INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 listopada 2013 r. (data wpływu 7 listopada 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przekazania nieruchomości wykorzystywanej w działalności Wnioskodawcy na cele prywatne – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 listopada 2013r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przekazania nieruchomości wykorzystywanej w działalności Wnioskodawcy na cele prywatne. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą „Z” w zakresie handlu i przerobu złomu oraz zajmuje się wynajmem nieruchomości własnej. Ewidencje podatkowe Wnioskodawca prowadzi w postaci ksiąg rachunkowych.
W dniu 31 grudnia 1999 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zakupił nieruchomość pod nazwą „...”, umiejscowioną w innym miejscu niż prowadzona przez niego działalność gospodarcza. Wartość początkowa nabytej nieruchomości wynosiła 45.565,14 zł. Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych i podlega odpisom amortyzacyjnym. Nieruchomość została ulepszona (wartość ulepszenia przekroczyła 30% wartości początkowej) na kwotę 75.161,66 zł i jej wartość na dzień złożenia wniosku wynosi 120.726,80 zł. Zarówno od wartości początkowej jak i od poniesionych kosztów ulepszenia Wnioskodawca odliczył podatek VAT.
Lokale użytkowe znajdujące się w wymienionej wyżej nieruchomości są wynajmowane. Do końca 2013 r. Wnioskodawca zamierza prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo przekształcić zgodnie z art. 584/1/-584/13/Ksh w spółkę z o.o. Przed dokonaniem przekształcenia wyżej wymienioną nieruchomość Wnioskodawca zamierza przekazać na cele prywatne i dalej jako podatnik podatku VAT prowadzić najem prywatny. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy jako przedsiębiorca prowadzący działalność pod nazwą „Z” Wnioskodawca wystawia fakturę VAT na S.(nazwisko i imię Wnioskodawcy) osobę fizyczną dokumentującą przekazanie nieruchomości zgodnie z wartością księgową wynikającą z ewidencji środków trwałych?
Czy podaną w punkcie 1 wartość przekazanej nieruchomości i naliczony od niej podatek VAT ujmuje jako sprzedaż w deklaracji VAT-7? Czy jako S. (nazwisko i imię Wnioskodawcy) prowadzący najem prywatny w tej samej deklaracji VAT-7, przekazaną nieruchomość ujmuje jako zakup środka trwałego i odlicza podatek VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, Przy przekazaniu nieruchomości na cele prywatne zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 29 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca powinien: Jako przedsiębiorca prowadzący „Z”, wystawić fakturę VAT na S. (osobę prywatną), dokumentującą przekazanie nieruchomości zgodnie z wartością księgową wynikającą z ewidencji środków trwałych (wartość początkowa plus ulepszenia minus odliczona amortyzacja).
Od podanej w punkcie 1 wartości naliczyć podatek należy VAT i dokonaną sprzedaż ująć w deklaracji VAT-7. Jako S. (nazwisko i imię Wnioskodawcy) prowadzący najem prywatny, fakturę VAT wystawioną przez „Z” w tej samej deklaracji VAT-7 ująć jako zakup środka trwałego i odliczyć podatek VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 7 ust. 2 tej ustawy, 2. przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny -jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT zdefiniowano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy te czynności są wykonywane odpłatnie.
Z opisanej we wniosku sytuacji wynika, że Wnioskodawca (zarejestrowany podatnik VAT czynny) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu i przerobu złomu oraz zajmuje się wynajmem nieruchomości własnej. W dniu 31 grudnia 1999 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zakupił nieruchomość pod nazwą „Pawilon handlowy”. Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych i podlega odpisom amortyzacyjnym. Nieruchomość została ulepszona (wartość ulepszenia przekroczyła 30% wartości początkowej). Zarówno od wartości początkowej jak i od poniesionych kosztów ulepszenia Wnioskodawca odliczył podatek VAT.
Lokale użytkowe znajdujące się w ww. nieruchomości są wynajmowane. Do końca 2013 r. Wnioskodawca zamierza prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo przekształcić w spółkę z o.o. Przed dokonaniem przekształcenia Wnioskodawca zamierza przedmiotową nieruchomość przekazać na cele prywatne i dalej jako podatnik podatku VAT prowadzić najem prywatny. Należy zauważyć, iż umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym – jak wynika z § 2 tego samego artykułu – czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju. Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynność stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.
Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym opodatkowane są stawką podatku w wysokości 23%.
Zatem, biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy mieć na uwadze, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”.
W świetle przepisów ustawy o VAT działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot najmu (dzierżawy) stanowi środek trwały w jego zarejestrowanej działalności czy nie. Zatem w sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji nieruchomości niewątpliwie są i będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę cały czas do działalności gospodarczej w postaci najmu, nie będą natomiast w żaden sposób wykorzystywane do celów prywatnych.
W konsekwencji „prywatny” najem lokali niemieszkalnych stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Uwzględniając powołane przepisy wskazać należy, że nieruchomość wycofana z ewidencji środków trwałych (ewidencji firmy) i przeznaczona na cele najmu „prywatnego”, będzie nadal wykorzystywana do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a zatem do działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie nastąpi dostawa towaru w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem nie nastąpi przekazanie budynku na cele osobiste. Przedmiotowy budynek jako towar będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę w sposób ciągły do celów zarobkowych, o czym świadczy planowany wynajem budynku w ramach tzw. najmu prywatnego. Zatem Wnioskodawca będzie nadal prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
W konsekwencji czynność polegająca na przekazaniu nieruchomości „na cele prywatne” jak to określił Wnioskodawca – w sytuacji gdy nieruchomość ta będzie w dalszym ciągu wykorzystywana do działalności gospodarczej - nie będzie skutkowała opodatkowaniem podatkiem VAT przedmiotowej transakcji, gdyż w istocie nie będzie to przekazanie na cele prywatne w rozumieniu ustawy o VAT. Reasumując, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT z tytułu wyprowadzenia z ewidencji środków trwałych nieruchomości, wykorzystywanej w działalności gospodarczej, a następnie przeniesionej do majątku prywatnego celem dalszego jej wykorzystywania do świadczenia usług najmu w ramach tzw. najmu prywatnego.
W przedmiotowej sprawie nie nastąpi dostawa towaru w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, zatem przekazanie budynku na cele prywatne nie może być udokumentowane fakturą VAT, nie może być również wykazane w deklaracji VAT-7 ani jako sprzedaż, ani jako zakup środka trwałego.
Ponieważ jak wskazano powyżej, przekazanie przez Wnioskodawcę nieruchomości (pawilonu handlowego) wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej do majątku prywatnego celem przeznaczenia na wynajem nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, nie może być udokumentowane fakturą i nie może być wykazane w deklaracji VAT-7 ani jako sprzedaż, ani jako zakup środka trwałego, zatem Wnioskodawcy prowadzącemu najem „prywatny” nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, z tytułu nabycia środka trwałego, gdyż w istocie żadne nabycie nie będzie miało miejsca.
Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.