INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2009r. (data wpływu 30 grudnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 marca 2010r.
(data wpływu 16 marca 2010r.), oraz pismem z dnia 29 marca 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy gruntu - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 grudnia 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy gruntu. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 marca 2010r.
(data wpływu 16 marca 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 4 marca 2010r. znak: IBPP1/443-1323/09/BM oraz pismem z dnia 29 marca 2010r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 29 marca 2010r.): Wnioskodawca w dniu 20 października 2008r. zakupił wraz z małżonką niezabudowaną nieruchomość o powierzchni 0,3018 ha na własne cele mieszkaniowe. Zakup był dokonany na podstawie aktu notarialnego. W 2009r. Wnioskodawca wraz z małżonką stwierdził, że zakupiona działka jest za duża jak na ich potrzeby.
W związku z powyższym Wnioskodawca sprzedał część działki w wielkości 948 m2. Dla działki była wydana już decyzja Wójta Gminy w O. z dnia 12 sierpnia 2009r. o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę domu jednorodzinnego z garażem wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Sprzedaż wykazanej działki była zrealizowana w dniu 26 listopada 2009r. na podstawie aktu notarialnego. Na podstawie ww. sprzedaży części działki Wnioskodawca uzyskał nieznaczny dochód. Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że z uzyskanego dochodu należy się rozliczyć prawidłowo rozliczając zeznanie roczne, tak w części dotyczącej podatnika jak i w części dotyczącej małżonka.
Ponadto Wnioskodawca informuje, że od dnia 1 maja 2005r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji elementów budowlanych i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wraz z małżonką był właścicielem działki nr 173/2, do której nie było drogi dojazdowej. W dniu 20 października 2008r.
Wnioskodawca zakupił wraz z małżonką niezabudowaną nieruchomość gruntową (173/15) o powierzchni 0,3018 ha na podstawie aktu notarialnego Repertorium A nr ... w celu wytyczenia z tej działki drogi dojazdowej do działki nr 173/2. Poprzedni właściciel działki nr 173/15 nie wyraził zgody na udostępnienie dojazdu. Zgodę wyraził jedynie na sprzedaż takiej ilości (nie mniej). Po zakupie z działki nr 173/15 wytyczona została droga (nr 173/16 - 50% udziału Wnioskodawcy, nr 173/19) oraz dwie działki budowlane (nr 173/18, nr 173/20).
W związku z tym, iż Wnioskodawca potrzebował tylko drogę dojazdową jedna z działek (nr 173/18) została w dniu 26 listopada 2009r. sprzedana na podstawie aktu notarialnego Repertorium A nr ... . Druga działka (nr 173/20) przeznaczona jest do sprzedaży. Dla obu działek w dniu 12 sierpnia 2009r. została wydana przez Wójta Gminy O. decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę domu jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Wnioskodawca nieruchomość nr ...(173/15) zakupił od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Nabycie nie było udokumentowane fakturą VAT. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
W momencie zakupu nieruchomość nr ... (173/15) nie posiadała planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 12 sierpnia 2009r. została wydana decyzja przez Wójta Gminy O. o warunkach zabudowy obejmująca budowę domu jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla działek nr 173/18 i nr 173/20. Przedmiotem sprzedaży była działka budowlana wraz z decyzją o warunkach zabudowy. Sprzedaż udokumentowano aktem notarialnym Repertorium A numer ... . Od chwili nabycia do momentu sprzedaży działka nie była użytkowana. Ww. działki nie były ani nie są obecnie przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Przed przedstawioną we wniosku sprzedażą w dniu 26 listopada 2009r.
Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości. Wnioskodawca nie prowadzi gospodarstwa rolnego. Nie uzyskiwał dopłat unijnych dotyczących ww. gruntów. W momencie sprzedaży działka była niezabudowana. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych na sprzedaż. Środki uzyskane ze sprzedaży ww. działki zostały/zostaną przeznaczone na kształcenie dzieci. Wnioskodawca nie uatrakcyjniał ww. działek. W piśmie z dnia 29 marca 2010r., będącym uzupełnieniem wniosku z dnia 23 grudnia 2009r., Wnioskodawca wskazał, że jego córka studiuje na Uniwersytecie.
Dlatego Wnioskodawca zakupił tą działkę która nie posiadała drogi, by w przyszłości prowadzić tam działalność rolniczą. W związku z brakiem drogi dojazdowej Urząd Gminy nie wydałby żadnego pozwolenia na prowadzenie działalności. Zakup kolejnej działki był jedyną możliwością na wytyczenie tej drogi. Poprzedni właściciel na chciał sprzedać Wnioskodawcy tylko fragmentu pod drogę. W związku z tym Wnioskodawca musiał kupić większą ilość ziemi. Nikt nie chciał kupić tych dwóch zbędnych działek bez decyzji o warunkach zabudowy. Wnioskodawca wystąpił więc z wnioskiem do Urzędu Gminy O. o wydanie ww. decyzji, którą uzyskał w dniu 12 sierpnia 2009r.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 14 marca 2010r.): Czy Wnioskodawca jako czynny podatnik podatku od towarów i usług VAT musi opodatkować transakcję sprzedaży działki, która nie ma nic wspólnego z jego działalnością gospodarczą? Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 14 marca 2010r.) ze względu na to, że sprzedaż części niepotrzebnej działki dla celów mieszkaniowych Wnioskodawcy nie ma nic wspólnego z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie jest on zobowiązany do opodatkowania ww. sprzedaży.
Do zakupu działek nr 173/18 i nr 173/20 Wnioskodawca został niejako zmuszony ponieważ poprzedni właściciel nie wyraził zgody aby mógł on kupić tylko działki nr 173/16 i nr 173/19, które były mu potrzebne na drogę dojazdową do działki 173/2. W związku z tym, iż działki nr 173/18 i nr 173/20 są mu niepotrzebne Wnioskodawca postanowił je sprzedać. Sprzedaż tych działek nie ma nic wspólnego z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, w związku z tym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do opodatkowania ww. sprzedaży.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.
Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług. Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana jako świadczenie usług, za wyjątkiem tych transakcji, które zostały taksatywnie wyłączone lub zwolnione z opodatkowania.
Powyższe regulacje wynikające z ustawodawstwa wspólnotowego dotyczącego harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych, wprowadzono w tym celu, aby nie dopuścić do: podwójnego opodatkowania, braku opodatkowania, zakłócenia konkurencji. Podstawowe bowiem znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.: powszechność opodatkowania, faktyczne opodatkowanie konsumpcji, stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.
Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ww. ustawy, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy dziesięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.
Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
Ze złożonego wniosku wynika, że w przedmiotowej sprawie wystąpił szereg okoliczności, które łącznie wskazują, że sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, dokonana została w okolicznościach wskazujących na działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) Wnioskodawca w dniu 20 października 2008r. zakupił niezabudowaną nieruchomość o powierzchni 0,3018 ha, jak wskazał pierwotnie, na własne cele mieszkaniowe.
Jednakże w piśmie z dnia 29 marca 2010r., będącym uzupełnieniem wniosku z dnia 23 grudnia 2009r., Wnioskodawca wskazał jednak, że jego córka studiuje na Uniwersytecie dlatego też Wnioskodawca zakupił tą działkę, która nie posiadała drogi, by w przyszłości prowadzić tam działalność rolniczą. W związku z brakiem drogi dojazdowej Urząd Gminy nie wydałby żadnego pozwolenia na prowadzenie działalności. Zakup kolejnej działki był jedyną możliwością na wytyczenie tej drogi. Poprzedni właściciel na chciał sprzedać Wnioskodawcy tylko fragmentu pod drogę. W związku z tym Wnioskodawca musiał kupić większą ilość ziemi. W dniu 20 października 2008r.
Wnioskodawca zakupił niezabudowaną nieruchomość gruntową (nr 173/15) w celu wytyczenia z tej działki drogi dojazdowej do działki nr 173/2. Po zakupie z działki nr 173/15 wytyczona została droga (nr 173/16 - 50% udziału Wnioskodawcy, nr 173/19) oraz dwie działki budowlane (nr 173/18, nr 173/20). Nikt nie chciał kupić tych dwóch zbędnych działek bez decyzji o warunkach zabudowy. Wnioskodawca wystąpił więc z wnioskiem do Urzędu Gminy O. o wydanie ww. decyzji.
W dniu 12 sierpnia 2009r. została wydana decyzja przez Wójta Gminy O. o warunkach zabudowy obejmująca budowę domu jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla działek nr 173/18 i nr 173/20. W związku z tym, iż Wnioskodawca potrzebował tylko drogę dojazdową jedna z działek (nr 173/18) została w dniu 26 listopada 2009r. sprzedana. Przedmiotem sprzedaży była działka budowlana wraz z decyzją o warunkach zabudowy. Druga działka (nr 173/20) przeznaczona jest do sprzedaży. Wnioskodawca od dnia 1 maja 2005r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji elementów budowlanych i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od towarów i usług. Zdaniem tut. organu powyższe potwierdza, że Wnioskodawca, dokonując nabycia działki nr 173/2 z zamiarem utworzenia gospodarstwa rolnego oraz, nieruchomości gruntowej nr 173/15 w celu wytyczenia z tej działki drogi dojazdowej, bez której prowadzenie tego gospodarstwa rolnego nie byłoby możliwe, dokonał tego w celu prowadzenia działalności gospodarczej (gospodarstwa rolnego). Zdaniem tut. organu nie można uznać, aby zakup przedmiotowego gruntu miał służyć jedynie celom osobistym Wnioskodawcy i jego rodziny (celom mieszkaniowym oraz związanym z edukacją dzieci).
Tym bardziej, że Wnioskodawca sam wskazuje we wniosku, że na działce nr 173/2 planuje prowadzić działalność rolniczą. Natomiast zakup dodatkowej działki nr 173/15, na której została wytyczona droga dojazdowa do działki nr 173/2 został spowodowany faktem, że brak drogi dojazdowej uniemożliwiał wydanie przez Urząd Gminy pozwolenia na prowadzenie tej działalności rolniczej.
Z powyższego wynika, iż dodatkowa działka nr 173/15, z której Wnioskodawca wyodrębnił działki, z wytyczoną drogą dojazdową do działki nr 173/2 oraz dwie działki budowlane nr 173/18, nr 173/20, została nabyta z zamiarem prowadzenia gospodarstwa rolnego na działce nr 173/2. Ponadto należy zauważyć, że w związku z faktem, że nikt nie chciał kupić tych dwóch zbędnych działek bez decyzji o warunkach zabudowy Wnioskodawca wystąpił do Urzędu Gminy z wnioskiem o wydanie ww. decyzji.
W dniu 12 sierpnia 2009r. została wydana decyzja przez Wójta Gminy o warunkach zabudowy obejmująca budowę domu jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla działek nr 173/18 i nr 173/20. Ponadto dokonując podziału działki nr 173/15 i wytyczając drogą dojazdową do działki nr 173/2 Wnioskodawca zapewnił drogę dojazdową do działek nr 173/18 i nr 173/20, co znacznie uatrakcyjniło przedmiotowe działki, powstałe w wyniku podziału działki nr 173/15. Zatem można uznać, iż Wnioskodawca podjął szczególne kroki w kierunku uatrakcyjnienia sprzedanej w dniu 26 listopada 2009r. działki nr 173/18 oraz przeznaczonej do sprzedaży działki nr 173/20. Ponadto w ocenie tut. organu należy uznać, że zbyteczna część działki, z której wydzielono drogę już w momencie zakupu była przeznaczona do sprzedaży, gdyż jak sam Wnioskodawca wskazał, był zainteresowany jedynie drogą, a całość zakupił wyłącznie dlatego, że sprzedający nie zgodził się na udostępnienie dojazdu ani na sprzedaż mniejszej części działki.
Takie działanie Wnioskodawcy niewątpliwie należy uznać za działanie służące celom zarobkowym Wnioskodawcy. Należy podkreślić, że sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej potwierdzony obiektywnymi dowodami przesądza o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT nawet wtedy, gdy przewidywana transakcja gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie przez Wnioskodawcę zrealizowana. Przez termin „zamiar” należy bowiem pojmować nie wolę wewnętrzną ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby.
Wskazane przez Wnioskodawcę fakty wskazują bowiem jednoznacznie na zamiar związania nabytej nieruchomości z planowaną działalnością gospodarczą. Również dokonując inwestycji środków pieniężnych czyni się to z zamiarem ich odzyskania w przyszłości.
Ponadto zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie zakup przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości w dniu 20 października 2008r. a następnie, dokonanie jej podziału na drogę dojazdową do działki, na której Wnioskodawca ma zamiar prowadzić gospodarstwo rolne, oraz dwie działki budowlane (dla których Wnioskodawca uzyskuje w dniu 12 sierpnia 2009r. decyzje o warunkach zabudowy), z czego jedną z nich w okresie jednego roku, od zakupu tj. w dniu 26 listopada 2009r. sprzedaje a drugą przeznacza do sprzedaży, odbył się w ocenie tut. organu w ramach działalności handlowej.
Wnioskodawca w przeciągu roku od nabycia nie podjął żadnych działań, które wskazywałyby na osobisty cel nabycia przedmiotowej nieruchomości. Dokonując natomiast inwestycji środków pieniężnych czyni się to z zamiarem ich odzyskania w przyszłości. Ponadto należy zauważyć, iż Wnioskodawca podejmując (w tak krótkim czasie) decyzję o ww. sprzedaży działek i podejmując kroki w celu uatrakcyjnienia tych działek kierował się możliwościami ich korzystnej sprzedaży. W tym konkretnym przypadku odzyskanie zainwestowanych środków możliwe jest przede wszystkim przez sprzedaż działki (nieruchomości).
Zatem sam zamiar wykorzystania przedmiotowej nieruchomości gruntowej dla celów zarobkowych Wnioskodawca podjął już w momencie zakupu działki. Oczywistym bowiem jest, że dokonując inwestycji czyni się to z zamiarem osiągnięcia zysków w przyszłości, chociaż zamiar ten nie zawsze będzie zrealizowany. Jak stwierdzono powyżej, o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT przesądza sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, a nieistotny jest rezultat. W świetle cytowanych powyżej przepisów, sam zamiar prowadzenia działalności powiązany z zakupami dokonanymi w tym celu nadaje Wnioskodawcy status podatnika VAT.
Wnioskodawca twierdzi, iż sprzedaż tych działek nie ma nic wspólnego z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, w związku z tym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do opodatkowania ww. sprzedaży. W odniesieniu do powyższego należy stwierdzić, że akurat w przypadku Wnioskodawcy sprzedaż działek stanowi jednak jeden z rodzajów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Trzeba bowiem podkreślić, że działalność rolnicza, dla której rozpoczęcia konieczny był zakup działek, również jest działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.
W myśl powołanego art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalnością gospodarczą jest m.in. działalność rolników, z kolei zgodnie z przepisem art. 2 pkt 15 ustawy o VAT przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.01.13) oraz bambusa (PKWiU 02.01.42-00.11), a także świadczenie usług rolniczych.
W świetle powyższego sprzedaż działek nabytych z zamiarem wytyczenia drogi do działki przeznaczonej na działalność rolniczą, tj. działalność gospodarczą, mieści się w kategorii czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, tym samym Wnioskodawca dla tych transakcji działa w charakterze podatnika podatku VAT. Reasumując, jak wykazano powyżej dokonana w dniu 26 listopada 2009r. sprzedaż przez Wnioskodawcę działki nr 173/18 oraz planowana sprzedaż działki nr 173/20 (powstałych w wyniku podziału działki nr 173/15), podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług gdyż Wnioskodawca działa w przedmiotowej sprawie w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
W kwestii natomiast stawki podatku VAT dla planowanej sprzedaży wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku VAT stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.
Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług. Intencją ustawodawcy jest więc opodatkowanie dostawy zarówno terenów budowlanych (działka zabudowana, działka budowlana, teren zabudowy) jak też przeznaczonych pod zabudowę.
Z treści wniosku wynika, iż w dniu 12 sierpnia 2009r. wydane zostały przez Wójta Gminy decyzje o warunkach zabudowy obejmujące budowę domu jednorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla działek nr 173/18 i nr 173/20. Zatem dokonanie dostawy działki niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę nr 173/18 (sprzedaż w dniu 26 listopada 2009r.) oraz działki niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę nr 173/20 (planowana sprzedaż) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki w wysokości 22%, stosownie do przepisów art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Na marginesie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem niniejsza interpretacja wydana na wniosek Wnioskodawcy nie stanowi jednocześnie interpretacji dla małżonki Wnioskodawcy, która – jeśli jest zainteresowana uzyskaniem dla siebie interpretacji indywidualnej – powinna złożyć odrębny wniosek, przedstawić właściwy dla siebie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), pytanie oraz własne stanowisko w sprawie, jak również wnieść odrębną opłatę.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.