INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2013r. (data wpływu 2 kwietnia 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 czerwca 2013r.
(data wpływu 2 lipca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy otrzymywana przez Wnioskodawcę od Gminy rekompensata strat wynikających w związku ze świadczeniem usług publicznych w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego stanowi obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 2 kwietnia 2013r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek z dnia 27 marca 2013r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy otrzymywana przez Wnioskodawcę od Gminy rekompensata strat wynikających w związku ze świadczeniem usług publicznych w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego stanowi obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 czerwca 2013r. (data wpływu 2 lipca 2013r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-310/13/MS z dnia 19 czerwca 2013r.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca (Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o.) prowadzi działalność w zakresie transportu lądowego pasażerskiego miejskiego na terenie miasta J. Właścicielem Wnioskodawcy jest Gmina Miejska J, posiadająca 100% udziałów Wnioskodawcy. W ramach swojej działalności Wnioskodawca jako podmiot wewnętrzny Gminy Miejskiej J. wykonuje zadanie własne Gminy na podstawie umowy wykonawczej zawartej zgodnie z wytycznymi rozporządzenia UE Nr 1370/2007 pomiędzy Gminą Miejską J. a Wnioskodawcą MZK od dnia 1 grudnia 2009r. do 30 listopada 2019r.
Na podstawie sporządzonej przez Wnioskodawcę kalkulacji rekompensaty Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie (rekompensatę) za świadczone usługi wg stawki za wozokilometr. Wnioskodawca zgodnie z umową wykonawczą nr … z 1 grudnia 2009r. jest zobowiązany do sprzedaży biletów dla pasażerów. Ceny biletów i zakres stosowanych ulg ustalany jest przez Radę Miasta J. stosowną uchwałą (taryfa opłat za korzystanie z usług komunikacji miejskiej).
Biorąc pod uwagę zapis, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, że obrót zwiększa sie o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, mające bezpośredni wpływ na cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika pomniejszonych o kwotę należnego podatku oraz fakt, że Wnioskodawca świadczy usługi przewozowe w komunikacji miejskiej, za które pobiera opłaty sztywno określone przez Radę Miasta, to dopłaty w formie rekompensaty do 1 wozokilometra nie mają bezpośredniego wpływu na cenę usługi za przejazd pasażerów środkami komunikacji miejskiej.
Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od chwili wejścia w życie ustawy o podatku VAT. Wnioskodawca od dnia 1 lipca 1990r. działał w formie zakładu budżetowego, natomiast od 1 stycznia 2008r. do chwili obecnej działa w formie spółki prawa handlowego. Zarówno przed przekształceniem Wnioskodawca - zakład budżetowy jak i obecnie zgodnie ze statutem oprócz działalności podstawowej jaką jest komunikacja miejska prowadzi działalności dodatkowe, a to: komunikacja regularna, wynajmy szkolne, wynajmy okazjonalne, sprzedaż paliwa, usługi warsztatowe. Wnioskodawca posługuje się symbolem PKWiU 49.31 - usługi pasażerskiego miejskiego transportu lądowego.
Wysokość rekompensaty strat wynikających ze świadczenia usług publicznych w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego ustalana jest na podstawie faktycznie poniesionych kosztów i przychodów w okresie rozliczeniowym, a zatem dofinansowaniu podlega koszt 1 wozokilometra. Rekompensata przekazywana jest Wnioskodawcy zaliczkowo raz w kwartale i nie jest ona formą wynagrodzenia za świadczone usługi transportu pasażerskiego na rzecz Gminy. Taryfę opłat z obowiązującymi ulgami uchwala Rada Gminy. Bezpośrednimi odbiorcami świadczonych przez Wnioskodawcę usług są pasażerowie.
Wypłacona Wnioskodawcy rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę biletów (kwotę należną świadczonych usług w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego). Jest ona przeznaczona na pokrycie kosztów działalności Wnioskodawcy w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy rekompensata strat wynikających w związku ze świadczeniem usług publicznych w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego otrzymana od Gminy Miejskiej J. stanowi obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana rekompensata nie powinna zwiększać obrotu Wnioskodawcy, a co za tym idzie nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego należało uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Na mocy art. 29 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 marca 2011r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Natomiast w myśl art. 29 ust. 1 powyższej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r. podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Jak stanowi art. 29 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze. Cytowany powyżej przepis art. 29 ust. 1 ustawy o VAT stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L Nr 347 s. 1 ze zm.) z treści którego wynika, iż w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są, czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Reasumując - podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest Miejskim Zakładem Komunikacyjnym prowadzącym działalność w zakresie transportu lądowego pasażerskiego miejskiego na terenie miasta J. Właścicielem Wnioskodawcy jest Gmina Miejska J., posiadająca 100% udziałów Wnioskodawcy. W ramach swojej działalności Wnioskodawca jako podmiot wewnętrzny Gminy Miejskiej J. wykonuje zadanie własne Gminy na podstawie umowy wykonawczej zawartej zgodnie z wytycznymi rozporządzenia UE Nr 1370/2007 pomiędzy Gminą Miejską J. a Wnioskodawcą od dnia 1 grudnia 2009r. do 30 listopada 2019r.
Na podstawie sporządzonej przez Wnioskodawcę kalkulacji rekompensaty Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie (rekompensatę) za świadczone usługi wg stawki za wozokilometr. Wnioskodawca zgodnie z umową wykonawczą nr 1054/2009 z 1 grudnia 2009r. jest zobowiązany do sprzedaży biletów dla pasażerów. Ceny biletów i zakres stosowanych ulg ustalany jest przez Radę Miasta J. stosowną uchwałą (taryfa opłat za korzystanie z usług komunikacji miejskiej). Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od chwili wejścia w życie ustawy o podatku VAT.
Wnioskodawca klasyfikuje świadczone przez siebie usługi pod symbolem PKWiU 49.31 - usługi pasażerskiego miejskiego transportu lądowego. Wysokość rekompensaty strat wynikających ze świadczenia usług publicznych w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego ustalana jest na podstawie faktycznie poniesionych kosztów i przychodów w okresie rozliczeniowym, a zatem dofinansowaniu podlega koszt 1 wozokilometra. Wypłacona Wnioskodawcy rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę biletów (kwotę należną świadczonych usług w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego). Jest ona przeznaczona na pokrycie kosztów działalności Wnioskodawcy w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego.
Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż o ile faktycznie otrzymana przez Wnioskodawcę rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług w zakresie przewozów pasażerskich, a jest jak stwierdza Wnioskodawca przeznaczona na pokrycie kosztów działalności Wnioskodawcy w zakresie miejskiego transportu pasażerskiego, to nie stanowi ona obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Należy nadmienić, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności gdyby wnoszone kwoty stanowiły zapłatę za jakiekolwiek usługi czy towary, ewentualnie stanowiły dopłatę do ceny świadczonych usług lub dostarczanych towarów) lub zmiany stanu prawnego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.