsetkowej przysługuje więc prawo do odliczenia określonego procentu zapłaconych odsetek.
Procent ten wynika z podzielenia kwoty limitowanej przez kwotę udzielonego kredytu: 189.000/250.000. Sposób interpretacji przez wnioskodawcę przepisów regulujących tzw. ulgę odsetkową jest niedopuszczalny. Ulga odsetkowa to prawo do odliczania od podstawy obliczenia podatku, faktycznie poniesionych w roku podatkowym wydatków na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Bezsprzecznie należy stwierdzić, że kredyt udzielony wnioskodawcy na sfinansowanie inwestycji mieszkaniowej wynosi 250.000 zł.
Z upływem lat będzie się zmniejszać wartość zadłużenia wnioskodawcy ale nie zmienia to faktu, że bank udzielił wnioskodawcy kredyt w wysokości 250.000 zł. Limit określa się na rok zakończenia inwestycji i dotyczy on całego kredytu a nie poszczególnych transz lub pozostałej do spłacenia kwoty zadłużenia. Istotne jest to, jaką kwotę kredytu zaciągnął podatnik na inwestycję mieszkaniową. Skoro kredyt udzielony wnioskodawcy przekracza 189.000 zł tym samym nie ma on prawa do odliczania w pełnej wysokości zapłaconych odsetek w żadnym roku podatkowym.
Wskazać przy tym należy, iż art. 26b ust. 4 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r., będący przedmiotem wniosku odnosi się w swej treści do odliczenia, o którym mowa w ust. 1 art. 26b czyli faktycznie poniesionych w roku podatkowym wydatków na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi posiadającemu w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych wskazanej w tym przepisie. Kwota udzielonego kredytu wynika z umowy kredytowej i nie jest nią uruchomiona transza czy też pozostająca do spłaty kwota.
Zatem odliczenie, w świetle powyższego przepisu obejmuje wyłącznie odsetki naliczone za okres od 1 stycznia 2002r. i zapłacone (faktycznie poniesione wydatki na spłatę odsetek) od tej części kredytu (udzielonego podatnikowi posiadającemu w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych związanej m.in. z budową budynku mieszkalnego), która nie przekracza kwoty wskazanej w tym przepisie czyli 189. 00 zł na 2007r. będący rokiem zakończenia inwestycji przez wnioskodawcę. Dla ustalenia limitu konieczne jest więc odniesienie do kredytu udzielonego.
Ponadto informuje się, że zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy, dlatego muszą być interpretowane ściśle, a każda wykładnia rozszerzająca jest zabroniona. Wobec powyższego stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.