INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2012r. (data wpływu 24 lutego 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 maja 2012r.
(data wpływu 21 maja 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynku i ustalenia czy w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww. dostawę – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 lutego 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynku i ustalenia czy w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww. dostawę. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 maja 2012r. (data wpływu 21 maja 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 11 maja 2012r. znak: IBPP1/443-209/12/BM.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca zamierza nabyć budynek od podatnika będącego od kilkunastu lat czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Podatnik ten zakupił budynek w 2007r., bez VAT, w celu wynajmu od osoby fizycznej nie będącej podatnikiem VAT. Przekazał go następnie do użytkowania na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. W 2009r. budynek był rozbudowywany, a wydatki na jego rozbudowę przekroczyły 30% jego wartości z dnia zakupu. Od wydatków inwestycyjnych odliczany był przez właściciela VAT.
Po zakończeniu rozbudowy budynek został przez nadzór budowlany odebrany (jako budynek użytkowy) i od stycznia 2010 roku budynek był wynajmowany jako składnik majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wynajem budynku trwa nadal, cały czas nieprzerwanie, w wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT. W styczniu 2011r. właściciel wycofał budynek z ewidencji środków trwałych swojej firmy i zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.
Właściciel pozostał jednak nadal czynnym podatnikiem VAT w zakresie usług wynajmu zarobkowego i składa deklaracje VAT, gdyż czynności te spełniają definicję działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Budynek nadal jest wynajmowany w celach zarobkowych jako składnik jego osobistego majątku, a sprzedaż usług wynajmu opodatkowana jest VAT. Obecnie, po poniesieniu przez właściciela budynku wydatków inwestycyjnych na jego rozbudowę przekraczających 30% wartości początkowej, właściciel planuje go sprzedać Wnioskodawcy, najwcześniej jednak w maju 2012 roku.
Odpowiedź na zadane w niniejszym wniosku pytania jest istotna z punktu widzenia Wnioskodawcy, jako nabywcy budynku, z uwagi na brzmienie przepisu art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej od dnia 18 lipca 1997r. Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT. Budynek, o którym mowa we wniosku będzie stanowił składnik majątku stanowiący środek trwały w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Budynek zostanie wpisany do ewidencji środków trwałych oraz będzie służył w całości sprzedaży opodatkowanej (wynajem).
Rozbudowa budynku została zakończona 20 grudnia 2009r. Budynek został oddany do użytku w dniu 18 stycznia 2010 roku. Pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nastąpiło w styczniu 2010 roku. W klasyfikacji PKOB budynek jest sklasyfikowany pod symbolem 1230. Przed 2009r. budynek nie był przedmiotem wynajmu. Właściciel wykorzystywał go do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (w części budynku znajdowało się biuro). Wydatki ponoszone przez właściciela budynku były wydatkami na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Właścicielowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tego ulepszenia. Właściciel budynku prowadził działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, na własne imię i nazwisko. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy sprzedaż budynku opisanego powyżej podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też będzie zwolniona z opodatkowania?
Czy w przypadku uznania, iż sprzedaż opisanego powyżej budynku powinna być zwolniona z VAT, a następnie sprzedawca zrezygnuje z tego zwolnienia, po spełnieniu jakich warunków faktura dokumentująca sprzedaż budynku będzie dla Wnioskodawcy jako nabywcy stanowiła podstawę do obniżenia u Wnioskodawcy podatku należnego o kwotę podatku określonego w tej fakturze? Zdaniem Wnioskodawcy: Sprzedaż przedmiotowego budynku będzie – co do zasady – zwolniona z VAT. Sprzedawca może jednak zrezygnować z tego zwolnienia.
Wówczas faktura dokumentująca sprzedaż będzie dla Wnioskodawcy jako nabywcy nieruchomości stanowiła podstawę do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku w niej określonego, natomiast przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, który zabrania obniżania kwoty podatku należnego w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, nie będzie miał w tym przypadku zastosowania.
Faktura dokumentująca sprzedaż budynku będzie dla Wnioskodawcy stanowiła podstawę do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku z niej wynikającego wówczas, gdy spełnione zostaną warunki wymienione w przepisach art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Z treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Budynek będący przedmiotem sprzedaży był nabyty i faktycznie wykorzystywany przez właściciela (od którego Wnioskodawca zamierza kupić budynek) do prowadzonej działalności gospodarczej dlatego jego dostawa będzie co do zasady podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy. W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Stosownie do treści art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Według art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Zatem, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała czy używana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza nabyć budynek od podatnika będącego od kilkunastu lat czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
Podatnik ten zakupił budynek w 2007r., bez VAT, w celu wynajmu od osoby fizycznej nie będącej podatnikiem VAT. Przekazał go następnie do użytkowania na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. W 2009r. budynek był rozbudowywany, a wydatki na jego rozbudowę przekroczyły 30% jego wartości z dnia zakupu. Od wydatków inwestycyjnych odliczany był przez właściciela VAT. Po zakończeniu rozbudowy budynek został przez nadzór budowlany odebrany (jako budynek użytkowy) i od stycznia 2010 roku budynek był wynajmowany jako składnik majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wynajem budynku trwa nadal, cały czas nieprzerwanie, w wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT. W styczniu 2011r. właściciel wycofał budynek z ewidencji środków trwałych swojej firmy i zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Właściciel pozostał jednak nadal czynnym podatnikiem VAT w zakresie usług wynajmu zarobkowego i składa deklaracje VAT. Budynek nadal jest wynajmowany w celach zarobkowych jako składnik jego osobistego majątku, a sprzedaż usług wynajmu opodatkowana jest VAT.
Obecnie, po poniesieniu przez właściciela budynku wydatków inwestycyjnych na jego rozbudowę przekraczających 30% wartości początkowej, właściciel planuje go sprzedać Wnioskodawcy, najwcześniej jednak w maju 2012 roku. Rozbudowa budynku została zakończona 20 grudnia 2009r. Budynek został oddany do użytku w dniu 18 stycznia 2010 roku. Pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, nastąpiło w styczniu 2010 roku. W klasyfikacji PKOB budynek jest sklasyfikowany pod symbolem 1230. Przed 2009r. budynek nie był przedmiotem wynajmu. Właściciel wykorzystywał go do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (w części budynku znajdowało się biuro).
Wydatki ponoszone przez właściciela budynku były wydatkami na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Właścicielowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tego ulepszenia. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonany z materiałów budowlanych i elementów składowych będący wynikiem prac budowlanych.
Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. W myśl art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010r.
Nr 243, poz. 1623 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o: obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury; budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca planuje zakup budynku użytkowego sklasyfikowanego w PKOB pod symbolem 1230. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych klasa 1230 to budynki handlowo-usługowe.
Klasa ta obejmuje: centra handlowe, domy towarowe, samodzielne sklepy i butiki, hale używane do targów, aukcji i wystaw, targowiska pod dachem, stacje paliw, stacje obsługi, apteki itp. Klasa nie obejmuje: sklepów w budynkach przeznaczonych głównie do innych celów. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie ich dostawy są one już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
W świetle wyżej przytoczonych przepisów, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.
Przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć także oddanie budynku do użytkowania na podstawie umowy najmu i dzierżawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (w tym również najem na cele mieszkaniowe podlegający zwolnieniu od podatku VAT). Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie również moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).
Odnosząc przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż planowana (najwcześniej w maju 2012r.) dostawa budynku wynajmowanego przez właściciela od stycznia 2010r., po dokonaniu ulepszenia powyżej 30% wartości początkowej zakończonego 20 grudnia 2009r. nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż do pierwszego zasiedlenia wynajmowanego budynku doszło już w momencie wydania go najemcy po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej.
W związku z powyższym planowana dostawa ww. budynku będzie dostawą dokonaną po upływie okresu dłuższego niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia, korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż przedmiotowego budynku będzie zwolniona z VAT należało uznać za prawidłowe.
Należy podkreślić, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
W myśl art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Z wniosku wynika, że w styczniu 2011r. właściciel wycofał budynek z ewidencji środków trwałych swojej firmy i zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Właściciel pozostał jednak nadal czynnym podatnikiem VAT w zakresie usług wynajmu zarobkowego i składa deklaracje VAT.
Budynek nadal jest wynajmowany w celach zarobkowych jako składnik jego osobistego majątku, a sprzedaż usług wynajmu opodatkowana jest VAT. Właściciel budynku prowadził działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, na własne imię i nazwisko. Wnioskodawca od dnia 18 lipca 1997r. jest czynnym podatnikiem podatku VAT i wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT. Budynek, o którym mowa we wniosku będzie stanowił składnik majątku stanowiący środek trwały w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Budynek zostanie wpisany do ewidencji środków trwałych oraz będzie służył w całości sprzedaży opodatkowanej (wynajem).
Z uwagi na fakt, iż zarówno Zbywca (właściciel budynku) jak i Nabywca (Wnioskodawca) są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT, a planowana transakcja spełnia warunki dla uznania jej za czynność zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, to podatnicy będą uprawnieni na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy do rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania tej dostawy podatkiem VAT na zasadach ogólnych.
Zatem, w sytuacji planowanej sprzedaży przedmiotowego budynku, w stosunku do którego zastosowanie będą miały przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, w przypadku gdy strony transakcji będą zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT i wybiorą opcję opodatkowania, planowana transakcja sprzedaży będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT. Tak więc stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie należało uznać za prawidłowe.
Odnośnie przysługującego Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu przedmiotowego budynku należy zauważyć, że w myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.) kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Podstawową więc zasadą dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego jest związek towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony, z czynnościami opodatkowanymi. Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT. Budynek użytkowy, o którym mowa we wniosku będzie stanowił składnik majątku stanowiący środek trwały w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Budynek zostanie wpisany do ewidencji środków trwałych oraz będzie służył w całości sprzedaży opodatkowanej (wynajem).
W związku z tym, że przedmiotowa dostawa będzie podlegać opodatkowaniu podstawową stawką VAT po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT, co szczegółowo uzasadniono powyżej, zatem nie znajdzie zastosowania w tym zakresie art. 88 ust 3a pkt 2 ustawy o VAT.
W konsekwencji, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i opodatkowania planowanej dostawy budynku na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, po złożeniu zgodnego oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej nabycie przedmiotowego budynku. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Należy jednak zaznaczyć, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.