INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2010r. (data wpływu 26 lutego 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 maja 2010r.
(data wpływu 17 maja 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 lutego 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 maja 2010r. (data wpływu 17 maja 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 5 maja 2010r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: W dniu 17 lutego 2006r.
Wnioskodawca otrzymał od swojej mamy niezabudowane działki nr 9 i 1. Działki Wnioskodawca otrzymał aktem notarialnym - umowa darowizny. Przedmiotem zapytania jest działka nr 9 o obszarze 0,51 ha. Obecnie mama Wnioskodawcy żąda, aby sprzedał tą działkę a otrzymane ze sprzedaży pieniądze podzielił pomiędzy swoje dwie siostry. Wnioskodawca uważa, że jest to sprawiedliwe i chciałby spełnić żądanie mamy. Postanowił więc sprzedać ww. działkę lecz podzieloną na 4 lub 5 działek budowlanych. Działka znajduje się w centrum miejscowości. Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku VAT czynny.
Działkę otrzymaną w formie darowizny Wnioskodawca przyjął z zamiarem wykorzystania do uprawy na własne potrzeby. Obecnie Urząd Gminy przeprowadza Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Zgodnie z wystawionym planem działka Wnioskodawcy (nr 9) będzie podzielona na 5 mniejszych. Studium przeprowadzone jest dla większej ilości właścicieli działek o podobnym areale i znajdujących się w sąsiedztwie Wnioskodawcy. W przyszłości Wnioskodawca będzie musiał dostosować się do ogólnie obowiązującego planu zagospodarowania Gminy. Działki, które Wnioskodawca zamierza sprzedać w momencie sprzedaży będą działkami niezabudowanymi.
Działka nigdy nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Otrzymane z podziału działki nie będą wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Zbiory otrzymywane z działki Wnioskodawca przeznaczał w całości na własne potrzeby. Nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych, nie był rolnikiem ryczałtowym, nie otrzymywał i nie otrzymuje żadnych dopłat unijnych. Działka nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy (dotyczy to zarówno działki 9 jaki i 1). Wnioskodawca nie dokonywał uatrakcyjnienia przedmiotowych działek. Według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy działki będą przeznaczone dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
Działkę nr 9 Wnioskodawca chciałby sprzedać jako budowlaną a drugą nr 1 obecnie będzie uprawiać jako rolną. W dalekiej przyszłości Wnioskodawca jeszcze nie wie i jednoznacznie nie może określić co zadecyduje odnośnie działki nr 1. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów, nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej, a sprzedaż działek traktuje jako sprzedaż majątku osobistego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy od sprzedanych działek budowlanych Wnioskodawca będzie musiał odprowadzić podatek VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek nie stanowi działalności gospodarczej, gdyż transakcja nie ma charakteru zarobkowego lecz związana jest z przysługującym Wnioskodawcy prawem do rozporządzania własnym majątkiem. Wnioskodawca nie jest handlowcem, nie prowadzi działalności gospodarczej. Działka była uprawiana zarówno przez mamę Wnioskodawcy jak i przez Wnioskodawcę dla własnych potrzeb. Podatnikiem VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne.
Zatem zbycie działek nie podlega opodatkowaniu VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.
Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W przedmiotowej sprawie okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione w ramach działalności gospodarczej. Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, w dniu 17 lutego 2006r. Wnioskodawca otrzymał w drodze darowizny od swojej mamy niezabudowane działki nr 9 i 1. Obecnie mama Wnioskodawcy żąda, aby ten sprzedał działkę nr 9 o obszarze 0,51 ha, a otrzymane ze sprzedaży pieniądze podzielił pomiędzy swoje dwie siostry. Wnioskodawca uważa, że jest to sprawiedliwe i chciałby spełnić żądanie mamy. Postanowił więc sprzedać ww. działkę lecz podzieloną na 4 lub 5 działek budowlanych.
Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku VAT czynny. Działkę otrzymaną w formie darowizny Wnioskodawca przyjął z zamiarem wykorzystania do uprawy na własne potrzeby. Obecnie Urząd Gminy przeprowadza Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Zgodnie z wystawionym planem działka Wnioskodawcy (nr 9) będzie podzielona na 5 mniejszych. Studium przeprowadzone jest dla większej ilości właścicieli działek o podobnym areale i znajdujących się w sąsiedztwie Wnioskodawcy. W przyszłości Wnioskodawca będzie musiał dostosować się do ogólnie obowiązującego planu zagospodarowania Gminy.
Działki, które Wnioskodawca zamierza sprzedać w momencie sprzedaży będą działkami niezabudowanymi. Działka nigdy nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Otrzymane z podziału działki nie będą wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Zbiory otrzymywane z działki Wnioskodawca przeznaczał w całości na własne potrzeby. Nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych, nie był rolnikiem ryczałtowym, nie otrzymywał i nie otrzymuje żadnych dopłat unijnych. Działka nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy (dotyczy to zarówno działki 9 jaki i 1). Wnioskodawca nie dokonywał uatrakcyjnienia przedmiotowych działek.
Według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy działki będą przeznaczone dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Działkę nr 9 Wnioskodawca chciałby sprzedać jako budowlaną a drugą nr 1 obecnie będzie uprawiać jako rolną. W dalekiej przyszłości Wnioskodawca jeszcze nie wie i jednoznacznie nie może określić co zadecyduje odnośnie działki nr 1. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów, nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej, a sprzedaż działek traktuje jako sprzedaż majątku osobistego.
Mając na uwadze powyższe, planowaną sprzedaż przedmiotowej działki nr 9 (tj. powstałych z jej podziału działek) należy uznać za dokonaną z majątku osobistego, a tym samym za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie można w tym zakresie uznać za podatnika podatku VAT, a okolicznościom dokonania okazjonalnej transakcji zbycia gruntu nie można przypisać znamion działalności gospodarczej. Wnioskodawca sprzedając grunt będzie korzystać zatem z przysługującego mu prawa do rozporządzenia własnym majątkiem. Wnioskodawca nabył bowiem przedmiotowy grunt (działkę nr 9 o obszarze 0,51 ha) w 2006r. w drodze darowizny od swojej mamy.
Oprócz ww. działki Wnioskodawca otrzymał również działkę nr 1, odnośnie której nie ma sprecyzowanych planów co do jej sprzedaży. W opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca podał, iż nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem VAT, nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nigdy też wcześniej nie sprzedawał żadnych nieruchomości. Zbiory otrzymywane z działki Wnioskodawca przeznaczał w całości na własne potrzeby. Grunt przeznaczony do sprzedaży nie był przedmiotem najmu ani dzierżawy, a sprzedając przedmiotową działkę Wnioskodawca wypełnia wolę swojej mamy, która żąda, aby ten sprzedał działkę nr 9, a otrzymane ze sprzedaży pieniądze podzielił pomiędzy swoje dwie siostry.
Wnioskodawca uważa, że jest to sprawiedliwe i chciałby spełnić żądanie mamy. Zatem w ocenie tut. organu nie można uznać przedmiotowej sprzedaży działek, która ma być dokonana z majątku osobistego za częstotliwą dostawę gruntów, a więc czynność ta w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a co za tym idzie sprzedaż przedmiotowej działki nr 9 (powstałych z jej podziału kilku działek) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.