INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, z dnia 22 lutego 2012r. (data wpływu 24 lutego 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 kwietnia 2012r.
(data wpływu 7 maja 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów w nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 lutego 2012r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów w nieruchomości. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 kwietnia 2012r. (data wpływu 7 maja 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-206/12/ES z dnia 27 kwietnia 2012r.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: W 1998r. siostry nabyły nieruchomość składającą się z 2 działek - 1946/12 i 1946/11. Nieruchomość nabyły jako współwłasność - po 1/2 każda. Następnie na działce 1946/12 zostały wybudowane 2 budynki mieszkalne oddane do użytkowania w marcu 2010r. Budowa trwała ponad 8 lat, metodą gospodarczą. W grudniu 2011r. działki zostały scalone i podzielone na 3 działki. 3694/1, 3694/2 i 3694/3. Tak by została wydzielona działka na drogę i by każdy budynek znajdował się na osobnej działce. Współwłasność została zachowana.
Jeden budynek znajduje się na działce 3694/1, drugi na działce 3694/2. Działka 3694/3 została przeznaczona na drogę. W przyszłości siostry planują sprzedaż nieruchomości, bez uprzedniego znoszenie współwłasności. W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazuje, że nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nabył nieruchomość w 1998r. w celach rekreacyjnych, by móc korzystać w weekendy i wakacje. Nabycie przedmiotowej działki nie zostało udokumentowane fakturą VAT. Działki zostały nabyte do majątku prywatnego Wnioskodawcy, miały zaspokajać potrzeby wypoczynku na świeżym powietrzu i w takich celach osobistych były wykorzystywane.
Przyczyną scalenia i podziału była chęć przypisania niezależnych działek do dwóch niezależnych budynków, wybudowanych każdy przez innego współwłaściciela. Podział ma na celu umożliwienie sprzedaży jednego z budynków lub zniesienia współwłasności. Wnioskodawca sam podjął działania w celu scalenia a następnie podziału działek i nie wynikało to z decyzji administracyjnej. Wnioskodawca wybudował jeden z budynków do własnych celów rekreacyjnych - wyjazdy weekendowe oraz wakacyjne, oraz dla użytku najbliższej rodziny - rodziców.
Wnioskodawca zamierza sprzedać udziały w działkach ponieważ koszty utrzymania budynku przerastają możliwości finansowe Wnioskodawcy, odległość od miejsca zamieszkania jest za duża. Wnioskodawca sporadycznie korzysta z nieruchomości i w związku z tym ponoszone nakłady przewyższają potencjalne korzyści. Co więcej, dom wybudowany w technologii drewnianej wymaga częstej konserwacji, a co za tym idzie znacznych nakładów finansowych. Działki są zabudowane. Na obu działkach są to budynki mieszkalne jednorodzinne, symbol PKOB: 1.11.111. Budynki są trwale związane z gruntem.
Budynek na działce 3694/2 był budowany w latach 1999-2003, ze względów finansowych budowy nie ukończono, pozwolenie na wznowienie robót budowlanych uzyskano w lipcu 2009r., budowę zakończono w marcu 2010r. Budynek na działce 3694/1 był budowany w latach 1999-2003, ze względów finansowych budowy nie ukończono, pozwolenie na wznowienie robót budowlanych uzyskano w lipcu 2009r., budowę zakończono w marcu 2010r. Oddanie do użytkowania obu budynków zlokalizowanych na działkach 3694/1 oraz 3694/2 po wybudowaniu nastąpiło w marcu 2010r. Okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą poszczególnych budynków będzie wynosił od marca 2010r. do czasu znalezienia nabywcy to jest minimum 2 lata.
W trakcie użytkowania budynków Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej. Działka 3694/2 oraz budynek na niej położony były przez Wnioskodawcę wykorzystywane we własnych celach rekreacyjnych oraz w celach rekreacyjnych przez członków najbliższej rodziny - rodziców oraz teściów. Działka 3694/1 oraz budynek na niej położony były wykorzystywane w celach rekreacyjnych przez siostrę Wnioskodawcy - współwłaściciela nieruchomości. Żadna z działek, ani żaden z budynków nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Żadna z działek nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej.
Żadna z działek, ani żaden z budynków nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawca nie podejmuje działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia w celu sprzedaży udziałów w działkach. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Wnioskodawca sprzedał w kwietniu 2007r. nieruchomość o łącznej powierzchni 3621 m2 wpisaną do księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy. Nieruchomość została nabyta w lipcu 1997r. W związku ze sprzedażą w kwietniu 2007r. nieruchomości wpisanej pod numerem KW prowadzonej przez Sąd Rejonowy nie zapłacono podatku VAT.
Nie złożono deklaracji VAT-7 i nie dokonano zgłoszenia rejestracyjnego na druku VAT-R. Środki uzyskane ze sprzedaży przedmiotowych działek zostaną przeznaczone na bieżące wydatki Wnioskodawcy, w szczególności raty kredytu hipotecznego zaciągniętego na budowę domu mieszkalnego, wynoszące około 2500 PLN miesięcznie (684 CHF). W przypadku korzystnego kursu franka środki zostaną przeznaczone na częściową spłatę kredytu hipotecznego.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż działek 3694/1 i 3694/2 wraz z położonymi na nich nieruchomościami, przy założeniu, że każda z działek zostanie sprzedana innemu nabywcy, w innym czasie i dla każdej z działek zostanie założona oddzielna księga wieczysta zostanie potraktowana jako działalność gospodarcza, a w związku z tym obciążona podatkiem VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 30 kwietnia 2012r.) sprzedaż przedmiotowych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż będzie dokonywana przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, dokonującą sporadycznie sprzedaży swego prywatnego majątku (nieruchomości). W przedmiotowej sprawie nie można uznać, że strona prowadzi działalność gospodarczą, nie nabyła bowiem gruntu, ani nie wybudowała nieruchomości z zamiarem dalszej odsprzedaży, tylko do własnych celów (nieruchomości rekreacyjne).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę towarów – stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT – należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 Nr 16 poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. W myśl art. 46 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Według prawa unijnego, z mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L 347 s.1, ze zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter.
Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Z przepisu art. 195 ustawy Kodeks Cywilny wynika, iż własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Z kolei art. 198 ww. ustawy stanowi, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Zatem współwłasność nie jest instytucją samodzielną, stanowi odmianę własności i cechuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom, a każdy z nich może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Jeżeli podatnik dokonuje sprzedaży udziału stanowiącego jego własność, dokonuje przeniesienia prawa własności rzeczy, dochodzi do zmiany podmiotu tego prawa. Zatem sprzedaż udziału należy traktować w kategorii dostawy towarów.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego (np. udziału w gruncie, budynku), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, to czynność taka nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wyprzedaż majątku prywatnego przez osobę fizyczną, nawet jeżeli przybierze w określonym przedziale czasowym charakter częstotliwy, nie może być uznana za działalność handlową, czyniącą tenże podmiot podatnikiem podatku od towarów i usług. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w 1998r. Wnioskodawca, który nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, wraz z siostrą nabył (we współwłasności) nieruchomość składającą się z 2 działek - 1946/12 i 1946/11. Na działce 1946/12 zostały wybudowane metodą gospodarczą 2 budynki mieszkalne jednorodzinne (PKOB: 1.11.111), trwale związane z gruntem, oddane do użytkowania w marcu 2010r.
Działki zostały nabyte do majątku prywatnego Wnioskodawcy, miały zaspokajać potrzeby wypoczynku na świeżym powietrzu i w takich celach osobistych były wykorzystywane. W grudniu 2011r. działki zostały scalone i podzielone na 3 działki 3694/1, 3694/2 i 3694/3. Tak by została wydzielona działka na drogę i by każdy budynek znajdował się na osobnej działce. Współwłasność została zachowana. Jeden budynek znajduje się na działce 3694/1, drugi na działce 3694/2. Działka 3694/3 została przeznaczona na drogę. Przyczyną scalenia i podziału była chęć przypisania niezależnych działek do dwóch niezależnych budynków, wybudowanych każdy przez innego współwłaściciela.
Wnioskodawca wybudował jeden z budynków do własnych celów rekreacyjnych - wyjazdy weekendowe oraz wakacyjne, oraz dla użytku najbliższej rodziny - rodziców. Siostry planują sprzedaż nieruchomości, bez uprzedniego znoszenia współwłasności. Wnioskodawca zamierza sprzedać udziały w działkach ponieważ koszty utrzymania budynku przerastają możliwości finansowe Wnioskodawcy, odległość od miejsca zamieszkania jest za duża. Wnioskodawca sporadycznie korzysta z nieruchomości i w związku z tym ponoszone nakłady przewyższają potencjalne korzyści. Co więcej, dom wybudowany w technologii drewnianej wymaga częstej konserwacji, a co za tym idzie znacznych nakładów finansowych.
Działka 3694/2 oraz budynek na niej położony były przez Wnioskodawcę wykorzystywane we własnych celach rekreacyjnych oraz w celach rekreacyjnych przez członków najbliższej rodziny - rodziców oraz teściów. Działka 3694/1 oraz budynek na niej położony były wykorzystywane w celach rekreacyjnych przez siostrę Wnioskodawcy - współwłaściciela nieruchomości. Żadna z działek, ani żaden z budynków nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, nie były też przedmiotem najmu ani dzierżawy. Działki nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej.
Wnioskodawca nie podejmuje działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia w celu sprzedaży udziałów w działkach. Wnioskodawca sprzedał w kwietniu 2007r., nabytą w lipcu 1997r. nieruchomość o łącznej powierzchni 3621 m2 lecz w związku z tą sprzedażą nie zapłacono podatku VAT, nie złożono deklaracji VAT-7 i nie dokonano zgłoszenia rejestracyjnego na druku VAT-R. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Środki uzyskane ze sprzedaży przedmiotowych działek zostaną przeznaczone na bieżące wydatki Wnioskodawcy, w szczególności raty kredytu hipotecznego zaciągniętego na budowę domu mieszkalnego.
Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych regulacji, stwierdzić należy, że mimo, iż grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby Wnioskodawca dokonując sprzedaży działek zabudowanych budynkami, wykorzystywanych do własnych celów rekreacyjnych oraz do celów rekreacyjnych najbliższej rodziny (rodziców i teściów), działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył on działki w celu dalszej odsprzedaży, ponieważ przedmiotową nieruchomość Wnioskodawca użytkował w ww. celu przez wiele lat.
Żadna z działek, ani żaden z budynków nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, nie były też one przedmiotem najmu ani dzierżawy. Ponadto żadna z działek nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Oprócz tego należy zauważyć, że Wnioskodawcy nie można przypisać szczególnie aktywnego charakteru działań związanych ze sprzedażą nieruchomości, który jest typowy dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami.
Co prawda Wnioskodawca sprzedał w kwietniu 2007r. nabytą w lipcu 1997r. nieruchomość lecz oprócz udziałów w działkach, których dotyczy wniosek, nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Ponadto Wnioskodawca nie podejmuje działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia w celu sprzedaży udziałów w działkach, zatem oczywistym jest w tej sytuacji brak przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych działek zabudowanych budynkami, która byłaby porównywana do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego, stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
Odnośnie dokonanego przez Wnioskodawcę w grudniu 2011r. scalenia działek Nr 1946/12 i 1946/11 oraz podziału ich na 3 działki, w celu przypisania niezależnych działek do dwóch niezależnych budynków wybudowanych każdy przez innego współwłaściciela, należy odnieść się do orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE wydanych w sprawach C-180-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji wystąpią pojedyncze z przykładowo wskazanych okoliczności, związane ze scaleniem i podziałem działek. Nie można jednak przypisać Wnioskodawcy aktywności porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. W takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, niemającymi cech działalności gospodarczej ponieważ sprzedaż udziałów w zabudowanych działkach, o których mowa we wniosku w przedmiotowym przypadku nie będzie działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji sprzedając udziały w ww. działkach, Wnioskodawca będzie korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Reasumując uznać należy, że sprzedaż udziałów w wymienionych we wniosku zabudowanych działkach nr 3694/1 i 3694/2 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT uznać Wnioskodawcę za podatnika tego podatku prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy odnośnie sprzedaży jego udziałów w zabudowanych działkach nr 3694/1 i 3694/2, należało uznać za prawidłowe.
Tut. organ pragnie również zauważyć, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, na pisemny wniosek zainteresowanego i w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) wydaje Minister właściwy do spraw finansów publicznych. W związku z powyższym niniejsza interpretacja indywidualna odnosi się jednie do Wnioskodawcy.
Natomiast jeżeli wymieniona we wniosku siostra Wnioskodawcy, będąca współwłaścicielką przedmiotowych nieruchomości zainteresowana jest otrzymaniem interpretacji indywidualnej może złożyć odrębny wniosek, przedstawić odpowiedni dla niej stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), zapytanie i własne stanowisko w sprawie oraz wnieść odrębną opłatę. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.