INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający, w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2014 r. (data wpływu 10 marca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. (data wpływu 5 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 marca 2014 r. do tut.
Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. (data wpływu 5 czerwca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 maja 2014 r. IBPP1/443-268/14/DK. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca otrzymał działkę na drodze postępowania spadkowego w 1997 r. jako rolną. Do chwili obecnej użytkuje ją zgodnie z przeznaczeniem, gospodarując na niej dla własnych potrzeb i płaci podatek od użytków rolnych.
W 2006 roku Urząd Gminy w planie zagospodarowania przestrzennego ujął część działki ok. 1200 m2 wbrew woli Wnioskodawcy jako budowlaną z możliwością przeznaczenia na cele mieszkalnictwa. Wnioskodawca zaznacza, że nie występował z wnioskiem o zmianę z działki rolnej na budowlaną. Mimo zmiany jej części 1200 m2 na budowlaną, w rejestrze gruntów Starostwa działka wpisana jest jako grunty orne, Wnioskodawca nadal płaci podatek od gruntów rolnych. Wnioskodawca nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, pracuje w firmie na podstawie umowy o pracę. Wnioskodawca nie starał się podnieść jej wartości poprzez doprowadzenie mediów, ogrodzenie czy marketingu.
Działkę zamierza sprzedać rolnikowi, który prowadzi gospodarstwo rolne na cele powiększenia gospodarstwa. Wnioskodawca dzwonił do Urzędu Skarbowego do Dz. P. VAT, gdzie stwierdzono, że powinien być zwolniony z opłat P. VAT. Dla pewności aby nie mieć problemów Wnioskodawca zwraca się z zapytaniem. W uzupełnieniu Wnioskodawca podaje, że: Nie jest i nigdy nie był zarejestrowany jako podatnik VAT. Działkę Wnioskodawca otrzymał po zmarłej matce i wykorzystywał ją uprawiając jako rolę na własne cele, siał zboże, które zjadały jego kury i kaczki, lub ziemniaki dla jego rodziny.
Działkę Wnioskodawca chce sprzedać, ponieważ nie ma siły aby ją dalej uprawiać, gospodarując na takim małym obszarze ponosi za duże koszty. Uważa, że dopłaca do tej działki i jego na to obecnie nie stać. Pieniądze ze sprzedaży Wnioskodawca przeznaczy na bieżące życie i ewentualny remont domu. Wnioskodawca nie wie co było powodem zmiany części jego działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Były to decyzje Urzędu Gminy, które decyzją w 2006 r. dokonały zmiany bez wiedzy czy starań Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie występował nigdy z wnioskiem o przekształcenie jego działki na cele budowlane.
W momencie sprzedaży nadal działka będzie miała przeznaczenie rolno-budowlane zgodnie z decyzją Urzędu Gminy. Przedmiotowa działka nie jest zabudowana i nigdy nie była. Na pytanie tut. organu zadane w wezwaniu z 28 maja 2014 r. „Czy w stosunku do przedmiotowej działki podjęła Pani lub zamierza podjąć takie działania jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) terenu lub jakiekolwiek inne działania, jeśli tak to w jakim celu?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie ma zamiaru czynić jakichkolwiek działania w stosunku do przedmiotowej działki.
Na pytanie tut. organu zadane w wezwaniu z 28 maja 2014 r. „Czy w stosunku do przedmiotowej działki podjęła Pani lub zamierza podjąć jakiekolwiek czynności w celu jej uatrakcyjnienia np. uzbrojenie terenu, wydzielenie lub budowa drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne itp., jeśli tak to jakie i w jakim celu?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie ma zamiaru czynić starań by swoją działkę uatrakcyjnić, nie stara się ją uzbroić, wydzielić drogę ani doprowadzić prąd czy wodę. Wnioskodawca nie podjął działań marketingowych w celu sprzedaży działki.
Ewentualny nabywca na działkę jest rolnikiem we wsi Wnioskodawcy, który skupuje prawie wszystkie działki i pola na poszerzenie działalności rolnej i sam zaproponował kupno. Ma maszyny rolne, to młody gospodarz, sąsiad. Od chwili nabycia do momentu planowanej sprzedaży działki, Wnioskodawca użytkuje ją dla własnych potrzeb, obsiewa zbożem, nie ma zamiaru zmieniać jej przeznaczenia. Działka nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym, pracuje na etacie w firmie jako księgowa.
Działka służy dla potrzeb Wnioskodawcy, tzn. sieje na zmianę zboże dla drobiu, ziemniaki dla siebie, męża i syna, siano dla swoich królików. Płody rolne są tak małe, że zostają w całości zjedzone przez drób, który Wnioskodawca zużywa na własne potrzeby. Działka nie była przedmiotem najmu, dzierżawy. Na działce nie ma obiektów budowlanych, nigdy nie było. Do momentu ewentualnej sprzedaży Wnioskodawca nie ma zamiaru budować żadnych obiektów na tej działce. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości do sprzedaży.
Na pytanie tut. organu zadane w wezwaniu z 28 maja 2014 r. „Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, jeżeli tak to jakich i kiedy oraz czy ewentualnie z tego tytułu odprowadziła Pani podatek VAT, składała deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R.”, Wnioskodawca odpowiedział: Nie dotyczy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przy sprzedaży działki budowlano-rolnej o powierzchni 0,6735 ha Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, działki o pow. 0,6735 ha nie kupił z zamiarem sprzedaży.
Odziedziczył ją w spadku po rodzicach, którzy ją nabyli na podstawie umowy kupna w 1974 r., nie prowadzili działalności gospodarczej, nie odliczyli podatku VAT. Cały czas działka była rolą zgodnie z przeznaczeniem i płaconym podatkiem od gruntów rolnych. Z chwilą sprzedaży działki, którą Wnioskodawca użytkuje od 1997 r. nie powinien płacić podatku VAT. Jest to działka rolna, którą część ma w planie przestrzennym Gminy warunki zabudowy tzn. że można budować ale osoba której Wnioskodawca sprzeda działkę będzie ją użytkowała w celu rolnym – powiększenia gospodarstwa. W chwili obecnej Wnioskodawca ma gospodarstwo pow. 1 ha i korzysta z dopłat do upraw z Unii. Wnioskodawca również jest rolnikiem.
W piśmie z dnia 2 czerwca 2014 r., Wnioskodawca uzupełnił swoje stanowisko i wskazał, że nie uważa się za osobę, która celowo nabyła działkę i czyniła starania aby ją uatrakcyjnić żeby sprzedać z zyskiem. Wnioskodawca był jedynym spadkobiercą po zmarłej mamie oprócz ojca, który nie miał zdrowia by uprawiać tę działkę. Obecnie ojciec Wnioskodawcy również nie żyje. Zmarł w X. r. Wnioskodawca ma nadzieję że uzyska pozytywną odpowiedź o zwolnieniu z opłat pod. VAT od ewentualnej sprzedaży. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Z treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku niezabudowanej działki, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
W kontekście powyższego należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jeżeli dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód i jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności nie noszą znamion działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2, podmiotu dokonującego tych czynności nie można uznać za podatnika VAT.
Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę majątku prywatnego. Majątek taki nabywany jest bowiem na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności gospodarczej, w tym handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT. Wątpliwości Wnioskodawcy odnoszą się do kwestii, czy przy sprzedaży działki budowlano-rolnej o powierzchni 0,6735 ha Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT.
W tym miejscu należy odnieść się do orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE wydanych w sprawach C-180/10 i C-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie wykazał aktywności w rozporządzaniu nieruchomością, wykraczającej poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Należy przy tym wskazać, że Wnioskodawca nie zakupił przedmiotowej nieruchomości lecz otrzymał ją w drodze postępowania spadkowego po rodzicach. Wnioskodawca nie jest i nigdy nie był zarejestrowany jako podatnik VAT, nie jest również rolnikiem ryczałtowym. Od chwili nabycia do momentu planowanej sprzedaży, Wnioskodawca użytkował działkę dla własnych potrzeb (siał zboże dla kur i kaczek, ziemniaki dla rodziny, siano dla królików). Przedmiotowa działka nie jest i nigdy nie była zabudowana.
Działka nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, nie była również przedmiotem najmu, dzierżawy. Zmiana przeznaczenia działki w planie zagospodarowania przestrzennego w roku 2006, nie została dokonana na wniosek Wnioskodawcy, który nie podejmował starań w tym kierunku. Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaży działki ponieważ nie ma sił aby ją dalej uprawiać a gospodarując na takim małym obszarze ponosi za duże koszty. Pieniądze ze sprzedaży Wnioskodawca przeznaczy na bieżące życie i ewentualny remont domu.
Wnioskodawca nie ma zamiaru czynić jakichkolwiek działań w stosunku do przedmiotowej działki (występować o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego, uzyskać decyzję o warunkach zagospodarowania (zabudowy) terenu ani jakiekolwiek innych działań). Wnioskodawca nie ma zamiaru czynić starań by swoją działkę uatrakcyjnić, nie stara się jej uzbroić, wydzielić drogę ani doprowadzić prądu czy wody. Wnioskodawca nie podjął działań marketingowych w celu sprzedaży działki a nabywcą przedmiotowej działki będzie rolnik, który sam zaproponował kupno. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości do sprzedaży.
A zatem, w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie, iż nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.
W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie nie można przypisać Wnioskodawcy aktywności porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, dlatego też dostawę niezabudowanej działki, o której mowa we wniosku należy uznać za sprzedaż majątku prywatnego Wnioskodawcy, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu planowanej sprzedaży. Zatem ww. czynność sprzedaży przedmiotowej działki będzie oznaczać działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług zastosowania nie mają.
Zatem sprzedaż działki nabytej przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, iż z chwilą sprzedaży działki, którą Wnioskodawca użytkuje od 1997 r. nie powinien płacić podatku VAT, należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, bądź zmiany stanu prawnego.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U.
Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X. po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.