INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 października 2013 r. (data wpływu 5 listopada 2013 r.), uzupełnionym pismem z 27 stycznia 2014 r. (data wpływu 30 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanej przez Wnioskodawcę dotacji – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 5 listopada 2013 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanej przez Wnioskodawcę dotacji.
Wniosek został uzupełniony pismem z 27 stycznia 2014 r. (data wpływu 30 stycznia 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-1052/13/ES 20 stycznia 2014 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca (M) jest zakładem budżetowym powołanym zarządzeniem Prezydenta Miasta z 30 stycznia 1979 r. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2006 r. W sprawie szczegółowej klasyfikacji wydatków i przychodów zakład posiada klasyfikację - dział 926 rozdz.
92604. Celem statutowym Wnioskodawcy jest prowadzenie działalności o charakterze użyteczności publicznej, której celem jest zaspakajanie potrzeb mieszkańców w zakresie sportu, rekreacji i turystyki ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb osób niepełnosprawnych. Działalność M. w części finansowana jest z własnych dochodów. Jednym ze źródeł pozyskiwania środków finansowych jest dotacja przedmiotowa przyznawana przez Radę Miasta.
Jej wysokość jest określona na etapie sporządzania rocznego planu finansowego Wnioskodawcy i obejmuje między innymi koszty związane z obsługą techniczną i administracyjną, koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi, utrzymanie czystości, usługi ratowników, zakupem energii elektrycznej i cieplnej oraz zakupami materiałów niezbędnych do eksploatacji obiektów. Ceny wszystkich świadczonych usług są ustalane i akceptowane przez Prezydenta Miasta. Dotacja określona planem finansowym jest przekazywana na rachunek bankowy Wnioskodawcy we wcześniejszych zaplanowanych ratach.
Wysokość raty jest niezależna od faktycznie osiąganych w tym okresie przychodów, gdyż jest ona zaplanowana przychodem na dany okres z przeznaczeniem na bieżące pokrywanie części kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę. Brak jest zatem zależności pomiędzy wielkością otrzymanej dotacji a ilością świadczonych usług. Obecnie do otrzymanej dotacji przedmiotowej Wnioskodawca stosuje 8% stawkę podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, rozliczającym się miesięcznie do 25 dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym. W uzupełnieniu Wnioskodawca podał, że dotacja udzielana przez Radę Miasta dla Wnioskodawcy nie stanowi dopłaty do ceny świadczonych przez niego usług.
Jest ona skalkulowana jako dopłata do kosztów administrowania obiektami powierzonymi Wnioskodawcy jako wykonywanie zadań własnych Gminy. Dotacja, którą otrzymuje Wnioskodawca nie ma wpływu na cenę świadczonych przez niego usług. Ceny usług są uchwalane zarządzeniem Prezydenta Miasta skalkulowane do cen rynkowych podobnych usług świadczonych przez podmioty na lokalnym rynku. Dotacja otrzymywana przez Wnioskodawcę ustalana jest na podstawie kosztów działalności poszczególnych obiektów i przekazywana w ratach na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Wielkość przekazywanej dotacji jest niezależna od wartości sprzedanych usług a tym samym ich ceny.
Gmina Miasto zobowiązała Wnioskodawcę do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie kultury fizycznej i sportu. By zadania te mogły być przez Wnioskodawcę wykonywane przekazano Wnioskodawcy w trwały zarząd obiekty sportowe będące własnością Gminy. Dotacja przedmiotowa, uzyskiwana przez Wnioskodawcę ściśle związana jest z kosztami funkcjonowania obiektów sportowych, tym samym związana jest z wykonywaniem przekazanych Wnioskodawcy zadań własnych Gminy. Otrzymywana przez Wnioskodawcę dotacja przekazywana jest na podstawie planu budżetowego i nie jest uzależniona od ilości usług jakie Wnioskodawca świadczy. Nie stanowi zapłaty za usługi wykonywane na rzecz Gminy.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy otrzymana przez M. dotacja przedmiotowa, która w rzeczywistości jest dopłatą do funkcjonowania obiektów, powinna stanowić podstawę do opodatkowania podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, w obecnym stanie prawnym otrzymywana przez Wnioskodawcę dotacja przedmiotowa nie powinna stanowić podstawy do opodatkowania podatkiem VAT.
Otrzymana dotacja pokrywa koszty związane z realizacją zadań, do których Wnioskodawca został powołany: wynagrodzenia pracowników wraz z pochodnymi, zakup energii elektrycznej i cieplnej, wody i ścieków, utrzymania czystości, dokonywania niezbędnych napraw, zakup materiałów niezbędnych do właściwego funkcjonowania obiektów. Ceny usług (pływalnie, hale sportowe, stadiony sportowe, lodowisko) ustalane są w drodze zarządzenia Prezydenta Miasta, więc nie można traktować dotacji jako bezpośredniej dopłaty do ceny. W związku z powyższym dotacja nie ma wpływu na cenę biletu.
Wysokość dotacji jest niezależna od ilości osób przebywających na obiektach oraz osiąganych przychodach własnych w danym okresie, ponieważ ustanawiana jest ona na etapie budowania planu finansowego oraz przydzielana w ratach zgodnie z przedstawionym w urzędzie miasta harmonogramem. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z powyższego wynika, iż definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.),, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku.
Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Stosownie do art. 29 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku, gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.
Z dniem 1 stycznia 2014 r. art. 29 ustawy o VAT został uchylony i jednocześnie wprowadzony został przepis art. 29a. Zgodnie z art. 29a ust. 1, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Cytowany powyżej przepis art. 29 ust. 1 ustawy (obowiązujący do dnia 31 grudnia 2013 r.), jak również uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. – stanowią odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L 347 s. 1 ze zm.), z treści którego wynika, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
Zauważyć należy, że ogólna zasada ustalania podstawy opodatkowania jest w pełni zgodna z definicją podstawy opodatkowania zawartą w art. 73 Dyrektywy. Zmiana przepisów miała więc na celu dostosowanie regulacji krajowych do przepisów unijnych. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika więc, że w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia.
Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 ustawy obowiązującego do 31 grudnia 2013 r. i art. 29a ust. 1 ustawy obowiązującego od 1 stycznia 2014 r. Wobec powyższego należy stwierdzić, że podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.
Włączenie zatem do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.
W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Dla określenia, czy dane dotacje mają, czy też nie bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a co za tym idzie czy podlegają opodatkowaniu istotne są zatem szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie podlega opodatkowaniu. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest zakładem budżetowym powołanym zarządzeniem Prezydenta Miasta z 30 stycznia 1979 r. Celem statutowym Wnioskodawcy (czynnego podatnika VAT) jest prowadzenie działalności o charakterze użyteczności publicznej odnośnie zaspakajania potrzeb mieszkańców w zakresie sportu, rekreacji i turystyki ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb osób niepełnosprawnych. Gmina zobowiązała Wnioskodawcę do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie kultury fizycznej i sportu. By zadania te mogły być przez Wnioskodawcę wykonywane przekazano Wnioskodawcy w trwały zarząd obiekty sportowe będące własnością Gminy.
Działalność Wnioskodawcy w części finansowana jest z własnych dochodów, a w części m.in. dotacją przedmiotową przyznawaną przez Radę Miasta. Jej wysokość jest określona na etapie sporządzania rocznego planu finansowego Wnioskodawcy i obejmuje koszty związane z obsługą techniczną i administracyjną, koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi, utrzymanie czystości, usługi ratowników, zakupem energii elektrycznej i cieplnej oraz zakupami materiałów niezbędnych do eksploatacji obiektów. Dotacja, którą otrzymuje Wnioskodawca nie ma wpływu na cenę świadczonych przez niego usług.
Ceny usług są uchwalane zarządzeniem Prezydenta Miasta skalkulowane do cen rynkowych podobnych usług świadczonych przez podmioty na lokalnym rynku. Dotacja otrzymywana przez Wnioskodawcę ustalana jest na podstawie kosztów działalności poszczególnych obiektów i przekazywana w ratach na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Wielkość przekazywanej dotacji jest niezależna od wartości sprzedanych usług a tym samym ich ceny. Dotacja uzyskiwana przez Wnioskodawcę jest skalkulowana jako dopłata do kosztów administrowania obiektami powierzonymi Wnioskodawcy, jako wykonywanie zadań własnych Gminy.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy przedmiotowa dotacja będzie stanowić podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Odnosząc wyżej przedstawione zdarzenie przyszłe do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, że otrzymana przez Wnioskodawcę od Gminy dotacja nie jest przyznawana jako dopłata do ceny usługi, a przeznaczona jest na pokrycie poniesionych kosztów administrowania obiektami powierzonymi Wnioskodawcy przez Gminę. Jak wskazał Wnioskodawca, ceny usług są uchwalane Zarządzeniem Prezydenta Miasta skalkulowane do cen rynkowych podobnych usług świadczonych przez podmioty na lokalnym rynku.
Oznacza to, że przedmiotowa dotacja ma charakter zakupowy, nie ma na celu sfinansowania ceny sprzedaży. W konsekwencji Wnioskodawca nie otrzymuje sfinansowanego otrzymaną dotacją wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a jedynie zwrot poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów związanych z realizacją zadań własnych Gminy w zakresie kultury fizycznej i sportu. Tym samym dotacja (środki uzyskane od Gminy), czyli otrzymany zwrot poniesionych kosztów nie stanowi czynności opodatkowanej VAT, ponieważ czynność ta nie została wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
W świetle powyższego otrzymana dotacja, niemająca wpływu na cenę świadczonych usług, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Z uwagi na powyższe, dotacja którą otrzymuje Wnioskodawca nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29 ust. 1 (obowiązującego do 31 grudnia 2013 r.) a od 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, iż otrzymywana przez Wnioskodawcę dotacja przedmiotowa nie powinna stanowić podstawy opodatkowania podatkiem VAT, należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U.
Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.