INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 8 marca 2015 r. (data otrzymania 13 marca 2015 r.), uzupełnionym 25 i 28 maja 2015 r. oraz 23 czerwca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 marca 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości. W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 13 maja 2015 r. Znak: IBPBII/2/4511-338/15/MM, IBPBII/2/4511-339/15/MM, IBPP1/4512-228/15/AW oraz pismem z 11 czerwca 2015 r. Znak: IBPBII/2/4511-339/15/MM wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 25 i 28 maja 2015 r. oraz 23 czerwca 2015 r. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej.
Współwłasność tej nieruchomości pochodzi z nabycia spadku, a w części z zakupu nieruchomości dokonanej w 2003 r. Spadkodawca, po którym Wnioskodawca odziedziczył udział w nieruchomości gruntowej zmarł 10 stycznia 2008 r. Wnioskodawca kupił udział w nieruchomości w 2003 r. w celu powiększenia prowadzonego przez siebie gospodarstwa rodzinnego w rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, przy czym udział ten wszedł w skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza dokonać odpłatnego zbycia wskazanej nieruchomości na rzecz innej osoby. Wnioskodawca nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, wcześniej też nie posiadał takiego statusu.
W zeszłym roku doszło do zbycia udziałów w nieruchomości gruntowej niezabudowanej za cenę około dwóch milionów złotych. Wcześniej też doszło do aportu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (w 2008 r.) części nieruchomości gruntowej niezabudowanej o wartości około dwóch milionów złotych. Sprzedaż nieruchomości jak i wniesienie aportu do spółki dotyczyła nieruchomości odziedziczonej w wyniku spadku po zmarłym małżonku w 2001 r. W 2004 r. dokonano zamiany działek. Działka gruntu, która została zamieniona pochodziła z działek zakupionych w 2003 r. przy czym nie było potrzeby wydzielenia, ponieważ zakup nieruchomości był w kilku działkach gruntu.
Zamieniana działka gruntu nie wchodziła w skład spadku po spadkobiercy zmarłym w 2008 r. Planowana sprzedaż udziałów w działce dotyczy działki gruntu, który nabyto w drodze kupna w 2003 r. i nie odnosi się do działki nabytej w drodze zamiany. W związku z powyższym zdarzeniem zadano m.in. następujące pytanie: Czy w wyniku dokonania ponownie zbycia udziałów w nieruchomości sprzedaż ta zostanie potraktowana jako sprzedaż podlegająca opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku dokonania zbycia nieruchomości nie będzie on zobowiązany do rozliczenia przychodu podatkiem dochodowym.
Przychód ze sprzedaży nieruchomości dotyczy nieruchomości nabytej co najmniej przed obowiązywaniem przepisów o opodatkowaniu dochodu ze sprzedaży nieruchomości, bowiem nabycie tego gruntu nastąpiło w 2001 r. Odpłatnego zbycia nieruchomości nie można zaklasyfikować jako działalności gospodarczej, gdyż nie spełnia ono warunku definicji zawartej w ustawie w art. 5a ust. 6 cyt. „prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły”, także nie spełnia warunków definicji zawartej w przepisach o swobodzie działalności gospodarczej. Sprzedaż dotyczy składników majątku prywatnego i jest okazjonalna.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości (zdarzenie nr 2). Ocena stanowiska w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w spadku po zmarłym małżonku (zdarzenie nr 1) została zawarta w odrębnej interpretacji. Również w zakresie podatku od towarów i usług wydana została odrębna interpretacja.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu: pozarolnicza działalność gospodarcza, odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, –jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Wobec tego przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nie podlega, w świetle ww. przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, –prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.
Jednakże brak dochodu z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Definicja działalności gospodarczej wymaga również, aby działalność taka wykonywana była w sposób zorganizowany i ciągły.
Przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Z kolei ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania, powtarzania określonego zespołu konkretnych działań.
Kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej ma na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Nie wyklucza ono jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia pożądanego efektu. Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu.
Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3 nawet, jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat.
Natomiast w świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za przychody z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych –wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Z powyższych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch źródeł tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma ogromne znaczenie dla określenia chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód.
Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej, która składa się z części nabytej w drodze spadku po zmarłym w 2008 r. spadkodawcy oraz z części zakupionej w 2003 r. Nieruchomość zakupiona w 2003 r. składała się z kilku działek, z których część Wnioskodawca zbył w drodze zamiany w 2004 r. Wnioskodawca nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, chociaż w 2008 r. doszło do aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością części nieruchomości, którą Wnioskodawca nabył w spadku w 2001 r. a w 2014 r. doszło do zbycia udziałów w tej nieruchomości.
Obecnie Wnioskodawca planuje sprzedaż udziałów w działce, którą nabył w drodze kupna w 2003 r. i nie odnosi się do działki nabytej w drodze zamiany. Kwestią wątpliwą dla Wnioskodawcy jest ustalenie czy z tytułu planowanej sprzedaży udziału w nieruchomości będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych.
W celu zakwalifikowania działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu, czyli ustalenia czy sprzedaż będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej należy mieć na uwadze zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.
Wnioskodawca twierdzi, że nie prowadził ani obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej, poprzednie zbycia dotyczą nieruchomości, którą nabył w spadku a planowana sprzedaż dotyczy nieruchomości, którą kupił w 2003 r. w celu powiększenia prowadzonego gospodarstwa rolnego. Co do zasady sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności nie stanowią działalności gospodarczej.
Zatem sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taka sprzedaż nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Konsekwencją powyższego ustalenia jest również to, że sprzedaż udziałów w nieruchomości nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, gdyż nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce ich nabycie.
Podsumowując, skoro planowanej sprzedaży udziału w nieruchomości na tym etapie nie będzie można uznać za sprzedaż składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej i sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, to sprzedaż ta mogłaby być dla Wnioskodawcy źródłem przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, o ile zostałaby dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie powyższego udziału w nieruchomości.
Zgodnie bowiem z zasadą wyrażoną w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie miało to miejsca w wykonywaniu działalności gospodarczej, stanowi podlegający opodatkowaniu przychód z tego tytułu.
Wnioskodawca wskazał, że planowana sprzedaż udziałów w działce dotyczy działki, którą zakupił w 2003 r. Tym samym w niniejszej sprawie sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca nabył ww. udział, więc sprzedaż ta w świetle okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę i przyjętych za podstawę orzekania przez Organ, nie będzie również stanowiła dla Wnioskodawcy źródła przychodu, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skoro planowana sprzedaż nie będzie następować w wykonaniu działalności gospodarczej, bo – jak wskazał Wnioskodawca – udziały w nieruchomości nie były składnikami działalności, to nie może być mowy o przychodzie, o którym stanowi art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać za prawidłowe. Jednakże – co wymaga zaakcentowania − rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest badanie i ustalanie w drodze postępowania dowodowego, czy sprzedaż przez podatnika udziału w nieruchomości wypełnia znamiona prowadzenia działalności gospodarczej.
Konieczna jest bowiem analiza całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej sprawy a to stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Organ nie jest uprawniony do dokonania takich ustaleń w ramach postępowania w przedmiocie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wydając interpretacje indywidualne Organ opiera swoje rozstrzygnięcie wyłącznie o przedstawiony przez podatnika we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe).
Zatem skoro Wnioskodawca twierdzi, że nabycie i sprzedaż udziału w nieruchomości nie było związane z prowadzoną działalnością gospodarczą a sprzedaż nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej, to na etapie wydawania interpretacji indywidualnej nie było podstaw do przyjmowania poglądu odmiennego. Co do zasady sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Niemniej nie można wykluczyć, że naczelnik urzędu skarbowego prowadząc w przyszłości ewentualne postępowanie podatkowe, po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego będzie mógł poczynić ustalenia prowadzące go do odmiennych wniosków niż zawarte w niniejszej interpretacji. Zwłaszcza, że w świetle art. 14k i następnych Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna nie jest wiążąca dla rozstrzygającego sprawę podatkową naczelnika właściwego urzędu skarbowego, który może poczynić własne ustalenia w zakresie stanu faktycznego rozstrzyganej przez siebie sprawy.
Organ podatkowy wydający niniejszą interpretację nie czynił sam żadnych ustaleń w zakresie okoliczności związanych ze zbyciem udziału w nieruchomości. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.