INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2011r. (data wpływu 30 sierpnia 2011r.), uzupełnionym pismami z dnia 17 listopada 2011r. (data wpływu 22 listopada 2011r.) oraz z dnia 25 listopada 2011r.
(data wpływu 2 grudnia 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie konieczności korekty podatku naliczonego, w dacie stwierdzenia niedoboru powstałego w wyniku kradzieży materiałów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 sierpnia 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie konieczności korekty podatku naliczonego, w dacie stwierdzenia niedoboru powstałego w wyniku kradzieży materiałów. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 listopada 2011r.
(data wpływu 22 listopada 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 10 listopada 2011r. znak: IBPP1/443-1370/11/AL oraz pismem z dnia 25 listopada 2011r. (data wpływu 2 grudnia 2011r.). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca zajmuje się m. in. robotami budowlano-montażowymi w zakresie linii telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych. Z magazynu otwartego, ogrodzonego siatką, który po godzinach pracy Wnioskodawcy dozoruje Spółka Y zostały skradzione materiały - przewody energetyczne - zakupione dla działalności opodatkowanej. Od tych materiałów został odliczony podatek VAT naliczony w fakturach zakupu.
Firma dozorująca w ramach swojego ubezpieczenia OC działalności zapłaciła Wnioskodawcy odszkodowanie za straty związane ze zniszczeniem ogrodzenia i kradzieżą. W uzupełnieniu wniosku z dnia 17 listopada 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto magazyn, na którym składowane są materiały jest ogrodzony siatką i oświetlony. W nocy została rozcięta siatka ogrodzenia i skradziono ww. materiał. W okresie kradzieży nie było zainstalowanych kamer monitoringowych. Wnioskodawca posiada umowę zawartą z firmą dozorującą, w której został określony zakres ochrony mienia (obejmujący również magazyny) oraz godziny dozorowania mienia Wnioskodawcy.
Dozorujący zapłacił Wnioskodawcy odszkodowanie za zaistniałe szkody. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z kradzieżą ww. materiałów, od których został odliczony podatek VAT w momencie ich zakupu należy skorygować to odliczenie podatku VAT w dacie stwierdzenia niedoboru? Zdaniem Wnioskodawcy, dopełnił on wszelkich starań aby zabezpieczyć zakupiony dla robót budowlano-montażowych materiał.
Towar był składowany w magazynie otwartym, ale ogrodzonym siatką i dodatkowo poza godzinami pracy Wnioskodawcy teren jest dozorowany przez Spółkę Y. Ponieważ utrata towarów nie została wymieniona w żadnym z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług VAT Wnioskodawca uważa, że fakt kradzieży towaru, który był zakupiony z przeznaczeniem do działalności opodatkowanej nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt, że wniosek sporządzono w dniu 26 sierpnia 2011r. wskazując, iż jego przedmiotem jest zaistniały stan faktyczny, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., a od dnia 26 sierpnia 2011r. t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054 ) zwanej dalej ustawą o VAT, w brzmieniu obowiązującym w 2011r.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Mając na uwadze powyższe, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Biorąc pod uwagę fakt, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (zadeklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.
Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług. Zatem najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi podatku od towarów i usług skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zagadnienia dotyczące korekty podatku naliczonego uregulowane zostały w art. 91 powołanej ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
W myśl art. 91 ust. 7d ww. ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zajmującym się robotami budowlano-montażowymi w zakresie linii telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych. Wnioskodawca wskazał, iż z magazynu otwartego, ogrodzonego siatką, oświetlonego, w nocy, po godzinach pracy Wnioskodawcy, zostały skradzione materiały - przewody energetyczne. Kradzież nastąpiła poprzez rozcięcie siatki ogrodzenia. W okresie kradzieży nie było zainstalowanych kamer monitoringowych.
Wnioskodawca posiada jednakże umowę zawartą z firmą dozorującą, w której został określony zakres ochrony mienia (obejmujący również magazyny) oraz godziny dozorowania mienia Wnioskodawcy. Firma dozorująca, w ramach swojego ubezpieczenia OC działalności, zapłaciła Wnioskodawcy odszkodowanie za straty związane ze zniszczeniem ogrodzenia i kradzieżą. Skradzione przewody elektryczne zakupione zostały przez Wnioskodawcę dla działalności opodatkowanej. Od tych materiałów Wnioskodawca odliczył podatek VAT naliczony w fakturach zakupu.
W odniesieniu do powyższego tut. organ stwierdza, iż w toku prowadzonej działalności gospodarczej u Wnioskodawcy występują zatem niedobory towarów, które można uznać za niezawinione przez Wnioskodawcę. Niedobory zawinione bowiem, są to niedobory, które powstały na skutek niedopełnienia obowiązków przez osobę odpowiedzialną za powierzone jej mienie. Natomiast niedobory niezawinione to te, które powstały z przyczyn niezależnych od osób odpowiedzialnych. Niedobory te mogą powstać na skutek zdarzeń losowych np.: pożaru, kradzieży, powodzi, zalania, jak również wskutek transportu, braku prądu itp. Są to przyczyny, na które osoba odpowiedzialna nie miała żadnego wpływu.
A zatem w przypadku powstania niedoborów (czy to zawinionych czy niezawinionych) dochodzi do sytuacji, w której nabyte towary nie zostaną wykorzystane do działalności opodatkowanej, co jest niezbędnym warunkiem dokonania odliczenia.
Zdaniem tut. organu, w przedmiotowej sprawie należy odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, w którym Trybunał stwierdził (odwołując się do zasady neutralności podatku VAT), że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika, nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo podatnika do odliczenia zostaje zachowane.
W świetle powołanego wyroku, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy zakup danego towaru przez Wnioskodawcę jest dokonany z zamiarem wykorzystania tego towaru do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to pomimo utraty danego towaru z przyczyn od niego niezależnych, tj. w sposób niezawiniony, czy jak to ujął Trybunał „z powodów pozostających poza kontrolą podatnika”, jego prawo do odliczenia w związku z ww. nabyciem zostaje zachowane, a tym samym nie ma podstaw do dokonywania korekt odliczonego podatku.
W niniejszej sprawie Wnioskodawca dokonał zakupu danego towaru z zamiarem wykorzystania go do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, lecz towar ten w efekcie końcowym nie został wykorzystany do wykonywania czynności opodatkowanych. Należy przy tym uznać, że kradzież towaru – przewodów elektrycznych zaistniała z przyczyn od Wnioskodawcy niezależnych. Jak bowiem wynika z opisanego stanu faktycznego, odpowiedzialność za te zdarzenia ponosi Spółka Y, która – na podstawie zawartej umowy – wypłaciła Wnioskodawcy odszkodowanie z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania.
Wobec powyższego, w przypadku utraty danego towaru z przyczyn od Wnioskodawcy niezależnych, tj. w sposób niezawiniony, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ww. nabyciem zostaje zachowane, a co za tym idzie, nie ma również podstaw do dokonywania korekt odliczonego podatku. W związku z powyższym, za prawidłowe należało uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż fakt kradzieży towaru, który był zakupiony z przeznaczeniem do działalności opodatkowanej, nie pozbawia go prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.