INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) po ponownym rozpatrzeniu, w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 09 grudnia 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1486/10, wniosku z dnia 23 czerwca 2008r. (data wpływu do tut.
Biura 01 lipca 2008r.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione w ww. wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci nieruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 01 lipca 2008r. do tut.
Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci nieruchomości. W dniu 29 września 2008r.
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów wydał indywidualną interpretację Znak: IBPB2/415-1175/08/MM, w której stwierdził, iż stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe, bowiem mimo iż wniesienie nieruchomości do spółki osobowej nie spowoduje powstania przychodu do opodatkowania to nie oznacza to, że wniesienie do spółki osobowej jakiegokolwiek wkładu niepieniężnego w ogóle nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania. Pismem z dnia 09 października 2008r. (data wpływu do tut. Biura 15 października 2008r.) wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które udzielono odpowiedzi pismem z dnia 12 listopada 2008r.
Znak: IBPB2/415W-115/08/MM odmawiając zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skutecznie doręczono w dniu 18 listopada 2008r. Pismem z dnia 12 grudnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 16 grudnia 2008r.) wniesiono skargę na ww. interpretację indywidualną. Pismem z dnia 15 stycznia 2009r. Znak: IBPB2/4160-70/08/MM Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów udzielił odpowiedzi na skargę przesyłając ją wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W wyniku rozpatrzenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 06 marca 2009r. sygn. akt I SA/Kr 116/09 uchylił zaskarżoną interpretację stwierdzając, że nie został dochowany trzymiesięczny termin do wydania interpretacji, a wiec w oparciu o treść art. 14o Ordynacji podatkowej, w dniu następnym po dniu, w którym upłynął termin do jej wydania, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska skarżącego w tym zakresie.
W wyniku wniesienia kasacji przez Organ, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu kasacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 06 marca 2009r. sygn. akt I SA/Kr 116/09 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W wyniku ponownego rozpatrzenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 09 grudnia 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1486/10 uchylił zaskarżoną interpretację. Prawomocny wyrok wpłynął do tut. Biura w dniu 12 kwietnia 2011r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości niezabudowanej gruntowej. Wnioskodawca zamierza wnieść nieruchomość jako wkład niepieniężny (aport) do spółki komandytowej. Nieruchomość zostanie wniesiona do spółki komandytowej według wartości rynkowej (wartości rynkowej na dzień jej wniesienia) i taka też wartość zostanie przyjęta w umowie spółki komandytowej oraz w jej księgach jako wartość wkładu (aportu) wnoszonego przez wnioskodawcę. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wniesienie nieruchomości jako wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki komandytowej będzie skutkować u wnioskodawcy powstaniem przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem wnioskodawcy wniesienie nieruchomości jako wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki komandytowej, nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych u wnioskodawcy. Przesądzają o tym następujące argumenty: Kwestia aportów, wnoszonych przez osoby fizyczne do spółek osobowych, nie została uregulowana w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. „nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny”.
Zatem przepis ten znajduje zastosowanie jedynie do aportów wnoszonych do spółek kapitałowych. Przepis ten nie znajduje natomiast zastosowania do wkładów niepieniężnych, wnoszonych do spółek osobowych, w tym spółki komandytowej, gdyż spółki te nie posiadają osobowości prawnej. Zdaniem wnioskodawcy, z przepisu art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – interpretowanego a contrario – jednoznacznie wynika, że skoro zdarzenie, polegające na wniesieniu przez osobę fizyczną wkładu do spółki osobowej, nie zostało w ogóle objęte tym przepisem, to nie skutkuje ono powstaniem przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Wniesienie wkładu do spółki komandytowej nie spowoduje również powstawania u wnioskodawcy przychodu z tzw. innych źródeł.
Do przychodów z innych źródeł, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zalicza się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty wyjątkiem alimentów na rzecz dzieci, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 ustawy, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia, nie należące do przychodów określonych w art. 12 – 14 i art. 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami (zastrzeżeniem art. 14 – 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3), są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
W zamian za wniesienie do spółki komandytowej wkładu polegającego na świadczeniu niepieniężnym wnioskodawca nie otrzymuje ani świadczenia pieniężnego, ani świadczenia w naturze, tym bardziej nie otrzymuje świadczenie nieodpłatnego. Powyższy zatem przepis nie dotyczy sytuacji wniesienia wkładu do spółki osobowej. Zdaniem wnioskodawcy stanowisko takie potwierdził Minister Finansów w interpretacji z dnia 7 listopada 2007r. (Znak:IBPB2/415-53/07/HS).
Interpretacja ta dotyczyła stanu faktycznego, gdzie wkładem do spółki jawnej były udziały w spółce z o.o. Zdaniem wnioskodawcy z powyższej interpretacji Ministra Finansów wynika wprost, że wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej – a zatem także do spółki komandytowej – nie stanowi źródła przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dla wnioskodawcy. Na potwierdzenie powyższego poglądu wnioskodawca wymienia następujące interpretacje organów podatkowych: postanowienie Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 28 września 2007r.
(znak: DF/415-88923/07/PD) postanowienie Urzędu Skarbowego Warszawa - Ursynów z dnia 21 września 2007r. (znak: 1438/DF2/415-73a/289/07/AZ). postanowienie Urzędu Skarbowego w Białobrzegach z dnia 18 września 2007r. (znak: 1402ND/005-10-EP/2007). postanowienie Urzędu Skarbowego Warszawa - Targówek z dnia 27 czerwca 2007r. (znak:1437/ZDD/6/MF/423/28/2007). W dniu 29 września 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający z upoważnienia Ministra Finansów wydał indywidualną interpretację Znak: IBPB2/415-1175/08/MM.
Uznając stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdził, że mimo iż wniesienie nieruchomości do spółki osobowej nie spowoduje powstania przychodu do opodatkowania jednakże nie oznacza to, że wniesienie do spółki osobowej jakiegokolwiek wkładu niepieniężnego w ogóle nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania. Wnioskodawca zaskarżył, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, ww. interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 09 grudnia 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1486/10 uchylił ww. interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 września 2008r. Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie doszło do istotnego naruszenia przez organ przepisów postępowania, w postaci naruszenia art. 14b § 1 w zw. z art. 14c § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa, co upoważniało Sąd do uchylenia zaskarżonej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego.
Zdaniem Sądu uzasadnienie stanowiska w interpretacji indywidualnej stoi w sprzeczności z sentencją tej interpretacji a działanie organu naruszyło zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Sąd zauważył, iż jednym z celów wprowadzenia do ustawy Ordynacja podatkowa instytucji interpretacji przepisów prawa podatkowego było usuwanie wątpliwości interpretacyjnych, co do treści przepisów prawa podatkowego właśnie poprzez udzielanie interpretacji przez właściwe organy podatkowe. Istotne znaczenie ma uzasadnienie prawne interpretacji indywidualnej, zwłaszcza w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy.
W takim bowiem przypadku konieczne jest przedstawienie w interpretacji stanowiska, które według organu jest prawidłowe oraz dokonanie wykładni przepisów prawa podatkowego, która będzie wyczerpująco uzasadniała pod względem prawnym to stanowisko, negując tym samym zdanie podatnika. Z interpretacji ma więc wynikać; wyraźna odpowiedź na zadane przez podatnika pytanie oraz jasno zaprezentowane stanowisko prawidłowe, poparte jednoznacznym i czytelnym dla adresata uzasadnieniem prawnym tego stanowiska. Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie, co do zasady tut.
Organ przyznał rację podatnikowi co do jego stanowiska wyrażonego na tle przedstawionego stanu faktycznego, a równocześnie stwierdził, że stanowisko to jest nieprawidłowe gdyż nie można przyjąć jako zasady, iż wniesienie do spółki osobowej wkładu niepieniężnego nie skutkuje nigdy powstaniem przychodu do opodatkowania. Tymczasem, zdaniem Sądu, ani w stanie faktycznym, ani też w pytaniu oraz stanowisku, które były przedmiotem wniosku podatnik nie odnosił się do innych niż nieruchomość wkładów do spółki komandytowej.
Zdaniem Sądu doszło więc do nieuprawnionego rozszerzenia zakresu udzielanej interpretacji i odniesienia jej do okoliczności, które nie były elementem przedstawionego stanu faktycznego wyznaczającego zakres rozstrzygnięcia, jak również nie były przedmiotem pytania podatnika. Co istotne, tylko z uwagi na te "dodatkowe" okoliczności organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Z jednej więc strony w rozstrzygnięciu organ uznał, iż stanowisko podatnika jest nieprawidłowe w całości, a z drugiej strony w uzasadnieniu interpretacji wskazał, iż wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości do spółki komandytowej nie rodzi skutków podatkowych.
Tymczasem jeżeli organ w istocie podziela pogląd, przedstawiony we wniosku to nie może twierdzić, iż stanowisko podatnika jest nieprawidłowe. Poza tym w sytuacji gdyby organ wydający interpretację indywidualną stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe tylko w pewnym zakresie, to wówczas powinien określić, w jakim zakresie i dlaczego w pozostałej części stanowiska wnioskodawcy nie można uznać za prawidłowe. W rozpoznawanej sprawie mamy zatem do czynienia z niespójną, niejasną i wewnętrznie sprzeczną interpretacją w poszczególnych jej częściach na tle postawionego przez podatnika pytania.
Takie działanie organu było nieprawidłowe ponieważ podany we wniosku stan faktyczny stanowi – jak już wcześniej wspomniano − jedyną faktyczną podstawę udzielonej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja ta będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Podkreślić także należy, że rozstrzygnięcie i uzasadnienie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego stanowić powinno logiczną całość.
Ocena stanowiska wnioskodawcy przez organ podatkowy powinna zaś znaleźć swój wyraz w rozstrzygnięciu zawierającym stwierdzenie, czy i w jakim zakresie stanowisko to jest prawidłowe lub też błędne, a uzasadnienie służyć ma wyjaśnieniu przesłanek podjętego rozstrzygnięcia, co organ podatkowy powinien mieć na uwadze wydając interpretację ponownie. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz.
U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), spółkami handlowymi są: spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo–akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna. Natomiast w art. 4 § 1 pkt 1 k.s.h. określenie „spółka osobowa” oznacza – spółkę jawną, partnerską, komandytową i komandytowo – akcyjną. Spółki te nie posiadają osobowości prawnej. Stosownie do art. 8 k.s.h., spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Wniesienie do spółki osobowej wkładu niepieniężnego powoduje przeniesienie własności rzeczy lub prawa będącego przedmiotem wkładu, na spółkę.
Na mocy art. 50 k.s.h. wnoszący wkład otrzymuje udział kapitałowy, równy wartości wkładu określonej w umowie spółki, który stanowi podstawę do określenia praw lub obowiązków wspólnika. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż z punktu widzenia prawa cywilnego w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki osobowej dochodzi do odpłatnego zbycia rzeczy lub praw, będących przedmiotem wniesienia. Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r.
Nr 51 poz. 307 ze zm.), do źródeł przychodów zalicza się odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Z dniem 1 stycznia 2011r. ustawą z dnia 25 listopada 2010r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 226, poz. 1478), dokonano zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymał brzmienie, zgodnie z którym, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki mającej osobowość prawną lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
Wyłączenie zawarte w powyższym przepisie ma zastosowanie jedynie w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości do spółek kapitałowych, nie dotyczy zaś wniesienia przedmiotowego aportu do spółek osobowych. W konsekwencji, jedynie wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości do spółki kapitałowej jest wyłączone ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, obejmującego odpłatne zbycie rzeczy i praw.
Jednakże zgodnie z dodanym od dnia 1 stycznia 2011r. w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 21 ust. 1 pkt 50b, wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.
Stosownie do przepisu art. 5a pkt 24 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego. W rezultacie, w stosunku do przychodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2011r. z tytułu wniesienie aportu w formie nieruchomości do spółki osobowej przez osobę fizyczną, zastosowanie będzie miało zwolnienie wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 50b cyt. ustawy, a wobec tego przychód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu u osoby fizycznej wnoszącej taki wkład.
Biorąc jednakże pod uwagę, że we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 23 czerwca 2008r. wnioskodawca wskazał, iż transakcja aportu nieruchomości do spółki komandytowej jest zdarzeniem przyszłym a brzmienie art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uległo zmianie od 01 stycznia 2011r. należy również wyjaśnić skutki podatkowe w sytuacji gdyby nieruchomość została wniesiona do spółki komandytowej przed 01 stycznia 2011r.
Z treści art. 10 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2011r. wynikało, iż przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Wobec powyższego wniesienie przed 01 stycznia 2011r. wkładu w postaci nieruchomości do spółki komandytowej, pomimo że było formą odpłatnego zbycia, nie skutkowało powstaniem przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, którego brzmienie nie uległo zmianie jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny (art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy).
Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej nie stanowi więc źródła przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 tj. kapitałów pieniężnych, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie wnoszenia wkładu niepieniężnego do spółek posiadających osobowość prawną, albo wkładów do spółdzielni. Nie ma natomiast zastosowania do wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej (tj. spółki komandytowej).
Również analizując regulacje zawarte w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w świetle którego za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wpłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach, brak jest podstaw do kwalifikacji tego typu zdarzenia jako przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010r., wniesienie przez wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości do spółki komandytowej, nie rodzi u wnioskodawcy żadnych skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych, w momencie jego wniesienia, gdyż czynność ta nie generuje przychodu w rozumieniu ww. ustawy.
Natomiast w przypadku wniesienia przez wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości do spółki komandytowej po 31 grudnia 2010r., zastosowanie będzie miało zwolnienie wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 50b cyt. ustawy, a wobec tego przychód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu u osoby fizycznej wnoszącej taki wkład. Stanowisko wnioskodawcy, że planowana transakcja nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych uznano za prawidłowe.
Odnosząc się do powołanych interpretacji i postanowień organ podatkowy podkreśla, iż jakkolwiek orzeczenia podatkowe kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. W odniesieniu do powołanych przez wnioskodawcę pism organów podatkowych należy stwierdzić, że orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.